Το βιβλίο της Νάντιας Παπαθανασοπούλου «Επάγγελμα γραμματέας» το έχω διαβάσει καιρό τώρα. Αποφάσισα ωστόσο να αναφερθώ σ’ αυτό με την πρώτη ευκαιρία που θα μου δινόταν να παρακολουθήσω μια παρουσίασή του. Κι αυτό έγινε χθες βράδυ, σε μια όμορφη εκδήλωση, όπου ένα εξαιρετικό πάνελ ομιλητών μας σύστησε στους πέντε βασικούς ήρωες του βιβλίου κι εγώ, επιτέλους, γνώρισα από κοντά την Νάντια, ένα γλυκύτατο και χαρισματικό πλάσμα έτσι ακριβώς όπως το είχα φανταστεί από τις μέχρι τώρα πάμπολλες διαδικτυακές μας συζητήσεις.
Πέντε λοιπόν οι βασικοί ήρωες του βιβλίου με αρκετούς κομπάρσους για να υποστηρίζουν την πλοκή και να τονίζουν τις ανατροπές που προκύπτουν καθώς εξελίσσεται η ιστορία -μια ιστορία που ξεκινά από την ιδέα του ψυχολόγου Ανδρέα Παπαδήμα να δημιουργήσει ομάδες δωρεάν ψυχανάλυσης μόνο για γυναίκες με στόχο να συγκεντρώσει υλικό για το βιβλίο που σκόπευε να γράψει. Τέσσερις γυναίκες, η Δανάη, η Δόμνα, η Αντιγόνη και η Χριστίνα, όλες γραμματείς στο επάγγελμα, ανταποκρίνονται στην πρόσκλησή του κι έτσι σχηματίζεται μια ομάδα πέντε διαφορετικών ανθρώπων μιας και ο Αντρέας συμμετέχει ενεργά στη δράση της. Πέντε άνθρωποι με διαφορετικό χαρακτήρα και ψυχοπνευματικό υπόβαθρο που μέσα από συζητήσεις, επιφυλάξεις, διαφωνίες, συγκρούσεις, αποχωρήσεις, επανασυνδέσεις, εκρήξεις οργής και δάκρυα μετανοίας επαναπροσδιορίζουν ριζικά τη σχέση τους με τον εαυτό τους, αλλάζουν οπτική για πάρα πολλά θέματα που μέχρι τότε θεωρούσαν δεδομένα και βγαίνουν μετά το πέρας των συνεδριών πιο ώριμοι, πιο δυνατοί, πιο φωτεινοί.
Η συγγραφέας μας παίρνει από το χέρι και μας κάνει κοινωνούς όλων αυτών των καταστάσεων, ένα είδος παρατηρητών οι οποίοι συμπάσχουν με τους ήρωες, αγανακτούν με τις λανθασμένες απόψεις ή αποφάσεις τους, αγωνιούν με τα αδιέξοδα και τις πικρές στιγμές τους και χαίρονται σε κάθε απρόσμενη ανατροπή που τους φέρνει όλο και πιο κοντά στην αυτογνωσία, την αναγνώριση των θετικών στοιχείων της ζωής τους και την διαπίστωση όλων (του Ανδρέα μη εξαιρουμένου) ότι τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται, πάντα υπάρχει η φωτεινή πλευρά της σελήνης κι η ζωή είναι γεμάτη όμορφες στιγμές – αρκεί να έχουμε ανοιχτά τα μάτια της ψυχής μας για να τις διακρίνουμε και να τις χαρούμε.
Νάντια Παπαθανασοπούλου, αγαπημένη μου φίλη, συγχαρητήρια για το γεμάτο ευαισθησία αλλά και δύναμη και αισιοδοξία βιβλίο σου και σ’ ευχαριστώ για τις όμορφες ώρες που πέρασα στις συνεδρίες της ομάδας – και όχι μόνο! Να είσαι πάντα καλά και πάντα καλοτάξιδες οι «Γραμματείς» σου!