Με χαρά και συγκίνηση υποδεχόμαστε τη βράβευση από την ΕΣΤΙΑ Ν. Σμύρνης του βιβλίου

Ο τελευταίος Έλληνας της Σμύρνης της Ελένης Δικαίου στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Βιβλίων Μικρασιατικού Περιεχομένου, στην κατηγορία «Μυθιστορήματα εκδόσεως 2016-2017-2018».

Η ΕΣΤΙΑ Ν. Σμύρνης διοργανώνει τιμητική εκδήλωση για τους βραβευθέντες και συμμετέχοντες στον διαγωνισμό, στο πλαίσιο των ετήσιων επετειακών εκδηλώσεων Μνήμης της Μικρασιατικής Καταστροφής, με γενικό τίτλο «Μικρασία, χαίρε!».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 20 Σεπτεμβρίου και ώρα 19:00 στο Μέγαρο της ΕΣΤΙΑΣ.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

Η Ελένη ∆ικαίου γεννήθηκε και µεγάλωσε στη Νέα Ιωνία Βόλου. Με τη λογοτεχνία άρχισε να ασχολείται από τα µαθητικά της χρόνια. Το 1991 κάνει την πρώτη της εµφάνιση στη λογοτεχνία για νέους µε το µυθιστόρηµα Τα κοριτσάκια µε τα ναυτικά, το οποίο βραβεύτηκε από την Ένωση Σµυρναίων Αθηνών.

Από τότε έχει γράψει πολλές ιστορίες που έγιναν βιβλία και βραβεύτηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ έχουν µεταφραστεί στα γαλλικά και στα κορεατικά.

Έχει γράψει βιβλία για µικρότερα παιδιά, καθώς και µια σειρά µε θέµατα παρµένα από την ελληνική µυθολογία.

Το βιβλίο Το µεγάλο ταξίδι του Οδυσσέα τιµήθηκε το 2004 µε το Κρατικό Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για Παιδιά.

Ήταν υποψήφια για το ∆ιεθνές Βραβείο Άντερσεν 2016.

Περισσότερα για την Ελένη ∆ικαίου στο www.elenidikaiou.gr

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Σµύρνη σήµερα. Ένα συνέδριο µεταφραστών τελειώνει τις µέρες του Πάσχα. Στον κήπο της Αγίας Φωτεινής, της µικρής εκκλησίας την οποία έχει παραχωρήσει το ολλανδικό προξενείο για τις θρησκευτικές ανάγκες της ολιγάριθµης ορθόδοξης κοινότητας, δυο άνθρωποι συναντιούνται τυχαία το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, λίγο πριν βγει ο Επιτάφιος. Ένας νεαρός µεταφραστής κι ένας γέρος, µαθητής της παλιάς Ευαγγελικής Σχολής Σµύρνης. Ο ένας αγωνιά για το χρέος που δεν κατάφερε να ξεπληρώσει, ο άλλος αναλαµβάνει να το ξεπληρώσει αυτός. Μια µαθητική εργασία.

Ένα κουρελιασµένο πουκάµισο: «Όχι… Έχει πάνω του το αίµα του δεσπότη!».

Η αλήθεια που δεν πρέπει να χαθεί.

Πώς µπορεί να γίνει όμως η αλήθεια λέξεις; αναρωτιέται ο νεαρός µεταφραστής. Εκείνος τις λέξεις έχει συνηθίσει να τις µεταφράζει, πώς θα µπορούσε να «µεταφράσει» γεγονότα και συναισθήµατα, να τα κάνει λέξεις και να φτιάξει ένα βιβλίο µε την αλήθεια τους; Όµως έχει αποδεχτεί την κληρονοµιά, το χρέος είναι πια δικό του. Ο νεαρός µεταφραστής θα έχει ως το τέλος αµφιβολίες για το αν κατάφερε τελικά να πει στο βιβλίο του το ίδιο καλά µε τους σπουδαίους συγγραφείς τους οποίους έχει µεταφράσει όλα εκείνα που «δε φτάνουν τα λόγια για να τα πουν ούτε γράφονται, είναι λίγα τα γράµµατα, δε φτάνουν». Για ένα µονάχα θα είναι σίγουρος.

Πως την αλήθεια την έχει πει ολόκληρη!

«Η συγγραφέας διαθέτει την αμοιβή της από τα πνευματικά δικαιώματα του βιβλίου για την ανέγερση ναού προς τιμήν του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης στην Νέα Ιωνία Βόλου»