Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Τρίτη, 19 Απριλίου, στις 8 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο Επί λέξει.

RAPTOPOYLOS_19_4_2016
Βαγγέλης Ραπτόπουλος

ΛΕΣΒΙΑ

Η Βιβή είναι το παν για τη Μελίνα ώρες ώρες. Τις πιο πολλές, εδώ που τα λέμε. Τρομερή ανάσα ζωής, απόλυτη φιλία, αδελφή ψυχή, ώμος για ν’ ακουμπήσεις, σάρκα για να ποθήσεις. Είναι κάτι σαν γκόμενος, αλλά όχι μόνο, όχι απλώς, είναι κάτι κατά πολύ μεγαλύτερο. Γιατί η ερωτική ένωση με μια εκπρόσωπο του φύλου σου δεν είναι ένα απλό άθροισμα αρσενικού-θηλυκού. Δεν ισχυροποιεί μόνο τη θηλυκή πλευρά μέσα σου, αλλά και την πολλαπλασιάζει.

raptopoulos_lesvia

Το χρονικό ενός παθιασμένου έρωτα ανάμεσα σε δυο φοιτήτριες. Και ταυτόχρονα το χρονικό ενός βιασμού. Η αθώα Μελίνα και η έμπειρη Βιβή, ένας ντοπαρισμένος χούλιγκαν, σημαδιακές συμπτώσεις, το βάσανο αλλά και το θαύμα, η πληγή αλλά και η δόξα της επιθυμίας.

Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος (Αθήνα, 1959) έχει δημοσιεύσει περισσότερα από είκοσι έργα μυθοπλασίας (Διόδια, Τα τζιτζίκια, Ο εργένης, Λούλα, Η απίστευτη ιστορία της πάπισσας Ιωάννας, Μαύρος γάμος, Η επινόηση της πραγματικότητας, Φίλοι, Ιστορίες της Λίμνης, Η πιο κρυφή πληγή κ.ά.), τέσσερα βιβλία μεταξύ χρονικού και αυτοβιογραφίας (Ακούει ο Σημίτης Μητροπάνο;, Η δική μου Αμερική, Λίγη ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας), καθώς και μια συλλογή-σύνθεση με μεταφρασμένα αποσπάσματα από αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Έργα του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες και διασκευάστηκαν για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Το προσωπικό αρχείο του βρίσκεται στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη.

————————————————-

Κυκλοφόρησε επίσης η επανέκδοση (9η χιλιάδα) του δεύτερου βιβλίου του συγγραφέα, τα ΔΙΟΔΙΑ, με νέο εξώφυλλο και νέα στοιχειοθεσία σε πολυτονικό σύστημα.

Βαγγέλης Ραπτόπουλος

ΔΙΟΔΙΑ

9η χιλιάδα

Παραφράζοντας τον Χάινριχ Mπελλ, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για “ομαδικό πορτρέτο με μια γενιά”…»
Σπύρος Τσακνιάς, «Η λέξη»

raptopoulos_diodia
Καλοκαίρι. Μια παρέα εφήβων ετοιμάζεται για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο. Φροντιστήριο, καυγάδες με τους γονείς, ραντεβού με τη Μάρω και την Κάτια, ο ερασιτεχνικός σταθμός στην ταράτσα του Δημήτρη του 94, μπάνια στη θάλασσα, θερινά σινεμά και λίγο διάβασμα. Μετά τις εξετάσεις, σαν σε παλιό χορό, τα ζευγάρια θα χωρίσουν για να σμίξουν ξανά σε νέους συνδυασμούς και η παρέα θα διαλυθεί πριν προλάβουν οι φιλίες να ξεφτίσουν. Oι ήρωες πληρώνουν τα διόδια του τέλους της εφηβείας τους. Kαι το ταξίδι συνεχίζεται…

Έργα και ημέρες μιας παρέας υποψηφίων για το πανεπιστήμιο, που ζουν το τέλος της εφηβείας τους.

Ένα μυθιστόρημα που σημάδεψε τη νεοελληνική λογοτεχνία της δεκαετίας του ’80.

Τα Διόδια, το δεύτερο βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, πρωτοδημοσιεύτηκαν το 1982, την εποχή που ο συγγραφέας ήταν σχεδόν συνομήλικος με τους ήρωές του. Αμέσως απέσπασαν εγκωμιαστικές κριτικές:

«Παραφράζοντας τον Mπελλ, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για “ομαδικό πορτρέτο με μια γενιά”. Γυρίζοντας τις σελίδες των Διοδίων είναι σα να ταξιδεύεις μέσα στην καθημερινότητα μιας ομάδας νέων. Τίποτε απ’ αυτά που συμβαίνουν δεν μοιάζει επινοημένο. Ένα κείμενο που στέκει στέρεα κι απλά στα πόδια του. H καλή αρχιτεκτονική δεν έχει ανάγκη από φανταχτερά υλικά». ― «Τα Διόδια δίνουν το επίπεδο της παραστατικής ικανότητας του συγγραφέα που ελάχιστοι ομήλικοί του διαθέτουν». ― «Γεμάτο αλήθεια και αισιοδοξία, αφελές έτσι όπως μόνον η πραγματικότητα μπορεί να το κάνει, τρυφερό και ανείπωτα ευαίσθητο, είναι ένα βιβλίο ταυτότητα μιας εποχής».

Αποσπάσματα μεταφράστηκαν στα αγγλικά, γερμανικά και σερβικά. Το 1988,το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε με επιτυχία στη μικρή οθόνη, σε σενάριο του συγγραφέα και σκηνοθεσία του Κώστα Μαζάνη, με πρωταγωνιστές ερασιτέχνες ηθοποιούς. Από τη χρονιά εκείνη ως το 1995, τα Διόδια παρέμειναν εκτός κυκλοφορίας εξαιτίας μιας εκδοτικής διαμάχης.

Τα τρία πρώτα βιβλία του Ραπτόπουλου ―Κομματάκια, Διόδια, Τα τζιτζίκια― αποτελούν μια άτυπη τριλογία, που το 2003 εκδόθηκε σε έναν τόμο με τον γενικό τίτλο Η γενιά μου.