ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΓΓΑΣ
ΕΡΩΣ ΑΝΙΑΤΟΣ
Μυθιστόρημα

Σειρά: Ελληνική πεζογραφία
Υπεύθυνη σειράς: Ελένη Μπούρα
(ISBN: 978-618-03-0347-6, σελ.: 328, τιμή: 15,50 €)

Ένας συγγραφέας επιχειρεί να γράψει ένα μυθιστόρημα θέλοντας να μιλήσει για τη φθορά του σώματος και τις εκπτώσεις φιλοδοξιών και ονείρων. Ωστόσο ο ηθοποιός ήρωάς του (δίχως αυτό να είναι στα σχέδια του δημιουργού) ερωτεύεται μια μοναχική, ξεχωριστή και ιδιόμορφη γυναίκα. Ο συγγραφέας επιδοκιμάζει την πρωτοβουλία του και αποφασίζει να ασχοληθεί επιπλέον με την έκρηξη και τον αναπότρεπτο μαρασμό της ερωτικής σχέσης. Σελίδα τη σελίδα ξαναβρίσκουν όλα τον κανονικό ρυθμό. Ώσπου ένα απόγευμα η ηρωίδα επισκέπτεται τον συγγραφέα στο σπίτι του…
Κάποιες φορές οι ήρωες ανεξαρτητοποιούνται, λειτουργούν αυτόνομα, ακόμα και ανταγωνιστικά προς τον συγγραφέα. Από ένα σημείο και μετά είναι τέτοια η διαδοχή των γεγονότων, των σκηνών και των διαλόγων που ο συγγραφέας δεν είναι σίγουρος για το πού θα οδηγήσουν οι ήρωές του τον ίδιο και το μυθιστόρημά του.

eros aniatos

Ο Δημήτρης Μίγγας γεννήθηκε το 1951, κατάγεται από τη Μεσσηνία και ζει στη Θεσσαλονίκη. Το μυθιστόρημα Έρως ανίατος είναι το όγδοο βιβλίο του. Το 2000 τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου του περιοδικού Διαβάζω. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά και τα σερβικά.

Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν
• Πλωτά νησιά
• Στα ψέματα παίζαμε!
• Τηλεμάχου Οδύσσεια
• Της Σαλονίκης μοναχά…

————————————–

ΣΟΦΙΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ
Το χρονικό του καρκίνου στο δικό μου στήθος

Υπεύθυνη σειράς: Ελένη Μπούρα
Σειρά: Ελληνική πεζογραφία
(ISBN: 978-618-03-0331-5, σελ.: 344, τιμή: 16,60€)

«Ένα ημερολόγιο που καταγράφει εν θερμώ όσα έζησα, όσα έμαθα, όσα σκέφτηκα, όσα φοβήθηκα και όσα έλπισα τους μήνες που πάλεψα με την αρρώστια.
Διαγνώστηκα με καρκίνο του μαστού στις 22 Σεπτεμβρίου του 2014. Έκανα μαστεκτομή την 1η Οκτωβρίου και άρχισα χημειοθεραπεία στις 29 του ίδιου μήνα. Αυτό είναι το χρονικό του καρκίνου στο δικό μου στήθος.Μέχρι να νοσήσω, είχα την αλαζονεία του υγιούς. Δεν πίστευα ότι μπορούσε να μου συμβεί. Είχα φίλες που νόσησαν. Νόμιζα ότι καταλάβαινα τι πέρασαν. Δεν είχα ιδέα. Άρχισα να γράφω αυτό το βιβλίο από την πρώτη μέρα που έσκασε η βόμβα. Ήταν το φάρμακο και η θεραπεία μου. Αν κάτι μου έμαθε η αρρώστια (και μου έμαθε πολλά), είναι ότι η καθεμία από μας είναι η ατομική της περίπτωση. Το σώμα βιώνει την ασθένεια και τη θεραπεία με τον δικό του τρόπο.
“Δεν υπάρχουν ασθένειες, υπάρχουν ασθενείς” είχε πει ο αρχαίος ημών Ιπποκράτης. Πέρασαν αιώνες, για να καταλήξουμε, ξανά, σ’ αυτήν την τόσο βαθιά —και τόσο αυτονόητη— φράση».
Σ. Ν.

Kai_Simera_Kala_132x200_OUT

Η Σοφία Νικολαΐδου έχει εκδώσει μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων, μελέτες και μεταφράσεις. Το μυθιστόρημά της Χορεύουν οι ελέφαντες μεταφράστηκε στα αγγλικά και κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Melville House. Το μυθιστόρημά της Απόψε δεν έχουμε φίλους μεταφράστηκε στα εβραϊκά και κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Kester Books, για το βιβλίο αυτό τιμήθηκε με το Athens Prize for Literature 2010. Διδάσκει δημιουργική γραφή στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο δικτυακός της τόπος είναι: www.snikolaidou.gr
Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν τα βιβλία της:
• Απόψε δεν έχουμε φίλους
• Χορεύουν οι ελέφαντες
• Πώς έρχονται οι λέξεις: Τέχνη και τεχνική της δημιουργικής γραφής
• Η δημιουργική γραφή στο σχολείο: Οδηγός εκπαιδευτικού (σχεδιασμός – επιμέλεια)
Κυκλοφορεί σε e-book

—————————————
TANA FRENCH

Ο ΤΟΠΟΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

Μετάφραση: Αναστασία Καλλιοντζή
Σειρά: Αστυνομική λογοτεχνία

(ISBN: 978-618-03-0168-7, σελ.: 624, τιμή: 17,70 €)

Το μυθιστόρημα ο Τόπος των Πιστών ήταν υποψήφιο για τα σημαντικότερα βραβεία αστυνομικής λογοτεχνίας: Edgar, LA Times, Anthony, Macavity

Το 1985 ο δεκαεννιάχρονος Φρανκ Μακέι και το κορίτσι του, Ρόζι Ντέιλι, καταστρώνουν ένα μυστικό σχέδιο να κλεφτούν και να πάνε στην Αγγλία για να ξεκινήσουν εκεί τη ζωή τους μακριά από τις προβληματικές οικογένειές τους. Η Ρόζι όμως δεν θα πάει στο ραντεβού τους και ο Φρανκ θα υποθέσει πως απλώς αποφάσισε να την κοπανήσει μόνη της. Επί είκοσι δύο χρόνια ο Φρανκ, ο οποίος γίνεται μυστικός αστυνομικός, θα αποφύγει να επιστρέψει στην παλιά τους γειτονιά στο Δουβλίνο, στον Τόπο των Πιστών. Ώσπου μια μέρα η μικρότερη αδερφή του, η Τζάκι, του ανακοινώνει πως βρέθηκε η βαλίτσα της Ρόζι σ’ ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Ο Φρανκ απρόθυμα επισκέπτεται το μέρος και τότε όλα ανατρέπονται: Μήπως η Ρόζι δεν έφυγε μόνη της, χωρίς αυτόν, αλλά κάποιος την εμπόδισε να πάει στη συνάντησή τους;

Η επιτυχία των βιβλίων της ιρλανδέζας Tana French δεν πιστοποιείται μόνο από τα βραβεία ή τις αποθεωτικές κριτικές που λαμβάνει αλλά και από το ενδιαφέρον που έχει εκδηλωθεί για τη μεταφορά των βιβλίων της στην οθόνη. Συγκεκριμένα η κινηματογραφική εταιρεία Euston Films ενδιαφέρεται να μεταφέρει στην τηλεόραση τα τρία πρώτα βιβλία της σειράς (In the woods, The Likeness, Ο Τόπος των Πιστών) Dublin Murder Squad, γιατί φέρνουν στον νου το… True Detective (πηγή: http://deadline.com). Οι ήρωες που πρωταγωνιστούν στα μυθιστορήματα της σειράς δεν είναι ίδιοι κάθε φορά, ανήκουν ωστόσο στην ίδια μονάδα. Όπως άλλωστε έχει επισημάνει και η κριτική, τα βιβλία της Tana French δεν ξεχωρίζουν μόνο λόγω της πλοκής ή της λύσης του μυστηρίου αλλά χάρη στην αφηγηματική της δεινότητα. Συγκεκριμένα στον Τόπο των Πιστών δεν υπάρχει κάποιος σίριαλ κίλερ, ούτε κάποια τεράστια αποκάλυψη, όμως ο γοητευτικός της ήρωας, η χαοτική οικογένειά του και το ατμοσφαιρικό Δουβλίνο καθηλώνουν τον αναγνώστη.

O TOPOS TWN PISTWN_FINAL.indd

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
Ένα από τα καλύτερα θρίλερ των τελευταίων χρόνων.
Observer

Αν αγοράσετε μόνο ένα θρίλερ φέτος, τότε διαλέξτε αυτό.
Evening Herald

Ένα καθηλωτικό θρίλερ λογοτεχνικών αξιώσεων, ποτισμένο με μαύρο χιούμορ.
Irish Times

Μία από τις πλέον ταλαντούχες σύγχρονες συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας.
Washington Post
Εκτός από το χάρισμά της για καθηλωτικές περιγραφές, η French διαθέτει επίσης την ικανότητα να συνθέτει διαλόγους τόσο αυθεντικούς που νομίζεις ότι μπορείς να ακούσεις την ανάσα των ηρώων της… Διαβάστε το αργά και απολαύστε κάθε του λεπτομέρεια. Σαν να είναι ένα ποτήρι μπίρας Γκίνες, αξίζει την αναμονή.
Los Angeles Times

Εξαιρετική απόδοση, καθηλωτικό… Διαμάχες μεταξύ συγγενών, ταξικές συγκρούσεις, παλιές έχθρες, εφηβικοί έρωτες και αναμνήσεις παιδικής βίας ενσωματώνονται με μαεστρία μαζί με το πλούσιο δουβλινέζικο ιδίωμα σ’ αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα.
New York Times

Θα σε απορροφήσει…η French είναι καταπληκτική στην απόδοση της οικογενειακής έντασης και ο θλιμμένος, μαχητικός, είρων ήρωά της ο Μακέι ακαταμάχητος.
The Times

Απόσπασμα από συνέντευξη της συγγραφέα στο Gawker Review of Books

Σας περιγράφουν συχνά ως συγγραφέα που έχετε αναγάγει την αστυνομική λογοτεχνία με πρωταγωνιστές ντετέκτιβ σε άλλη κατηγορία. Συμφωνείτε με αυτό;
Πιστεύω πως ανήκω σε ένα ρεύμα συγγραφέων που αγαπούν τα μυστήρια και δεν βλέπουν τον λόγο να περιορίζονται μόνο σε αυτό, το ίδιο ισχύει και για τους αναγνώστες φυσικά. Δεν ήμουν ποτέ υπέρ της τεχνητής διάκρισης μεταξύ «καλής» λογοτεχνίας και των διάφορων λογοτεχνικών «ειδών». Ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να επαναλαμβάνουν τα παλιά κλισέ ότι η αστυνομική λογοτεχνία είναι κακογραμμένη, ότι οι ήρωές της είναι μονοδιάστατοι ή ότι η «καλή» λογοτεχνία δεν έχει πλοκή και ότι είναι περίπλοκη. Φυσικά όλα αυτά είναι προφανώς ανοησίες. Το ψευδές αυτό φράγμα μεταξύ των ειδών διαλύεται σταδιακά γεγονός που μου αρέσει πάρα πολύ. Γιατί το κοινό πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε μια καλή πλοκή ή σε καλό στιλ γραφής. Γιατί να μην υπάρχουν και τα δύο στοιχεία στο ίδιο βιβλίο; Το αν εγώ πράγματι το καταφέρνω αυτό είναι άλλο ζήτημα. Αυτός είναι ο στόχος μου όμως.

Γιατί αγαπάτε τόσο τον Φρανκ Μακέι;
Είναι διασκεδαστικό να γράφεις για κάποιον που έχει μηδενική ανοχή στις ανοησίες. Ξέρει τι είναι σημαντικό γι’ αυτόν, κάνει τα πάντα για να το διαφυλάξει απ’ οτιδήποτε το απειλεί και προχωράει χωρίς δεύτερη σκέψη. Άλλωστε παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον να γράφεις για κάποιον του οποίου όλες οι βεβαιότητες για το παρελθόν ανατρέπονται, όπως συμβαίνει στον Φρανκ στον Τόπο των Πιστών.

Η Tana French πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην Ιρλανδία, τις ΗΠΑ, την Ιταλία και το Μαλάουι. Σπούδασε υποκριτική στο Κολέγιο Τρίνιτι του Δουβλίνου και εργάστηκε στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Για τα αστυνομικά της μυθιστορήματα που γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο έχει τιμηθεί με τα βραβεία Edgar, Anthony, Macavity, Barry και ICVA Clarion. Ζει στο Δουβλίνο με τον σύζυγο και την κόρη της.
Ο δικτυακός της τόπος είναι www.tanafrench.com

———————————————–

DAVID HARVEY

ΔΕΚΑΕΦΤΑ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Μετάφραση: Ελένη Αστερίου
Σειρά: Non fiction
(ISBN: 978-618-03-066-6, σελ.: 536, τιμή: 18,80 €)

Στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, αν και ο καπιταλισμός ήταν σαν τον αέρα που αναπνέουμε, μέχρι πρόσφατα φαινόταν να μη μας απασχολεί η ποιότητά του. Στο βιβλίο αυτό, ο διακεκριμένος στοχαστής David Harvey εξετάζει τις αντιφάσεις του κεφαλαίου που επιτάχυναν την εκδήλωση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Γιατί, αν και οι αντιφάσεις αυτές προσφέρουν ευελιξία στη λειτουργία του κυρίαρχου πλέον οικονομικού συστήματος, εμπεριέχουν τους σπόρους της συστημικής καταστροφής: κάποιες από αυτές είναι διαχειρίσιμες, κάποιες άλλες όμως όχι, όπως η ατέρμονη συσσώρευση κεφαλαίου ή η εξαντλητική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Απ’ την άλλη, υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις; Σίγουρα υπάρχουν, αρκεί κατανοώντας την πολιτική οικονομία του καπιταλισμού να στραφούμε σε ένα πεδίο ανεκμετάλλευτων δυνατοτήτων και προοπτικών.

Ένας διεισδυτικός οδηγός του σύγχρονου κόσμου, ένα μανιφέστο για την απαιτούμενη εξέλιξη και αλλαγή.

Σε αυτό το βιβλίο επιδιώκω την καλύτερη κατανόηση των αντιφάσεων του κεφαλαίου και όχι του καπιταλισμού. Θέλω να ξέρω πώς λειτουργεί η οικονομική μηχανή του καπιταλισμού και γιατί μπορεί να αγκομαχά και να μπλοκάρει και μερικές φορές να φαίνεται ότι είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Θέλω επίσης να δείξω γιατί αυτή η οικονομική μηχανή θα πρέπει να αντικατασταθεί και ποια μηχανή θα πρέπει να την αντικαταστήσει.
David Harvey

dekaefta antifaseis

ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
Ο Harvey είναι ένας ριζοσπάστης διανοούμενος· ο λόγος του στηρίζεται στη δύναμη των γεγονότων, τις διεξοδικά επεξεργασμένες ιδέες και την απουσία δημοσιογραφικών κλισέ.
Richard Sennett, συγγραφέας

Το έργο του David Harvey προκάλεσε επανάσταση στον τομέα του και ενέπνευσε μια γενιά ριζοσπαστών διανοουμένων.
Naomi Klein, συγγραφέας

Μια συγκροτημένη και ξεκάθαρη φωνή από τ’ αριστερά.
Financial Times

Ο David Harvey είναι επίτιμος καθηγητής Ανθρωπολογίας στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του City University of New York, όπου διδάσκει από το 2001. Πριν από αυτό, διετέλεσε καθηγητής γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins των ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το βιβλίο του Η κατάσταση της μετανεωτερικότητας (Μεταίχμιο 2009) χαρακτηρίστηκε από την εφημερίδα Independent ως ένα από τα πενήντα κορυφαία θεωρητικά βιβλία που γράφτηκαν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και εξής. Τις διαλέξεις του για το Κεφάλαιο του Μαρξ έχουν κατεβάσει εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες από τα μέσα του 2008, οπότε ανέβηκαν στο site του City University. Τιμήθηκε από τη Βασιλική Γεωγραφική Εταιρεία της Μ. Βρετανίας το 1995, ενώ το 2007 εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Είναι ο γεωγράφος που μνημονεύεται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο.
Για να διαβάσετε περισσότερα: davidharvey.org και www.metaixmio.gr

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Σήμερα η ομοιογένεια την οποία επιβάλλει μια διεθνής τάξη πραγμάτων στην οποία κυριαρχούν οι κεντρικές τράπεζες και μερικοί διεθνείς οργανισμοί, όπως το ΔΝΤ, είναι από αυτή την άποψη δυνητικά καταστροφική για τις μελλοντικές δυνατότητες του κεφαλαίου για επιβίωση. Το κεφάλαιο δεν θα μπορούσε να επιβιώσει για πολύ καιρό μετά την άνοδο μιας ισχυρής συγκεντρωτικής παγκόσμιας κυβέρνησης, εκτός εάν, όπως συνέβη στην Κίνα, αυτή η κυβέρνηση όχι μόνο συντόνιζε, αλλά και απελευθέρωνε τον ανταγωνισμό ανάμεσα σε περιφέρειες και πόλεις. Με δεδομένους τους περιορισμούς τους οποίους επιβάλλει τώρα ο διεθνής πειθαρχικός μηχανισμός, δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να μπορέσουν η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία να ορθωθούν από τις στάχτες τους, όπως έκαναν η Δυτική Γερμανία και η Ιαπωνία μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, για να αναζωογονήσουν την καπιταλιστική δυναμική. Μπορεί να γνωρίσουν κάποια ανάκαμψη, αλλά αυτή δεν μπορεί παρά να είναι αναιμική. Αν η άνιση γεωγραφική ανάπτυξη αφεθεί ελεύθερη, στις μέρες μας είναι αμφίβολο αν μπορεί από μόνη της να λειτουργήσει ως πανάκεια για τη δυσπραγία του κεφαλαίου, με δεδομένα τα μαύρα σύννεφα της συστημικής στασιμότητας που συγκεντρώνονται και σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα του μέλλοντος. Αντιθέτως βλέπουμε να αναδύεται μια ανίερη συμμαχία ανάμεσα σε κρατικές δυνάμεις και στις αρπακτικές πλευρές του χρηματιστικού κεφαλαίου για να διαμορφώσουν έναν «καπιταλισμό όρνεο», που αφορά τόσο τις κανιβαλικές πρακτικές (οικονομίες της υπεξαίρεσης) και τις εξαναγκαστικές υποτιμήσεις όσο και την επίτευξη αρμονικής παγκόσμιας ανάπτυξης. Κεφάλαια-όρνεα, όπως Κεφάλαια Υψηλής Μόχλευσης (hedge funds) και Ιδιωτικά Επενδυτικά Κεφάλαια, θα τρέφονται από την καταστροφή τρόπων ζωής σε ολόκληρες χώρες, αν αυτό είναι αναγκαίο.

———————————–

CHIGOZIE OBIOMA
ΟΙ ΨΑΡΑΔΕΣ
μυθιστόρημα

Σειρά: Ξένη λογοτεχνία
Μετάφραση: Ιωάννα Ηλιάδη

(ISBN: 978-618-03-0077-2, σελ.: 384, τιμή: 16,60 €)

Στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Booker 2015
Βραβείο FT/Oppenheimer – Emerging Voices 2015

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
• Στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Man Booker
• Στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του Center For Fiction
• Στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του Φεστιβάλ του Εδιμβούργου
• Στη μεγάλη λίστα για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα της Guardian

Συμπεριλήφθηκε, μεταξύ άλλων, στις λίστες Best of:
• New York Times (επιλογές των συντακτών)
• American Library Association: Τα πέντε καλύτερα ντεμπούτα της άνοιξης
• Financial Times: τα καλύτερα βιβλία της χρονιάς

Σε μια μικρή πόλη της δυτικής Νιγηρίας τέσσερα νεαρά αδέλφια –ο μικρότερος είναι εννιά και ο μεγαλύτερος δεκαπέντε– εκμεταλλεύονται την απουσία του πατέρα τους από το σπίτι για να πάνε για ψάρεμα στο απαγορευμένο κοντινό ποτάμι. Εκεί θα συναντήσουν έναν επικίνδυνο τρελό που θα προφητεύσει ότι ο μεγαλύτερος αδελφός θα δολοφονηθεί από ένα από τα αδέλφια του. Αυτή η προφητεία θα σταθεί η αφορμή να διαλυθεί ο ισχυρός δεσμός τους και η αφετηρία μιας αλυσίδας τραγικών γεγονότων σχεδόν μυθικών διαστάσεων.

Μια ιστορία αγάπης, μίσους και εκδίκησης που διαδραματίζεται με φόντο τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στη Νιγηρία της δεκαετίας του ’90. Μια συγκλονιστική αφήγηση με τη φωνή του μικρότερου αδελφού, του Μπέντζαμιν, και εξαιρετική χρήση της γλώσσας. Αναφορές στην αφρικάνικη φύση, στους μύθους και τις δοξασίες της Νιγηρίας, καταγραφή της καθημερινότητας με κύριο άξονα τη σύγκρουση μεταξύ παραδοσιακού και δυτικού τρόπου ζωής, σε ένα έξοχο πρώτο βιβλίο ενός λογοτέχνη που αξιοποιεί με μοντέρνο τρόπο την αφρικάνικη αφηγηματική παράδοση και φαίνεται να έχει μακρά καριέρα μπροστά του.

Oi_psarades_140x205_fin_YPOPSHFIO
ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
Το μόνο απογοητευτικό σε σχέση με τους Ψαράδες είναι ότι δεν υπάρχουν άλλα βιβλία του συγγραφέα τα οποία θα μπορούσε να καταβροχθίσει ο αναγνώστης αφότου φτάσει στην τελευταία σελίδα. […] είναι πιθανό, λοιπόν, να μπει στον πειρασμό να ξαναδιαβάσει το βιβλίο, ή ν’ αρχίσει να μετράει τις ημέρες ως το επόμενο… Ένας καινούργιος τρόπος να συλλογιστούμε και πάλι την ιστορία του Κάιν και του Άβελ… Με φόντο το μυθικό αυτό σκηνικό ξεπροβάλλει η ιστορία της σύγχρονης Νιγηρίας, και, ίσως μια αίσθηση των ματαιωμένων ονείρων της.
Chicago Tribune

Ένα πολλά υποσχόμενο ντεμπούτο που μετατρέπει μια απλή, σχεδόν μυθολογική ιδέα σε μια σπαρακτική ελεγεία για τη χαμένη ελπίδα της Νιγηρίας.
Guardian

Εν μέρει ιστορία ενηλικίωσης, εν μέρει αρχαία ελληνική τραγωδία, Οι ψαράδες είναι το πιο ενδιαφέρον ντεμπούτο αυτής της χρονιάς… Σε αυτό το πρώτο του μυθιστόρημα, που διαθέτει απατηλή απλότητα, λυρική γλώσσα και παιγνιώδη χρήση της μυθολογίας και του χιούμορ, [ο Obioma] χρησιμοποιεί το αποκαλυπτικό όραμα του τρελού για να ζωντανέψει το παράλογο πολιτικό σώμα της Νιγηρίας… Ένα εντυπωσιακό και ευφάνταστο έργο.
Economist

Μια εντυπωσιακή παρουσίαση του τοπικού φολκλόρ… κομψή γραφή που απογειώνεται χάρη σε εξαιρετικά δουλεμένες διατυπώσεις. Το μυθιστόρημα μπορεί να διαβαστεί ως μια αλληγορία της πολιτικής αναταραχής σε μια Νιγηρία υπό στρατιωτική κυριαρχία. Ωστόσο, το διατρέχουν διαχρονικά θέματα όπως η αδελφική αγάπη, η αδελφοκτονία, η εκδίκηση και η μοίρα. Τα διδάγματά του μπορούν να αμφισβητηθούν, μα η δύναμή του όχι.
Wall Street Journal

Ο CHIGOZIE OBIOMA ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ Ψαράδες
Δύο τόποι που συνδέονται με το βιβλίο
1. Το Άκουρε, μια πολίχνη (πόλη, στην πραγματικότητα, αν και ανατριχιάζω όταν την αποκαλώ έτσι, έχοντας πλέον δει πολλές πραγματικές «πόλεις») της οποίας την ύπαρξη θα ήταν σχεδόν αδύνατον να γνωρίζει κανείς έστω κι αν ήταν εξοικειωμένος με τη Νιγηρία, είναι ο τόπος καταγωγής μου. Στο έδαφός της στάθηκα πρώτη φορά όρθιος, εκεί πρωτόμαθα να τραγουδάω «Ξεσηκωθείτε, Ω πατριώτες» και εκεί, όπως συνειδητοποιώ πια, σε μεγάλο βαθμό διαμορφώθηκε η σκέψη μου. Γεννήθηκα λίγους μόλις μήνες μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς μου εκεί, και λόγω της ατμόσφαιρας του μέρους αλλά και της επαγγελματικής επιτυχίας του πατέρα μου, κάτι που ήρθε με τη μετάθεσή του στο Άκουρε (αν τύχει να διαβάσετε τους Ψαράδες, θα καταλάβετε γιατί χρησιμοποιώ πλάγιους χαρακτήρες), ονομάστηκα Τσι-γκό-ζι —ένα όνομα-προσευχή, ουσιαστικά, ότι η καινούργια αυτή πολίχνη (συγγνώμη, πόλη) θα έφερνε καλή τύχη στην οικογένεια. Εξού και: Chi (Κύριε/Θεέ) go (ευλόγησον) zie-anyi (ημάς).
Η οικογένειά μου πέτυχε πολλά σ’ αυτή την πόλη, πιστεύω∙ ωστόσο δεν θα μιλήσω για όλα αυτά τώρα. Επιστρέφω στην οικογένεια Άγκβου, από τους Ψαράδες. Η πόλη, όπως ο Μπέντζαμιν τη σχεδιάζει στο βιβλίο, αποτελεί ουσιαστικά το σκηνικό του μυθιστορήματος — από την αρχή ως το τέλος. Η οικογένεια ζει εκεί, σε ένα σπίτι παρόμοιο με αυτό στο οποίο μεγάλωσα, και ψαρεύει σε ένα γειτονικό ποτάμι, σαν εκείνο όπου ψάρευα κάποτε και εγώ! Ωστόσο η δική μας εκδοχή του Άκουρε ήταν ελαφρώς διαφορετική, ως προς το ότι δεν υπήρχε εκεί γύρω κανένας τρελός που να προφητεύει, έστω και αν εγώ πέρασα την παιδική μου ηλικία ευχόμενος να συμβούν πολλά και διάφορα μεταφυσικά πράγματα.

2. Η Κύπρος, ο πιο αιώνιος απ’ όλους τους θνητούς τόπους∙ το οργιαστικό αυτό νησί όπου γεννήθηκε η Αφροδίτη, αναδυόμενη από τον αφρό της θάλασσας της Μεσογείου. Μιας θάλασσας που, μετριοπαθώς μιλώντας, είναι αδιανόητα όμορφη. Εξωτικά γαλάζια, εξόχως ζεστή: ένα θραύσμα από την αδιάσπαστη ομορφιά της γης. Στο νησί αυτό βρήκα τον εαυτό μου το 2007, μακριά, τόσο μακριά από την πατρίδα∙ εκεί συνέλαβα πρώτη φορά το όραμα των Ψαράδων που αφηγήθηκα πρωτύτερα.

Δύο αγαπημένα στοιχεία του βιβλίου
1. Με συγκινεί αυτό που αισθάνομαι ότι γινόμαστε οι περισσότεροι καθώς αποφοιτούμε από το σχολείο της παιδικής ηλικίας και φτάνουμε στην ενηλικίωση: ένα όνειρο ματαιωμένο ή λεηλατημένο. Μπορεί να γίνει επώδυνο να αντικρίζεις το παρόν, που ήταν κάποτε —στην παιδική μας ηλικία— ένα μακρινό μέλλον, σαν το μέλλον που ο εννιάχρονος Μπέντζαμιν, ο αφηγητής, περιγράφει στο μυθιστόρημα. Στο παρόν, οι περισσότεροι από μας δεν είμαστε αυτό που ονειρευτήκαμε να γίνουμε. Κι όμως, δεν μπορώ παρά να θυμάμαι, και συχνά να επιστρέφω στη στιγμή που όλα αυτά ήταν μόνο ένα όνειρο, τότε που ο κόσμος βρισκόταν στις άκρες των δαχτύλων μας και τα πάντα μπορούσαν να επιτευχθούν στο τοπίο της γόνιμης φαντασίας μας.
Ο Μπέντζαμιν τα συλλογίζεται κάπως έτσι όλα αυτά, αρκετά νωρίς στο βιβλίο:
Το μόνο που μετρούσε ήταν το παρόν και το ορατό μέλλον. Συνήθως, αναλαμπές του μέλλοντος έρχονταν σαν ατμομηχανή που πάταγε σε ράγες ελπίδας, με μαύρο κάρβουνο στην καρδιά της και μ’ ένα ηχηρό ελεφαντίσιο σφύριγμα. Κάποιες φορές, οι αναλαμπές αυτές ερχόντουσαν μέσα από όνειρα ή από πτήσεις φανταστικών σκέψεων που ψιθύριζαν στο κεφάλι σου –θα γίνω πιλότος, ή πρόεδρος της Νιγηρίας, θα είμαι πλούσιος, θα έχω ελικόπτερα–, γιατί το μέλλον ήταν όπως το πλάθαμε εμείς. Ήταν ένας λευκός καμβάς, και πάνω του μπορούσες να φανταστείς ό,τι ήθελες.
2. Αμπούλου, ο τρελός που έβλεπε οράματα. Αυτός, και όσοι του μοιάζουν, είναι ένας από τους λόγους που έγραψα τούτο το βιβλίο. Απ’ άκρη σ’ άκρη της Δυτικής Αφρικής, άνθρωποι ρημαγμένοι όπως αυτός περιφέρονται ελεύθερα στους δρόμους, και τρέφονται σαν αδέσποτα σκυλιά. Πολλοί χτυπιούνται από αυτοκίνητα, όπως τα ζώα, και πεθαίνουν στον δρόμο σαν αυτά. Η ιστορία του Αμπούλου, αν τα καταφέρει, θα μου προσφέρει την πλατφόρμα ώστε να ξεκινήσω μια δημόσια εκστρατεία με σκοπό οι άνθρωποι αυτοί να φύγουν από τους δρόμους και να στεγαστούν σε μέρη όπου θα έχουν τη φροντίδα που δικαιούνται. Μια ομάδα φίλοι μου έχουν ήδη ξεκινήσει μια εκστρατεία στο Tumblr, και καλούν όποιον βλέπει ανθρώπους σ’ αυτή την κατάσταση σε οποιονδήποτε δρόμο της Δυτικής Αφρικής να παίρνει φωτογραφίες και να τις στέλνει εκεί, ώστε οι εικόνες που θα συγκεντρωθούν να είναι όσο το δυνατόν περισσότερες, και τα δεινά των ανθρώπων αυτών να έρθουν στο φως.
Παρακολουθήστε το project Abulu sightings στο παρακάτω λινκ:
https://www.tumblr.com/login?redirect_to=%2Fblog%2Fabulusightings

[κείμενο του Chigozie Obioma που δημοσιεύτηκε στο blog της συγγραφέα Amanda Curtin_μετάφραση: Ιωάννα Ηλιάδη. Το πλήρες κείμενο στο www.metaixmio.gr]

Ο Chigozie Obioma γεννήθηκε το 1986 στο Άκουρε της Νιγηρίας. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά όπως τα Virginia Quarterly Review και New Madrid. Το φθινόπωρο του 2012 έλαβε υποτροφία για την παραμονή του στον «καλλιτεχνικό ξενώνα» Ledig House, στη Νέα Υόρκη. Έχει ζήσει στη Νιγηρία, την Κύπρο και την Τουρκία και αυτή την περίοδο διαμένει στις ΗΠΑ όπου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στη δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Οι ψαράδες είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.
Ο δικτυακός του τόπος είναι www.chigozieobioma.com