Ν. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ – Γ. ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ
Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Εκδόσεις ΑΣΤΑΡΤΗ

http://www.ekdoseis-astarti.gr

Έτος Έκδοσης: 2017

Σελίδες: 256

Μέγεθος: 17 x 24

ISBN: 978 – 960 – 263 – 199 – 7

Τιμή: 16 € + ΦΠΑ

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2017 στις 7.30μμ στο
Polis Art Café στο κέντρο της Αθήνας, η παρουσίαση από τις εκδόσεις Αστάρτη του βιβλίου
«Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» των αρχιτεκτόνων Νίκου Μιχαλόπουλου και
Γιώτας Βρεττάκου.
Ο υπεύθυνος του χώρου κ.Βασίλης Φατζηιακώβου καλωσόρισε την ενδιαφέρουσα έκδοση
των 250 σελίδων και τους 200 προσκεκλημένους. Πρώτη πήρε το λόγο πήρε η εκ των
συγγραφέων Γιώτα Βρεττάκου που ανέλυσε εν συντομία τη θεματολογία και τον σκοπό του
βιβλίου : Rethink Athens, Λ. Συγγρού, Ελληνικό.

Η παρουσίαση έγινε από 6 εκλεκτούς αρχιτέκτονες, με πολύπλευρο έργο και προσφορά στα
κοινά : Γιώργος Μαδεμοχωρίτης, Ράνια Κλουτσινιώτη, Βασίλης Γρηγοριάδης, Αριστείδης
Ρωμανός, Νίκος Φαρκιολάκης και Βάνα Σεντοκάλη.
Σημαντικές παρεμβάσεις ακολούθησαν μετά τις κύριες ομιλίες, από τους : Στέφανο Μάνο,
Γιάννη Αλαβάνο, Αυγή Μαρκοπούλου, Δημήτρη Κονταργύρη και Άννα Μελανίτου

Την εκδήλωση έκλεισε ο έτερος των συγγραφέων Νίκος Μιχαλόπουλος συνοψίζοντας τις
βασικές θέσεις του βιβλίου :

Η ακύρωση του Rethink Athens από το ΣτΕ, που θα είχε σαν αποτέλεσμα την
«τραμοδρόμηση» και όχι πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου, απέτρεψε την υποβάθμιση
του μητροπολιτικού κέντρου της πόλης.
Η κυκλοφοριακή υποβάθμιση της Λ.Συγγρού με τη διέλευση του τραμ, θα κατέστρεφε
τον Ολυμπιακό Δακτύλιο της πόλης και θα απέκοπτε τις κεντρικές περιοχές και τα
Βόρεια Προάστια από την Παραλιακή ζώνη.
Η επένδυση στο Ελληνικό χρειάζεται να προχωρήσει με τρόπο που να βελτιώνει την
ποιότητα ζωής και να ενισχύει το μοντέλο ανάπτυξης της πόλης (και ειδικότερα τον
τουρισμό), χωρίς κατασκευή Υψηλών Πύργων που στοχεύουν να αποτελέσουν νέα
Σοπόσημα ανταγωνιζόμενα την Ακρόπολη και ευτελίζοντας τη διεθνή
αναγνωρισιμότητα της Αθήνας.

ΓΙΩΤΑ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ
Εκ μέρους της ομάδας των συντελεστών του βιβλίου «Η
ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ» (του Ορ.
Μιχαλόπουλου, Υ. Βρακοπούλου, Αλ. Νενεδάκη, του Ν.
Μιχαλόπουλου και εμένα), σας καλωσορίζω στη σημερινή
παρουσίαση του.
Σκοπός αυτού του βιβλίου είναι να αποτελέσει ένα κείμενο
αναφοράς , ώστε να μπορεί να ανατρέξει ακόμα και ένας μη
ειδικός – ο ενεργός πολίτης – για να κατανοήσει την πόλη, την
Ιστορία της και τα προβλήματά της. Πέραν όμως του
εντοπισμού και της κριτικής, προτείνει λύσεις σε αυτά –
προτάσεις εφαρμόσιμες και λειτουργικές.
Α) Με το Rethink Athens λέμε ότι επιδίωξαν να μας πάρουν την πόλη μας. Και αποδεικνύεται
στις 120 πρώτες σελίδες του βιβλίου ότι δεν είναι υπερβολή.
Αισθάνομαι δικαιωμένη με την απόφαση του ΢τΕ και περήφανη για τις προσπάθειες που
κάναμε τότε το 2013-2015. Ενάντια στο σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου και στην
συντριπτική πλειοψηφία της Πανεπιστημιακής Κοινότητας. Ακόμα και οι «Διανοούμενοι» (δεν
συνηθίζω αυτό τον όρο) , παρότι ρόλος τους είναι «να αμφισβητούν τον κυρίαρχο λόγο, να
εισάγουν μια κριτική σκοπιά» ή ακόμα, κατά τον Σαρτρ, «να ανακατεύονται σε ότι δεν τους
αφορά και να παραβιάζουν ταμπού», και αυτοί συντάχθηκαν με την πρόταση του Rethink
Athens, άκριτα και αβασάνιστα.
Β) Η πρόταση μετατροπής της Λ. Συγγρού σε Αστικό Δρόμο μειωμένης κυκλοφοριακής
ικανότητας και χαμηλών ταχυτήτων, διέλυε τον Ολυμπιακό Δακτύλιο του Γ. Κανδύλη.
Γ) Όσον αφορά το Ελληνικό, πιστεύουμε ότι αποτελεί μια ευκαιρία για την Αθήνα και μπορεί
να συμβάλλει στην ανάπτυξή της στρατηγικά, αρκεί να γίνει η προσέγγιση με σεβασμό και
γνώση. Με περιορισμό του ύψους των προβλεπόμενων κτηρίων, με προσοχή στα αξιόλογα
υπάρχοντα κτίρια, με προσπάθεια μέσω πολεοδομικών εργαλείων διάχυσης του πρασίνου
στις υποβαθμισμένες περιοχές της πρωτεύουσας. Αλλιώς κινδυνεύουμε να βλάψουμε
ανεπανόρθωτα την εικόνα της πόλης και να αποτελέσει πράξη υπανάπτυξης , ακόμα και μη
αναστρέψιμη.
Εμείς, με τις δυνάμεις που έχουμε προσπαθούμε να συμβάλλουμε στην βελτίωση της πόλης
μας, της Αθήνας και των συνθηκών ζωής μας . Γιατί όπως λέει και ο ποιητής Νικ. Βρεττάκος:
«Χρέος δε θα ειπεί να χτίσεις μόνος σου ένα ολόκληρο σπίτι ή να μεταμορφώσεις μια
ολόκληρη περιοχή. Χρέος θα ειπεί να προσφέρεις τον οβολό της δύναμης σου, με όλη σου
την ειλικρίνεια και με όλη σου την αγάπη, στην υπόθεση της ζωής, … και να διατηρήσεις έτσι
το σύνδεσμο σου και την αδελφικότητα σου με το μέλλον.»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΔΕΜΟΦΩΡΙΤΗΣ
Αρχιτέκτονας DPLG της Αρχιτεκτονικής ΢χολής του
Πανεπιστημίου Παρισίων, δραστηριοποιείται σαν Ελεύθερος
Επαγγελματίας. Έχει διακριθεί σε 10 Πανελλήνιους
Αρχιτεκτονικούς Διαγωνισμούς. Έχει διατελέσει Πρόεδρος του
ΣΑΔΑΣ ΑΣΣΙΚΗΣ.
Παρουσίασε τους συγγραφείς ‘’σαν ικανούς να απλοποιούν το ζητούμενο, χωρίς καμία
έκπτωση ποιότητας’’, άτομα με δημοκρατικές καταβολές, ικανότητα ανάλυσης και σκέψης
ορθολογιστικής, με χιούμορ, ακόμα και όταν χάνεται η «κοινή λογική»’’.
Μίλησε για τα 3 μεγάλα πολυδιαφημισμένα έργα: ‘’Πανεπιστημίου’’, ‘’Συγγρού’’ και
‘’Ελληνικό’’ που εμφανίστηκαν σαν έργα ‘’πανάκεια’’ που θα άλλαζαν τη ζωή στο
Λεκανοπέδιο. Σα δυο πρώτα ενώ δεν περιλαμβάνονταν στον βασικό Φωροταξικό σχεδιασμό
και τις θεσμοθετημένες πολεοδομικές παρεμβάσεις, εντάσσονταν εμβαλωματικά και ήταν
αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που εξυπηρετούσαν οικονομικούς σχεδιασμούς
συγκεκριμένων κύκλων, διακινδυνεύοντας όμως την ποιότητα ζωής των κατοίκων.
Αυτόν τον κίνδυνο και αυτήν την αγωνία εκφράζουν οι συγγραφείς με το βιβλίο αυτό.
Καταγράφουν αναλυτικά το ιστορικό των συγκεκριμένων επιλογών και προσπαθούν να
δώσουν απαντήσεις στο γιατί και από ποιους επιλέχτηκαν, ποιοι κερδίζουν και ποιοι θίγονται.
Όσον αφορά την Πανεπιστημίου και τη Συγγρού, η απουσία θεσμικού επιστημονικού
διαλόγου και επιστημονικής τεκμηρίωσης οδήγησαν στην διακοπή τους από το ΣτΕ. Το βιβλίο
συμβάλει στην ανάγκη να αρθρωθεί ένας επιστημονικός διάλογος, ουσίας, χωρίς πολιτικές
σκοπιμότητες και υπερβολές πριν αποφασιστούν έργα και παρεμβάσεις.
Οι συγγραφείς υπενθυμίζουν την υποχρέωση της επιστημονικής κοινότητας να ενσκήψει
ουσιαστικά στα προβλήματα της «Αθήνας» και να προτείνει λύσεις που εξυπηρετούν τον
«κάτοικο – χρήστη» και το περιβάλλον, και να αγνοήσει τις πολιτικές «σειρήνες» που
επικαλούνται «ανάπτυξη» χωρίς κανένα όφελος στους «χρήστες».