Κι έφτασε στα χέρια μου ένα βιβλίο πιο επίκαιρο από ποτέ. «Τουρίστες στην ομίχλη» του Βαγγέλη Μαργιωρή και πέντε φίλοι έρχονται στην Ελλάδα για έναν γάμο, έχοντας στο νου όλα τα θετικά για τη χώρα μας, απροετοίμαστοι για τη νέα πραγματικότητα που δημιούργησε η κρίση: Περισσότερη γκρίνια, και περισσότερο χάος από αυτό που –εντάξει ας το παραδεχτούμε– προϋπήρχε. Αυτό είναι το βασικό θέμα. Δε θα επεκταθώ στην περιγραφή, γιατί τα spoiler κάνεις δεν τα θέλει, αλλά θα παραθέσω τρεις λόγους για να το διαβάσεις.

Ο βασικότερος είναι πως ακόμα κι αν μοιάζει λίγο δυσοίωνη η περιγραφή “τουρίστες που τρώνε τα μούτρα τους αντιμέτωποι με τη νεοελληνική πραγματικότητα”, η ιστορία είναι γεμάτη κέφι και χιούμορ, τόσο που δε σε αφήνει να γκρινιάξεις στιγμή. Βλέπεις αυτή τη νέα πραγματικότητα μέσα από τα μάτια τεσσάρων στωικών Νεοϋορκέζων, και σου δίνεται η ευκαιρία να διασκεδάσεις την κατάσταση.

Δεύτερος λόγος είναι οι προαναφερόμενοι Νεοϋορκέζοι. Οι χαρακτήρες τους συμπληρώνουν ιδανικά την τρέλα της υπόθεσης, χωρίς όμως να μη μπορείς να ταυτιστείς μαζί τους. Με κάθε σελίδα που διαβάζεις γίνεσαι εύκολα μέλος της παρέας τους και νιώθεις πως ζεις μαζί τους τις περιπέτειες.

Τρίτος λόγος είναι ο τρόπος που είναι γραμμένες αυτές οι περιπέτειες. Οι περιγραφές τοπίων είναι σύντομες και περιεκτικές και το βάρος της περιγραφής μετατοπίζεται στη δράση και τους ξεκαρδιστικούς διαλόγους των πρωταγωνιστών που δε χορταίνεις να διαβάζεις. Το βιβλίο δε σε κουράζει διόλου, δεν έχει σκοπό να σε προβληματίσει (τουλάχιστον εγώ δεν ένιωσα κάτι τέτοιο) αλλά να σε χαλαρώσει και να σε διασκεδάσει. Και μέσα από αυτό να σε διδάξει. Το δίδαγμα δε θα το αποκαλύψω φυσικά! Είναι μέρος του ταξιδιού να το ανακαλύψετε!