Βάντσης Δημήτρης

Ο ΚΟΣΤΟΛΟΓΟΣ

Ετος ‘Εκδοσης: 2016

Σειρά: Ποικίλα Θέματα

Σελίδες: 320

OKostologosEx_Layout 1

Ο Κοστολόγος είναι ένα εμπεριστατωμένο εγχειρίδιο προς έναν/μια κοστολόγο που αρχίζει την καριέρα του/της στον τομέα της κοστολόγησης. Είναι το αποτέλεσμα 30 ετών επαγγελματικής ενασχόλησης με το αντικείμενο σε διάφορους τομείς της βιομηχανίας. Στόχος του είναι να επιμείνει στα θέματα που πραγματικά αντιμετωπίζουν οι κοστολόγοι στην πράξη και όχι στη θεωρία. Εστιάζει, δε, την προσοχή του σε προβλήματα τα οποία δεν παρουσιάζονται στην υπάρχουσα βιβλιογραφία, είτε γιατί τα θεωρούν δεδομένα είτε γιατί δεν τα αντιμετώπισαν ποτέ.

Θέματα όπως η κοστολόγηση δραστηριότητας και η ανάλυση ευαισθησίας παρουσιάζονται με τρόπο πρακτικό, έτσι ώστε η εφαρμογή τους σε πραγματικά περιστατικά να είναι δυνατή.

Ο Κοστολόγος επιμένει στην εκτενή παρουσίαση των αναλώσεων άυλων και υλικών γιατί, σήμερα, είναι το σημαντικότερο τμήμα του κόστους παραγωγής και το μόνο απόλυτα μεταβλητό χωρίς αμφισβητήσεις. Οι άλλοι συγγραφείς θεωρούν τις αναλώσεις λίγο πολύ δεδομένες, ενώ στην πράξη αυτό δεν ισχύει.

Αντίθετα, στον Κοστολόγο δεν υπάρχει αναφορά σε θέματα αναλυτικής λογιστικής, διότι αυτά έχουν παρουσιασθεί με τρόπο εξαντλητικό, ιδιαίτερα στην ελληνική βιβλιογραφία.

Καλωσορίζουμε τους νέους κοστολόγους σε αυτό το συναρπαστικό ταξίδι και τους ευχόμαστε ό,τι καλύτερο για τη συνέχεια.

Πολλοί πιστεύουν ότι η κοστολόγηση είναι ένα μείγμα λογιστικής και πολύπλοκων υπολογισμών με στόχο τον μερισμό των στοιχείων του κόστους στα προϊόντα ή στις υπηρεσίες που παράγονται από έναν οικονομικό οργανισμό. Αυτό ισχύει μεν, αλλά λείπει ένα κρίσιμο στοιχείο. Ο μερισμός πρέπει πάντα να γίνεται με τον δικαιότερο δυνατό τρόπο. Αν αυτό δεν επιτευχθεί και υπάρχουν αδικίες και ορισμένα προϊόντα επιβαρυνθούν με κόστος που δεν τους αναλογεί, τότε η κοστολόγηση είναι αποτυχημένη και οδηγεί τη διοίκηση σε λανθασμένες αποφάσεις. Είναι η αίσθηση του δικαίου που υποκινεί τον κοστολόγο να επανεξετάζει συστηματικά τις μεθόδους που χρησιμοποιεί όταν γίνονται αλλαγές, οργανωτικές ή άλλες, στην επιχείρηση. Να αναθεωρεί, όταν χρειάζεται, τη δομή των κέντρων κόστους, τα κριτήρια κατανομής και τα στάδια εκτέλεσης της εργασίας του.

Όλα τα παραπάνω απαιτούν πολλές ανθρωποώρες εργασίας όχι μόνο από τον κοστολόγο αλλά και από όλα τα σχετικά τμήματα του οργανισμού. Η προφανής, η εύκολη τάση να μην αλλάξουμε τίποτα διότι θα αναστατώσουμε τη λειτουργία της επιχείρησης δεν είναι λύση για τον κοστολόγο, διότι η αίσθηση του δικαίου είναι ισχυρότερη.

Εάν το σύστημα κοστολόγησης δεν είναι ακριβοδίκαιο, τότε οι επιπτώσεις είναι σοβαρές. Όχι μόνο οι αποφάσεις της διοίκησης μπορεί να είναι λανθασμένες, για παράδειγμα, εάν πρέπει να καταργηθεί ένα προϊόν ή μια ομάδα προϊόντων, αλλά, επιπλέον, η άστοχη κοστολόγηση οδηγεί και στη δημιουργία προσφορών προς πελάτες που θα είναι εκτός πραγματικότητας.

bantshs

Ο Δημήτρης Βάντσης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στη Γαλλία, όπου και έλαβε μία Licence στην οικονομία των επιχειρήσεων, άλλη μία στην οικονομετρία και μια Maitrise στην οικονομία των επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Paris II, Assas. Τέλος, από το Πανεπιστήμιο Paris I Pantheon-Sorbonne έλαβε Diplome d’Etudes Approfondies (D.E.A.) στην ειδικότητα διαχείριση επιχειρήσεων και μακροπρόθεσμων χρηματοοικονομικών.

Στη Γαλλία εργάστηκε για 3 έτη στο Πανεπιστήμιο Paris II, Assas ως βοηθός καθηγητού στα μαθήματα εσωτερικού ελέγχου και μακροπρόθεσμων χρηματοοικονομικών. Ταυτόχρονα ήταν βοηθός συμβούλου σε θέματα βραχυπρόθεσμων χρηματοοικονομικών σε εταιρεία συμβούλων και αρθρογράφος στο περιοδικό Entreprise et Banque. Στο περιοδικό αυτό δημοσίευσε πολλά άρθρα σχετικά με το χρηματοοικονομικό κόστος.

Στη συνέχεια, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, μετέφρασε για τις Εκδόσεις Λιβάνη δύο βιβλία: The Japan that Can Say No (Η Ιαπωνία που Μπορεί να Πει «Όχι») των Ishihara – Morita από τα αγγλικά και Money (Το Χρήμα) του P.L. Sulitzer από τα γαλλικά.

Εργάσθηκε ως προϊστάμενος κοστολόγησης και οικονομικός διευθυντής σε διάφορες βιομηχανίες χάρτου, φαρμάκων, αλουμινίου κ.ά., καθώς επίσης και ως διευθυντής σε συμβουλευτική εταιρεία. Διετέλεσε μέλος διοικητικών συμβουλίων διαφόρων επιχειρήσεων.

Σήμερα συνεργάζεται σε θέματα κοστολόγησης με δύο μεγάλες βιομηχανίες και είναι μέλος του Δ.Σ. του Εκδοτικού Οργανισμού Λιβάνη.

———————-

Κωνσταντίνος Κόλμερ

Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ

Ετος ‘Εκδοσης: 2016

Σειρά: Οικονομία

Σελίδες: 320

HExodosApoToEuroEx_Layout 1

Η αποτυχημένη πολιτική μνημονίων συνεχίζεται για τρίτη φορά, με συρρίκνωση του ελληνικού ΑΕΠ, παράταση της Μεγάλης Υφέσεως και περαιτέρω αύξηση της ανεργίας. Η χώρα παραμένει αναξιόχρεος και εγκλωβισμένη στην ανακυκλωμένη στασιμότητα, η οποία αυξάνει το εξωτερικό χρέος. Νέο πρόβλημα συνιστά η αστάθεια του τραπεζικού συστήματος.

Αμφότερα, στασιμότητα και αχρηματία, αντιμετωπίζει η πρόταση εξόδου από το ευρώ, διά της εθνικοποιήσεως της Τραπέζης της Ελλάδος και της αναγκαστικής κυκλοφορίας της «νέας δραχμής» (fiat money). Με αναπροσαρμογή της ισοτιμίας και ορισμένες πρόνοιες το πιστωτικό σύστημα θα επαναλειτουργήσει, παρέχοντας χρήμα στην αγορά. Τα τρία τέταρτα της μεταβάσεως στο εθνικό νόμισμα έχουν ήδη συντελεστεί από τα «κάπιταλ κοντρόλ». Απομένει η δραχμοποίηση του εξωτερικού χρέους, που θα περικόψει τις φαινομενικές του διαστάσεις.

Την παρελθούσα επταετία οι ευρωδανειστές αναχρηματοδότησαν κατά 95% τις τράπεζες της ΕΕ -μην πτωχεύσουν- και μόνον κατά 5% την Ελλάδα, η οποία όμως απεδέχθη το 100% του νέου χρέους.

Εφέτος εισήλθαν στην Ελλάδα άνω των 100.000 λαθρομεταναστών, ενώ η λεόντειος συμφωνία Τουρκίας – ΕΕ είναι ετοιμόρροπος. Η απαλλαγή της χώρας μας από το οθνείο νόμισμα θα τους αποθαρρύνει να ελκύονται από το ευρώ και η ανάληψη της φυλάξεως των συνόρων υπό του εθνικού στρατού να τα διαβαίνουν.

Μια ακριβοδίκαιη δίκη της πολιτικής ηγεσίας -αναγκαία και για λόγους αξιοπιστίας και παραδειγματισμού- θα αποκαλύψει τους νέους δωσίλογους.

Μετά το δημοψήφισμα της βρετανικής αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) οι αυταπάτες χρειάζεται να αποκαλυφθούν πλήρως. Η «ηνωμένη» Ευρώπη δεν συνήψε, την 23η Μαΐου 2016 στις Βρυξέλλες, μια νέα συμφωνία με την Ελλάδα, αλλά με το… Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) ? να «παραμείνει» στο διασωστικό πρόγραμμα αντί τμηματικής χορηγήσεως στην Ελλάδα νέων δανείων 86 δισ. ευρώ, υπό όρους πλήρους «αποικιοποιήσεώς» της. Πλην όμως και τούτο εματαιώθη. Το ΔΝΤ παρέμεινε στο «ελληνικό πρόγραμμα»… μόνον συμβουλευτικώς!

Με το νέο «τσουνάμι» φόρων και το ξεπούλημα δημοσίας περιουσίας το αποτυχημένο ελληνικό κράτος παίρνει πίσω τις συντάξεις και ακυρώνει τις κοινωνικές παροχές. Η γερμανική άρνηση μειώσεως του εξωτερικού χρέους εμποδίζει την Ελλάδα να μετάσχει στην πιστωτική χαλάρωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης, η οποία βελτίωνε την παροχή ρευστού χρήματος στην οικονομία.

Η μετατόπιση της εξουσίας στην Γερμανία, προς την πλευρά των υποστηρικτών της αποχώρησης από την ευρωζώνη, και η αναβίωση του εθνικολαϊκού φρονήματος (Voelkisch) εναντίον των λαθρομεταναστών θα συσπειρώσουν τον γερμανόφωνο χώρο.

Ενδεχομένως η Ιταλία πρώτη, οι ιβηρικές χώρες εν συνεχεία και μετά η Γαλλία θα ακολουθήσουν το βρετανικό παράδειγμα, μετέχοντας σε μια χαλαρή ζώνη ελεύθερων συναλλαγών, διαφορετική όμως προς την σημερινή διακυβέρνηση της ΕΕ από μια ανεξέλεγκτη «ελίτ» των Βρυξελλών. Τότε η Ελλάς από πειραματό­ζωο θα γίνει καταλύτης της.

kolmernew

Ο Κωνσταντίνος Κόλμερ γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Νομικά και Οικονομικά στο αυτόθι Πανεπιστήμιο. Εργάσθηκε ως δημοσιογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες και ανταποκριτής ξένου Τύπου επί τεσσαρακονταπενταετία. Σήμερα είναι οικονομικός αναλυτής και συγγράφει ένα βιβλίο πολιτικοοικονομικού περιεχομένου κάθε χρόνο. Στο επόμενο βιβλίο θα διαπραγματεύεται το δημογραφικό ως το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της Ελλάδος – απότοκο της οικονομικής κρίσεως που υποδαύλισαν οι Ευρωπαίοι «εταίροι» στην χώρα μας.

Από τον Εκδοτικό Οίκο Λιβάνη κυκλοφορούν τα βιβλία του: Το Πρόβλημα των Τραπεζών και η Ανάπτυξη, Η Λαφυραγωγία των Ταμείων, Τα Πετρέλαια της Ελλάδος, Η Μεγαλειώδης Απάτη του Ευρώ, Ο Πανικός της Απληστίας, Η Έξοδος από την Κρίση, Το Προτεκτοράτο, Εμφύλιος, Λαθρομετανάστευση, Άμεση Δημοκρατία, Η Σεισάχθεια Δανείων και Καταθέσεων, Η Κατάλυση της Συμφωνίας Σένγκεν και η Ευρωκρίση.