Ψυχή Γραμμένη. Ένα διήγημα πολύ συγκινητικό που πραγματεύεται την «ιδιαίτερη» σχέση αγάπης που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα σε μια γιαγιά και το εγγόνι της. Μια σχέση που κάποιες φορές την έχει ανάγκη ένα παιδί όχι απαραίτητα επειδή ένιωσε την αγάπη της μάνας να είναι μικρότερη αλλά γιατί η αγάπη της γιαγιάς λόγω της υπερβολικής φροντίδας, της αίσθησης ασφάλειας και ανοχής που δείχνει ως προς αυτό επιδρά θετικά στη ζωή του παρέχοντας ένα πρότυπο υγιούς σχέσης. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτή η «υπερβολική» συμπεριφορά μπορεί να είναι ένα απωθημένο από τη δική της έλλειψη προσοχής προς τα παιδιά της και προσπαθεί έτσι κάπως να «εξιλεωθεί» από τυχόν ενοχές. Ο προστατευτικός ρόλος της γιαγιάς στις περιπτώσεις που η γονεϊκή συμπεριφορά είναι αρνητική μπορεί να αντισταθμίσει τις όποιες αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχολογία του παιδιού. Είναι εύκολο κανείς να αντιληφθεί μέσα από το διήγημα τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε η «γιαγιά Μαρία» στη διαμόρφωση και τη στάση ζωής που έχει σήμερα ο συγγραφέας. Και να μην τον γνωρίζεις μπορείς να καταλάβεις ότι είναι ένας άνθρωπος με ήθος, αξίες και αρχές. Διαβάζοντας το «Ψυχή Γραμμένη» συνειδητοποίησα πως τα περισσότερα τα διδάχτηκε από την αγαπημένη του γιαγιά και πως τα αποφθέγματα της ζωή της έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της δικής του ζωής και όπως φαίνεται θα τον συντροφεύουν για πάντα. Το λιγότερο που θα ήθελα για το συγκεκριμένο διήγημα είναι να το δω σε παράσταση στο θέατρο! Συγχαρητήρια Costas Bezas, είμαι σίγουρη πως η γιαγιά σου είναι περήφανη και σε καμαρώνει από εκεί που βρίσκεται!