Στεφάνι για εννέα μούσες
Αγγελική Κακανιάρη

Θάλεια, Ουρανία, Ερατώ… Η Θάλεια θα χαθεί στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου, μ’ ένα φουστάνι στο χρώμα τ’ ουρανού κι ένα στεφάνι με ολόλευκα κοχύλια.
Εννέα μούσες, εννέα αέρινες υπάρξεις, στη
φημισμένη σχολή χορού Ήριννα Μάγιερς,
στα περίχωρα του Λονδίνου, μετατρέπονται
σε καλλιτεχνικά αριστουργήματα μιας άλλης εποχής.
Ο νεαρός εγκληματολόγος Μάριος Δαλμάς, έχοντας στο πλευρά του την εκρηκτική
Ήριννα, θα μπλεχτεί στα δίχτυα ενός συγκλονιστικού μυστηρίου από τα βάθη του χρόνου, όπου η ομορφιά και η τέχνη αναμετρώνται σε κάθε βήμα, με τη ζωή και το μοιραίο…

Ένα συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα
με φόντο το χορό, το μαγικό κόσμο
της φωτογραφίας, το πάθος για εκδίκηση
κι έναν ανατρεπτικό έρωτα
που κόβει την ανάσα.

Από τις εκδόσεις Ωκεανός, κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της συγ-
γραφέως «Εκεί που πετάξαν τα πουλιά», «Το νησί του έρωτα και της φωτιάς», για το οποίο τιμήθηκε στις πηγές Καλλιθέας της Ρόδου, στην εκδήλωση «Το Μονοπάτι των βιβλίων», «Τα μυστικά του βράχου», καθώς και το ανθολόγιο ποιημάτων «Το φτερούγισμα των γλάρων».

Σειρά: Ελληνική Πεζογραφία
Σελ: 448
Τιμή: 15,90
1η κυκλοφορία: Οκτώβριος 2017
ISBN: 978-618-5284- 19-0
1η έκδοση 5.000 αντίτυπα
Κωδικός είδους: ΩΚ 197

Βιογραφικό συγγραφέα
Η Αγγελική Κακανιάρη, γεννήθηκε και κατοικεί στην Αθήνα, στη Νέα Φιλαδέλφεια. Έχει μεταπτυχιακές σπουδές με εξειδίκευση στη Διοίκηση Ανθρωπίνων Πόρων κι
έχει παρακολουθήσει έναν σημαντικό αριθμό εκπαιδευτικών, αναπτυξιακών σεμιναρίων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η επαγγελματική της καριέρα εξελίχθηκε στη Διεύθυνση
Ανθρώπινου Δυναμικού, σε μεγάλες
πολυεθνικές και ελληνικές εταιρείες, στον ιδιωτικό τομέα, όπου εργάζεται έως και σήμερα. Είναι μητέρα δύο παιδιών. Στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με τη συγγραφή.

————————-

Να ο πατέρας σου Βαγγελάκη!
Μαρία Χανιώτου

Οκτώβρης του 1922 ήταν, όταν ο Βαγγέλης άκουσε τη φράση: «Νά ο πατέρας σου Βαγγελάκη!»
Οκτώβρης του 1923 ήταν, όταν η μάνα του έφερνε στο κόσμο άλλο ένα αγόρι. Οκτώβρης επίσης, όταν ο τοκογλύφος απειλούσε πως θα τους πετάξει έξω από το σπίτι, φέρνοντας στην καρδιά τους την απελπισία.
Οκτώβρης του 1929, όταν δεν θα μπορούσε να πάει σχολείο, όσο κι αν το λαχταρούσε, αλλά θα τον πουλούσαν αναγκαστικά σε έναν τσοπάνη στο Καμάρι για τριακόσιες δραχμές τον μήνα, και ένα φόρτωμα σιτάρι… για την επιβίωση…
Οκτώβρης ήταν ο μήνας των μεγάλων δυστυχιών του, μήνας επίφοβος…
Στις είκοσι οκτώ Οκτωβρίου του 1940 στρατολογήθηκε για τον πόλεμο με τους Ιταλούς.
12 Οκτώβρη 1944 έφυγαν οι Γερμανοί από την Αθήνα. Μα τότε άρχισε μια νέα περιπέτεια. Τη χαρά της απελευθέρωσης διαδέχτηκαν νέα δεινά, αδελφικό αιματοκύλισμα, οδυρμός…
Κι όμως, ο Βαγγέλης, στο πρόσωπο της γλυκιάς Αντωνίας θα βρει την ελπίδα και τη συναισθηματική θαλπωρή που πάντα του έλειψε, θα μάθει να μη φοβάται αυτόν τον πικρό μήνα Οκτώβρη της δύσκολης ζωής του. Η Αντωνία θα τον περάσει
από την πύλη του φόβου, στα λιβάδια της αγάπης, της ελπίδας, της χαράς…

Σειρά: Ελληνική Πεζογραφία
Σελ: 624 | Τιμή: 16,80
1η κυκλοφορία: Οκτώβριος 2017
ISBN: 978-618-5284-
1η έκδοση 5.000 αντίτυπα
Κωδικός είδους: ΩΚ 205

Βιογραφικό συγγραφέα
Η Μαρία Χανιώτου κατάγεται από την Πάρο. Γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα με την οικογένειά της. Σπούδασε θέατρο, χορό, αισθητική και ασχολήθηκε επαγγελματικά με όλους τους κύκλους των σπουδών της. Εργάστηκε στη σκηνή του παιδικού θεάτρου Παιδική Θεατρική Πρωτοπορία, επί πολλά έτη και συμμετείχε επιλεκτικά σε ταινίες. Εργάστηκε επίσης και ως χορεύτρια λαϊκών χορών. Παράλληλα συγγράφει και γράφει διηγήματα για το Magic Radio Live. Έχει γράψει επίσης τα μυθιστορήματα:
•Ποτέ ξανά που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.
•Το πέρασμα για τον Τσεσμέ, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.
•Κι έλεγες πως μ’ αγαπάς •Μαζί και στο αύριο •Είναι που δεν με ξέρεις •Η αγάπη πάλι θα νικήσει

——————–

Αμάραντοι Λεμονανθοί

Χαρά Παπαελευθερίου Μπαρδώση

1922 Η Μικρά Ασία φλέγεται. Η πατρίδα του Βασίλη, η
Φώκαια, έχει καταστραφεί συθέμελα. Η πλούσια
αριστοκρατική οικογένειά του χάνει τα πάντα, ξεριζώνεται…
Φθάνουν στον Πόρο ταλαιπωρημένοι κι απελπισμένοι. Η ζωή τους θα ξεκινήσει απ’ το μηδέν…
Η Αγγελική, ένα ανέμελο κοριτσόπουλο του νησιού, δένει τα παιδικά της χρόνια με το μικρό προσφυγόπουλο. Η αγάπη φωλιάζει στις καρδιές τους από την πρώτη ματιά. Δένονται με φιλία και αγνό έρωτα. Ακόμη και όταν γίνονται έφηβοι δεν σταματούν να σεργιανούν τα όνειρά τους πάνω στους ολόλευκους λεμονανθούς, κάτω από τις ανθισμένες λεμονιές του ξακουστού λεμονοδάσους.
Όμως μια ημέρα εκείνος απροειδοποίητα φεύγει για τη
Μασσαλία…
Τα συναισθήματα της θλίψης και της προδοσίας ορθώνονται ανάμεσά τους σαν πανύψηλα βουνά…
Κι ύστερα φεύγει κι η Αγγελική για τον Πειραιά… Μα δεν φεύγει μόνη…
Μια στιγμή, ένα λεπτό, στάθηκαν ικανά να αλλάξουν τα πάντα…

Μια δυνατή αγάπη στη λαίλαπα του πόνου
και της μοναξιάς…
Πνοή χαράς και ελπίδας οι Αμάραντοι Λεμονανθοί…
Πόσες ωραίες ή οδυνηρές στιγμές κρύβονται στις πτυχές
μιας ζωής! Ένα ρομαντικό γλυκόπικρο μυθιστόρημα
με ανατροπές και εκπλήξεις τόσες όσες κανείς
δεν μπορεί να φανταστεί…

Σειρά: Ελληνική Πεζογραφία
Σελ: 448|Τιμή: 15,90
1η κυκλοφορία: Σεπτέμβριος 2017
ISBN: 978-618-5284-29-9
1η έκδοση 5.000 αντίτυπα
Κωδ. είδους: ΩΚ 216

Βιογραφικό συγγραφέα
Πρωτοείδα τη ζωή στην καρδιά του Πειραιά, ανήμερα του Άι-Δημήτρη του πολεμιστή. Με είπαν Χαρά και ταυτίστηκα με τ’ όνομα. Φόρεσα ένα χαμόγελο και προχώρησα να βρω τη ζωή. Μα ήταν πολλά τα δύσκολα και εγώ, παιδάκι ακόμη, βρήκα κρυψώνα σε αυτοσχέδια παιδικά ποιήματα. Σαν έμαθα το διάβασμα, κρύφθηκα πίσω από τις αράδες μεγάλων συγγραφέων. Άρχισα μυστικά και σκάρωνα τις δικές μου ιστορίες. Τους ρόλους όλους τους έπαιζε βεβαίως η αφεντιά μου. Και σαν ταλέντο κέρδισα μια θέση στο Εθνικό. Ρητή η απαγόρευση ν’ ανέβω στο σανίδι. Φόρεσα, σαν αντίβαρο, την όμορφη στολή της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Τη λάτρεψα την ΟΑ και με αντάμειψε. Ταξίδευα και γέμιζε η φαντασία μου εικόνες και ιστορίες του κόσμου και εγώ τις έφτιαχνα λέξεις στο χαρτί. Παράλληλα γέννησα μια προικισμένη κόρη. Μαζί της πορεύτηκα εθελοντικά για χρόνια στα σχολειά της Γλυφάδας, στον τόπο που παντρεύτηκα και συνεχίζω να ζω. Μαζί με μια φούχτα συνοδοιπόρους, στήριξα την εκπαίδευση, τις τέχνες και τα γράμματα, μέσα από πάμπολλες
δραστηριότητες. Θαρρώ πως έβαλα το λιθαράκι μου και στον πολιτισμό στα χρόνια της ενασχόλησής μου με το Πνευματικό και Πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Γλυφάδας. Δεν μου χαρίστηκε τίποτε στη ζωή. Τηρώντας πάντα το παράγγελμα ΓΝΟΥΣ ΠΡΑΤΤΕ, κερδίζω τις μάχες μου με πείσμα, δουλειά, υπομονή, χαμόγελο, αγάπη και χαρά.