ΒΑΣΙΛΙΑΣ ή ΣΚΥΛΟΣ;
Η απάντηση θα μπορούσε να είναι: Μηδένα προ του τέλους μακάριζε….
Κάπως έτσι, ένιωσα κλείνοντας το βιβλίο της Κατερίνας! Δεν θα αναφέρω αποσπάσματα του βιβλίου, ούτε θα κάνω ανάλυση της ιστορίας. Αυτά υπάρχουν ήδη, έχουν δημοσιευτεί. Γι’ αυτά που θέλω να μιλήσω, είναι τα συναισθήματα που μου δημιούργησε η ιστορία, τα διδάγματα που μου έδωσε αλλά και για την γραφή της Κατερίνας με την οποία ήρθα πρώτη φορά σε επαφή.
Πρόκειται για ένα βιβλίο διαφορετικό, σπουδαίο θα το χαρακτηρίσω. Είναι από εκείνα τα βιβλία, που σε κρατούν όμηρο, σου στερούν ύπνο, σε ξενυχτούν! Τα συναισθήματα που σου δημιουργεί έντονα, ακολουθώντας τους ήρωες από τη γέννηση τους ως το τέλος, ζεις μαζί τους τις χαρές τους και τα βάσανά τους, τους παρακολουθείς να μεγαλώνουν, να γίνονται έφηβοι, να μαθαίνουν τον έρωτα, να αγαπούν να πονούν, να συμπονούν ή να αδιαφορούν, να ξεχνούν, να προδίδουν, να μετανιώνουν…
Ζώντας όλα αυτά μαζί τους, τα συναισθήματα είναι χείμαρρος και σε παρασέρνει! Και αναρωτιέσαι, τι άραγε είναι καλύτερο, να ζήσει κανείς σαν βασιλιάς και να πεθάνει σαν σκύλος, ή το αντίθετο;
Την απάντηση, μας την δίνει η Κατερίνα στο βιβλίο της που έχει αυτόν τον τίτλο, με την υπέροχη πένα της την μοναδική γραφή της που δεν κουράζει, γιατί είναι απλή, χωρίς σε καμιά περίπτωση να είναι απλοϊκή. Δεν σου επιτρέπει να βαρεθείς, να κουραστείς, δεν σου επιτρέπει να αφήσεις το βιβλίο
από τα χέρια σου αν δεν διαβάσεις την τελευταία λέξη! Άλλωστε το ταξίδι είναι συναρπαστικό!
Συγχαρητήρια Κατερίνα, καλή συνέχεια στο ταξίδι του ΄΄ΒΑΣΙΛΙΑ΄΄ σου!