Written by Ελένη Petit

Αναδημοσίευση από: http://e-stage.gr/index.php/interviews/item/468-andreas-papadimas-enas-neos-ermineftis-mas-systinetai

Ανδρέας Παπαδήμας, ένας νέος ερμηνευτής μας συστήνεται…..!!!!

Συναντήσαμε τον Ανδρέα Παπαδήμα, ένα παιδί που στις φλέβες του κυλάει το αίμα του τραγουδιστή! Τον Απρίλιο κυκλοφόρησε το πρώτο του τραγούδι σε ψηφιακή μορφή, με τίτλο “Συνήθως”, σε σύνθεση της Λία Βίσση, στίχους της Ελένης Ξένου και ενορχήστρωση από την Λία Βίσση και τον Νίκο Πιλιούρη. Αναμένουμε με αγωνία και την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου!

1) Πρόσφατα βγήκε το πρώτο σου τραγούδι με τίτλο “Συνήθως” και μουσική από τη Λία Βίσση. Πώς ένιωσες όταν το ερμήνευσες για πρώτη φορά ;

Τα συναισθήματα ήταν διαφορετικά στην κάθε φάση, μέχρι να ολοκληρωθεί το τραγούδι. Αρχικά. όταν πρωτάκουσα το demo σάστισα. Ήταν τόσο δικοί μου οι στίχοι, σαν να με περιγράφουν, ενώ η Ελένη Ξένου τους είχε γράψει πριν γνωριστούμε. Και παράλληλα το έντυνε μια μελωδία τόσο πολύ κοντά σε εμένα, αφού η Λία Βίσση ξέρει καλά τι μου αρέσει και με αγγίζει. Ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα. Στη συνέχεια, στις πρόβες ήταν αμήχανα. Αισθανόμουν δέος, επειδή συνειδητοποιούσα ότι τραγουδάω το πρώτο μου τραγούδι σε μουσική Λίας Βίσση, που τόσο θαυμάζω σαν καλλιτέχνιδα. Είχα το ίδιο τρακ με την περίοδο που ξεκινούσα στο τραγούδι, πριν δέκα χρόνια. Και τέλος, στο στούντιο, ήταν τέτοια η συγκίνηση, που θα μου μείνει στη λίστα με τις πιο δυνατές εμπειρίες στη ζωή μου. Ήταν πρώτη φορά σε στούντιο, ένας χώρος με απίστευτη ενέργεια, να ηχογραφώ το πρώτο μου τραγούδι, δίπλα σε ένα παράθυρο που έβλεπα τη θάλασσα στο Παλαιό Φάληρο και από την άλλη πλευρά πίσω από το τζάμι, να έχω την δασκάλα μου την Λία Βίσση, αυτή τη φορά ως παραγωγό μου. Πολύ δυνατές στιγμές.

2) Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με το τραγούδι ;

Δεν θα πω τα κλισέ που λένε όλοι… ‘’Το αγαπούσα από μικρός, ήμουν φτιαγμένος γι’ αυτό» κλπ. κλπ., γιατί το θεωρώ δεδομένο πως καθετί που αγαπάς πραγματικά, εννοείται πως το έχεις μέσα σου και σε περιμένει να το ανακαλύψεις. Λοιπόν, καταρχήν η μουσική και ο στίχος ήταν και θα είναι απαραίτητο συστατικό της ζωής μου. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που ακούνε μουσική μόνο από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, για να περάσει η ώρα στο φανάρι. Είναι ιεροτελεστία για μένα και τέχνη. Έχω εκατοντάδες CD αγαπημένων καλλιτεχνών, έχω περάσει τη μισή μου ζωή και έχω αφήσει τη μισή μου περιουσία στα δισκοπωλεία από μικρό παιδί, από την εποχή της κασέτας έως και σήμερα, που παραμένω ρομαντικός, ενώ πολλοί έχουν εγκαταλείψει το CD. Παρακολούθησα επίσης τραγουδιστές που θαύμαζα και με γοήτευαν, που τους δόθηκε η ευκαιρία να συνεισφέρουν για να γεννηθούν τραγούδια, ερμηνεύοντας μουσική και στίχο. Και κάποια στιγμή στα 17 μου, απλά αντιλήφθηκα ότι θέλω να γίνω τραγουδιστής. Και παρά τις αντιρρήσεις των γύρω μου και τις αντιξοότητες, τελείωσα το σχολείο, πήγα στρατό και στα 19 μου ξεκίνησα σπουδές τραγουδιού, θεωρητικών μουσικής και πιάνου στο ωδείο.

3) Ποιό ήταν το όνειρό σου, σαν παιδί;

Το όνειρό μου ήταν και παραμένει να ζω ελεύθερος, κάνοντας πράγματα που αγαπώ. Ελεύθερος στη σκέψη, στην έκφραση, στις επιλογές, στη ζωή. Και πάλεψα γι’ αυτό από μικρός. Και συνεχίζω να παλεύω, περισσότερο με τον εαυτό μου πλέον, για να αποδεσμευτώ από κάθε είδους δεσμά του μυαλού ή στενές πεποιθήσεις, και να ζήσω με όσο το δυνατόν λιγότερα ‘’βαρίδια’’, απ’ αυτά που δεν μας αφήνουν να πετάξουμε. Η μουσική και το τραγούδι είτε ως απλή ψυχαγωγία από την πλευρά του ακροατή, είτε ως ψυχαγωγία και έκφραση από την πλευρά του ερμηνευτή, ήταν πάντα συνοδοιπόροι μου σε αυτό, σαν όχημα για να δραπετεύω όταν αισθανόμουν ασφυκτικά. Έχει κατά κάποιον τρόπο διαμορφώσει την παιδεία μου.

4) Πες μας λίγα λόγια για τον δίσκο που ετοιμάζεις;

Ξεκινήσαμε με το πρώτο τραγούδι (ΣΥΝΗΘΩΣ) το οποίο κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή πριν 2 μήνες σαν promo ενώ υπάρχει υλικό για τη συνέχεια, σε μουσική Λίας Βίσση και στίχους Ελένης Ξένου και Λίας Βίσση. Εφόσον ηχογραφηθεί κάποιος αριθμός κομματιών που θα αρκούν για να γίνουν CD, θα κυκλοφορήσει και το πρώτο CD, γιατί δεν θεωρώ δισκογραφία τις άυλες κυκλοφορίες στο διαδίκτυο. Το CD μπορείς να σηκωθείς και να πας να το ψάξεις στα δισκοπωλεία, όπου είναι ο φυσικός του χώρος, μπορείς να το αγγίξεις, να το τοποθετήσεις στη δισκοθήκη σου και να μη χαθεί στο χάος του διαδικτύου, να διαβάσεις τους στίχους στο booklet, να μάθεις τους συντελεστές του δίσκου. Έχει άλλη συναισθηματική αξία.

5) Η οικογένειά σου σε στηρίζει σε όλη σου αυτή τη προσπάθεια που έχεις ξεκινήσει στον χώρο της μουσικής;

Τώρα πλέον, ναι. Στην αρχή όμως, όταν τους ανακοίνωσα ότι θα ασχοληθώ με το τραγούδι είχαν αντιρρήσεις. Αυτό όμως εμένα δεν με πτόησε. Κατάφερα να προχωρήσω και να φτάσω ως εδώ μόνος μου, γιατί αφενός ήταν κάτι που αγαπούσα πολύ, και αφετέρου είμαι άτομο που πεισμώνει και καταφέρνει να πετύχει αυτό που θα βάλει στόχο, ανεξάρτητα από τα εμπόδια. Γιατί κακά τα ψέματα, είναι συναισθηματικό εμπόδιο το να μην αποδέχεται ο γονιός σου αυτό που κάνεις. Στη συνέχεια που είδαν την πορεία και την αφοσίωσή μου, αισθάνθηκαν υπερήφανοι. Χαρακτηριστική ήταν η στιγμή που άκουσαν ηχογραφημένο το ‘’ΣΥΝΗΘΩΣ’’.

6) Από που δέχθηκες επιρροές;

Έχω μελετήσει από πολύ νεαρή ηλικία κάθε ύφος μουσικής. Για να μπορώ να επιλέξω και να απορρίψω από γνώση, και όχι με δογματισμό, τη μουσική που μου ταιριάζει και με αντιπροσωπεύει, ή που δεν μου αρέσει αντίστοιχα. Είναι αρκετοί οι ερμηνευτές, οι συνθέτες και οι στιχουργοί που θαυμάζω, όπως επίσης αρκετοί είναι οι ήχοι που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Μπορώ να πω ότι ερμηνευτικά οι επιρροές μου είναι Χατζιδακικές. Μου αρέσει όμως και το πάντρεμα του μελωδικού ύφους με τους ηλεκτρονικούς ήχους. Γι αυτό και στη μελωδία της Λίας Βίσση, συνέβαλε ενορχηστρωτικά εκτός από την ίδια και ο Νick Piliouris, και του έδωσε αυτό το ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Όσον αφορά τους τραγουδιστές, θαυμάζω την Έλλη Πασπαλά και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, για την στάση τους απέναντι στην τέχνη.

7) Με ποιόν καλλιτέχνη θα ήθελες να συνεργαστείς στο μέλλον και γιατί;

Είναι αρκετοί οι καλλιτέχνες που θαυμάζω, αλλά αν θα έπρεπε να επιλέξω έναν συνθέτη, έναν στιχουργό και έναν ερμηνευτή, θα επέλεγα αντίστοιχα τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, την Λίνα Νικολακοπούλου και τον Μάριο Φραγκούλη.

8) Επηρέασε καθόλου η κατάσταση της χώρας μας, τις τελευταίες μέρες, τη δουλειά σου;

Φυσικά. Όπως και όλους τους τομείς της ζωής μας. Και πάνω από όλα την ψυχολογία μας. Είναι όλα τόσο ρευστά γύρω μας, που αναμενόμενο να κυριαρχεί η ανασφάλεια. Και όλο αυτό παρασύρει και τα υπόλοιπα. Ο κόσμος φοβάται, επηρεάζεται και από τα ΜΜΕ που μεταδίδουν τον φόβο, και είναι επόμενο να θεωρήσει ότι εκτός από το φαγητό, όλα τα υπόλοιπα είναι περιττές πολυτέλειες. Η τέχνη όμως δεν είναι πολυτέλεια. Είναι απαραίτητο στοιχείο του πολιτισμού μας και της παιδείας μας. Και δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν να μας τα καταργήσει. Η ψυχαγωγία, αν αναλύσουμε τη λέξη, δίνει στην ψυχή μας κατεύθυνση, μας εξελίσσει και μας ξεχωρίζει από τα ζώα ή τα μηχανήματα, που χρειάζονται μόνο τροφή/καύσιμο για να λειτουργούν. Και επίσης, ακόμα και σε δύσκολες περιόδους, ξενιτιάς, φτώχειας, πολέμου, η μουσική έπαιζε πάντα καταλυτικό ρόλο. Και όπως θα δείτε, τραγούδια που αφορούν όλες τις παραπάνω καταστάσεις, έχουν μείνει στην ιστορία και ακούγονται ακόμα και σήμερα. Πρόσφατη απόδειξη, τις προάλλες που συμμετείχα στη συγκέντρωση υπέρ του ΟΧΙ για το δημοψήφισμα και άκουσα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη να φαίνονται τόσο επίκαιρα, μετά τόσες δεκαετίες που πρωτακούστηκαν!…

9) Τι να περιμένουμε στο μέλλον από σένα;

Θέλω να ερμηνεύσω τραγούδια με περιεχόμενο μουσικό και στιχουργικό. Ο βασικός μου στόχος είναι αυτός, επειδή με στενοχωρεί που αφενός δεν γίνονται αρκετές παραγωγές πλέον και αφετέρου γίνονται πρόχειρες δουλειές με φτηνούς στίχους και εύκολες μελωδίες, που σκοπό έχουν τη διασκέδαση και μόνο. Σε αυτό έχουν συμβάλλει αρνητικά οι δισκογραφικές εταιρίες και τα ραδιόφωνα. Γι’ αυτό κι εγώ αποφάσισα να κάνω ανεξάρτητες παραγωγές, πράγμα που σημαίνει μεγάλο προσωπικό οικονομικό κόστος. Δεν είμαι υπέρ του να διαχωρίζουμε τα είδη και να βάζουμε ταμπέλες, αλλά δυστυχώς υπάρχει χάσμα στη μουσική. Και αν μη τι άλλο, πρέπει να ακούγονται τα πάντα, για να μπορεί ο ακροατής να επιλέξει ελεύθερα, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει τώρα.

10) Τι μήνυμα θα ήθελες να περάσεις στον κόσμο;

Αν θα μπορούσα να περάσω κάποιο μήνυμα, αυτό θα ήταν να αγαπάμε τον εαυτό μας, να κάνουμε όνειρα και να τα κυνηγάμε μέχρι να τα κατακτήσουμε, να καλλιεργούμε την ψυχή μας και να αγωνιζόμαστε για την ελευθερία μας. Και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την συνέντευξη, και να σας δώσω συγχαρητήρια που στηρίζετε με κάθε τρόπο την μουσική!

Ανδρέα, εμείς σ’ ευχαριστούμε για τον χρόνο σου, και θα είμαστε στο πλάι σου να σε στηρίζουμε στις μουσικές σου περιπέτειες. Καλή συνέχεια, και πολλές επιτυχίες σε ο,τιδήποτε κάνεις στη ζωή σου!