Στις 9-1-2019 πέθανε σε ηλικία 86 ετών ο καθηγητής Φάνης Κακριδής, ένας σπουδαίος δάσκαλος και Άνθρωπος, σημαντική φυσιογνωμία των γραμμάτων, των ανθρωπιστικών σπουδών, της Κλασικής φιλολογίας και του πολιτισμού. Προερχόμενος από οικογένεια φιλολόγων (γιος του διακεκριμένου για το έργο του Ι. Θ. Κακριδή και της φιλολόγου Όλγας Κομνηνού – Κακριδή, αδερφός της Ελένης Κακριδή και εγγονός του φιλολόγου Φάνη Κακριδή) σπούδασε στη Φιλοσοφική του Α.Π.Θ. και αργότερα στη Γερμανία, όπου δίδαξε ως λέκτορας Αρχαίων και Νέων Ελληνικών ως το 1964, που εξελέγη Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων . Στη θέση αυτή υπηρέτησε ως το 1982 με σύντομη διακοπή κατά την περίοδο της Δικτατορίας, που απολύθηκε. Εργάστηκε στα Πανεπιστήμια Πάτρας, Κρήτης και Ιωαννίνων ως το 2000. Ασχολήθηκε με την επική ποίηση και το Αττικό δράμα, κυρίως με την Κωμωδία και τον Αριστοφάνη. Ενδιαφέρθηκε για θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής, ιδιαίτερα για τα αναλυτικά προγράμματα της διδακτικής του Αρχαίου κόσμου. Πίστευε πως το χρέος του Ακαδημαϊκού δασκάλου για τους φοιτητές του δεν τελειώνει με την αποφοίτησή τους, αλλά συνεχίζεται και μετά το διορισμό τους. Γι’ αυτό μετέφραζε ξένα βιβλία χρήσιμα στους εκπαιδευτικούς, έκανε ομιλίες και μαθήματα και αρθρογραφούσε συχνά. Τελευταίο του έργο η «Αρχαία Ελληνική Γραμματολογία» για καθηγητές και μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Είχα την τύχη να είναι ο βασικός καθηγητής μου στο τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είχε ένα μαγικό τρόπο κατά τη διδασκαλία , να μας κάνει να αγαπήσουμε τους Αρχαίους και να σεβόμαστε την Ελληνική γλώσσα, χρησιμοποιώντας την σωστά. Άκουγε τις ανησυχίες μας, μας συνόδευε σε εκπαιδευτικές εκδρομές, αναπαριστούσε τον τρόπο ζωής και ομιλίας μεγάλων ανδρών της Αρχαιότητας. Τον Ιούνιο του 2018 ο «Σύνδεσμος Φιλολόγων Αιτωλοακαρνανίας» τον κάλεσε στο Αγρίνιο. Πήγα και παρακολούθησα την εποικοδομητική συζήτηση που έκανε με τους μαθητές και τους συναδέλφους. Μίλησα μαζί του, με θυμήθηκε και πήρε με χαρά ένα βιβλίο μου , που διστακτικά του έδωσα. Λίγες μέρες μετά έλαβα ένα mail του , με πολύ ενθαρρυντικά λόγια για τον τρόπο γραφής μου . Ήταν μια συνάντησή μας μετά από πολλά χρόνια, πολύ όμορφη για μένα , αλλά η τελευταία. Τον ευχαριστώ για όσα μου προσέφερε. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
Ας μείνουν σε όλους δύο φράσεις του « μόρφωση είναι ό,τι σου μένει» και «αυτή η πατρίδα μάς έτυχε κι εγώ την αγαπώ». Τις άκουγαν συχνά οι φοιτητές του στις ερωτήσεις για τα παιδαγωγικά προβλήματα του τόπου και την κακοποίηση της Ελληνικής γλώσσας .

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΥ – ΝΤΑΝΟΥ
φιλόλογος