Νεοελληνική µυθολογία
Συγγραφέας: Αύγουστος Κορτώ

10679
«Καλώς το παλικάρι µου» λέει ο Ουρανός στον Κρόνο που ζύγωνε απ’ την άκρη της παραλίας
κρατώντας κάτι περίεργο στο χέρι, κρυµµένο απ’ την αντηλιά.
«Γεια σου, φάδερ» απαντά εκείνος. «Ήρθα να παίξουµε ρακέτες».
«Μπαλάκια δε βλέπω».
«Κι ούτε θα ξαναδείς».

Πόσα ξώγαµα είχε τέλος πάντων ο ∆ίας; Τι έπινε η Πυθία κι έβγαζε τέτοιους αλλοπρόσαλλους
χρησµούς; Ήταν όντως δώδεκα οι άθλοι της Ηρακλάρας ή µήπως ο Ευρυσθέας του ’παιξε µπινιά στο
ενενήντα; Κι η κοπελιά η Ειλείθυια ήταν στ’ αλήθεια τόσο στόκος όσο αφήνει να εννοηθεί τ’ όνοµά της
ή πρόκειται για παρεξήγηση και την κακολογούνε τζάµπα;
Σ’ αυτά και άλλα φλέγοντα ερωτήµατα έρχεται ν’ απαντήσει η Νεοελληνική Μυθολογία. Παρωδώντας
τους µύθους του Ησίοδου µε τρόπο παραληρηµατικό και σ’ έναν διαρκή διάλογο µε την αξεπέραστη
Ελληνική Μυθολογία του Τσιφόρου, το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας αναπλάθει όλες τις
αγαπηµένες ιστορίες των παιδικών µας χρόνων, φωτίζοντας την ιλαρή πλευρά της συναρπαστικής
περιπέτειας που οι αρχαίοι Έλληνες σκαρφίστηκαν για να ερµηνεύσουν τον κόσµο.
Γιατί χωρίς τους θεούς, τους ηµίθεους και τα ατέλειωτα καµώµατά τους, η αλήθεια που γύρευαν και
γυρεύουν ακόµα οι φιλόσοφοι ίσως και να ’ναι λίγο βαρετή.

Ο Αύγουστος Κορτώ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1979.

—————————-

Υπουργός Νύχτας
Συγγραφέας: Γιώργος Σκαµπαρδώνης

10715

Ένας µοναχικός τυχοδιώκτης-χαρτοπαίκτης αναρριχάται σε µια κοινωνία διαλυµένων θεσµών,
προσωπείων, συµβατικότητας, κλισέ αντιλήψεων και ψεύδους. Γίνεται καταρχήν καθωσπρέπει
επαγγελµατίας, ιδιοκτήτης γραφείου τελετών, και µε αυτή τη βιτρίνα µπλέκει στον βαθύ υπόκοσµο.
Αναλαµβάνει αρχηγός συµµορίας που ελέγχει όλες σχεδόν τις νυχτερινές, σκοτεινές συναλλαγές –
τράφικινγκ, ναρκωτικά, τοκογλυφία, πορνεία, αρχαιοκαπηλία– και παίρνει τον τίτλο «υπουργός νύχτας».
Αποκεί διεισδύει στη µολυσµένη πολιτική τάξη και ανελίσσεται ραγδαία, γίνεται ένα από τα κορυφαία
στελέχη της κυβέρνησης. Η τριπλή παράλληλη πορεία του, ως καθωσπρέπει επαγγελµατία, µαφιόζου και
πολιτικού, φωταγωγεί ειρωνικά, σαρκαστικά τον σαθρό περίγυρο, την ανατροπή των ιεραρχιών, την
έλλειψη αντίστασης από την κοινωνία και τους θεσµούς, την κατάρρευση των ιδεολογιών, τη
γενικευµένη παραφροσύνη, την αρπαγή και τον κυνισµό. Εµφανίζεται ως σωτήρας, αυτός που
απεχθάνεται κάθε σωτηρία. Μόνο ένας δύσκολος, τυφλός έρωτας για µια αγγελική πόρνη έρχεται να
εκτρέψει τη µοιραία διαδροµή του. Αλλά για πόσο, σε αυτή την πορεία όπου το τραγικό εναλλάσσεται
µε το κωµικό, ο θάνατος γίνεται γλέντι και η εξουσία έρµαιο;
Κάθε σκυλί έχει τη µέρα του. Και κάθε παίχτης που ρισκάρει τολµηρά ξέρει πως τα πάντα είναι δυνατά
σε µια κοινωνία αυθαίρετη, χωρίς ιεραρχίες, χωρίς δοµές, χωρίς αντιστάσεις. Οπότε είναι λογικό να
εναλλάσσεται το τραγικό µε το κωµικό, να κυριαρχούν τα προσωπεία και το τυχαίο, να δοξάζεται ο
υπόκοσµος, ο θάνατος να γίνεται γλέντι, ο έρωτας δίκοπη υπόσχεση και η εξουσία έρµαιο.
Ο σκοτεινός τραγέλαφος ενός κόσµου που θα µπορούσε να είναι και ο δικός µας.

Ο Γιώργος Σκαµπαρδώνης έχει γράψει εννιά συλλογές διηγηµάτων και πέντε µυθιστορήµατα. Το βιβλίο του Η Στενωπός των Υφασµάτων τιµήθηκε µε το Κρατικό Βραβείο ∆ιηγήµατος το 1993 και το Επί ψύλλου κρεµάµενος µε το βραβείο του περιοδικού ∆ιαβάζω το 2004. Τα µυθιστορήµατά του Γερνάω επιτυχώς και Ουζερί Τσιτσάνης (νέα έκδοση από τις Εκδόσεις Πατάκη, 2013) ανέβηκαν θεατροποιηµένα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, όπως και το «Με τα παιδιά της πιάτσας» (ένα παίγνιο µε τον Νίκο Τσιφόρο), σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Έγραψε το σενάριο της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Όλα είναι δρόµος», σε συνεργασία µε τον σκηνοθέτη, και τα κείµενα της µουσικοθεατρικής παράστασης «Σαν τραγούδι µαγεµένο», που ανέβηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. ∆ιετέλεσε πρόεδρος του ∆.Σ. της ΕΡΤ-3, διηύθυνε την εφηµερίδα Θεσσαλονίκη και τα περιοδικά Θ-97 (τιµήθηκε µε το βραβείο «Ιπεκτσί»), Τάµαριξ, Χίλια ∆έντρα, Πανσέληνος (έλαβε το ευρωπαϊκό βραβείο «European Newspaper design Awards 2000») και της Κυριακάτικης Μακεδονίας. Συνεργάστηκε επί δύο χρόνια µε την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.
Το 2010 τιµήθηκε µε το βραβείο του Ιδρύµατος Μπότση. To 2012 έλαβε το βραβείο διηγήµατος του Ιδρύµατος Πέτρου Χάρη της Ακαδηµίας Αθηνών για το βιβλίο του Περιπολών περί πολλών τυρβάζω (Εκδόσεις Πατάκη). Το Ουζερί Τσιτσάνης έγινε ταινία το 2015 από τον Μανούσο Μανουσάκη.

———————————

Όλα τα ωραία άρχισαν µετά
Συγγραφέας: Σάιµον Βαν Μπόυ
Μετάφραση: Μαρία Φακίνου

08845
Η Ρεβέκκα είναι νέα, χαµένη και όµορφη. Μια χαρισµατική ζωγράφος που αναζητά παρηγοριά και
έµπνευση στον µεσογειακό καύσωνα της Αθήνας, προσπαθώντας να καταλάβει ποια είναι και πώς να
αγαπήσει χωρίς φόβο. Ο Τζορτζ έχει έρθει στην Αθήνα για να µάθει αρχαίες γλώσσες έχοντας
µεγαλώσει σε οικοτροφεία της Νέας Αγγλίας και στα καλύτερα αµερικάνικα πανεπιστήµια. Χωρίς να
διατηρεί στενές σχέσεις µε κανέναν, περνά τις µέρες του σκυµµένος πάνω από βιβλία ή περιπλανιέται
στην πόλη µες στον λήθαργο της µέθης. Ο Χένρυ βρίσκεται στην Αθήνα για ανασκαφές. Ένας
προικισµένος νεαρός αρχαιολόγος, ο οποίος αποκαλύπτει µε αφοσίωση το παρελθόν της πόλης ως έναν
τρόπο για να ξεφύγει από το δικό του, που φέρει ένα µυστικό για το οποίο ούτε καν οι στοργικοί γονείς
του δε µιλούν… Και τότε, µε µια σειρά τυχαίων συναντήσεων, η Ρεβέκκα, ο Τζορτζ και ο Χένρυ
βρίσκονται ξαφνικά στην ίδια τροχιά, οι ζωές τους γίνονται πιο χαρούµενες και φωτεινές, καθώς
βουτούν ορµητικά σε ένα καλοκαίρι που θα τους καθορίσει για πάντα στα χρόνια που θα έρθουν…

Ο Σάιµον Βαν Μπόυ µεγάλωσε στην ύπαιθρο της Ουαλίας. Είναι ο συγγραφέας των βιβλίων The Secret
Lives of People in Love, Love Begins in Winter (το οποίο τιµήθηκε µε το διεθνές βραβείο διηγήµατος
Φρανκ Ο’ Κόννορ), Everything Beautiful Began After (Όλα τα ωραία άρχισαν µετά, το πρώτο του
µυθιστόρηµα, που έχει µεταφραστεί ήδη σε περισσότερες απο 15 γλώσσες), The Illusion of Separateness
(υπό έκδοση από τις Εκδόσεις Πατάκη), Tales of Accidental Genious (διηγήµατα) και Father’sDay.
Έχει επιµεληθεί τρία βιβλία φιλοσοφίας, Why We Fight, Why We Need Love και Why Our Decisions
Don’t Matter. Κείµενά του Έχουν δηµοσιευτεί στους New York Times, στην Daily Telegraph και στην
Guardian, ενώ γράφει τη στήλη «New Yorker» για την κινέζικη έκδοση του περιοδικού ELLE Men.
Ζει µε τη γυναίκα του και την κόρη τους στo Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης, όπου διδάσκει στη Σχολή
Πλαστικών Τεχνών (School of Visual Arts) του Μανχάτταν.

«Αν ο Φιτζέραλντ και η Μαργκερίτ Ντυράς είχαν γιο, αυτός θα ήταν ο Σάιµον Βαν Μπόυ· ένας πραγµατικά
ιδιαίτερος συγγραφέας ο οποίος, χρησιµοποιώντας αφηρηµένη γλώσσα, δηµιουργεί τόσο ζωντανές και
πρωτότυπες ιστορίες, ώστε κυριολεκτικά σου κόβεται η ανάσα. Ωστόσο δεν παύει να είναι ένας προσγειωµένος
ρεαλιστής που µπορεί να αφηγηθεί µια ιστορία η οποία µας παρασύρει µε ιλιγγιώδη ταχύτητα σε µια µακρινή
χώρα». New York Times

«Επώδυνα ωραίο, το βιβλίο αυτό φωτίζει την ανάγκη όλων µας για αληθινές σχέσεις, σε µια ζωή η οποία συχνά
προσφέρεται µε θραύσµατα και ευρήµατα και σύντοµες εκρήξεις χρωµάτων».
Ρόµπερτ Όλεν Μπάτλερ, βραβείο Πούλιτζερ

«Σπάνια µια θεωρητικά µοναχική ασχολία όπως η ανάγνωση σε κάνει να νιώθεις τόσο συνδεδεµένος µε άλλους
ανθρώπους». Time Οut NewYork