ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ

Συγγραφέας: ΜΑΣΣΙΜΟ ΓΚΡΑΜΕΛΛΙΝΙ
Μετάφραση: ΜΑΡΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ

oneira gluka

«Προτιµάµε να την αγνοούµε την αλήθεια, για να µην υποφέρουµε, για να µη
γιατρευόµαστε. Γιατί διαφορετικά θα γίνουµε αυτό που φοβόµαστε: ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΟΙ»

Το Όνειρα γλυκά είναι η ιστορία ενός µυστικού κρυµµένου µέσα σ’ έναν φάκελο για σαράντα χρόνια. Είναι, επίσης, η ιστορία ενός παιδιού (και στη συνέχεια ενός ενήλικα), που αντιµετωπίζει τον µέγιστο πόνο, την απώλεια της µητέρας του, και το πιο ύπουλο τέρας: τον φόβο της ζωής… Είναι ένα βιβλίο αφιερωµένο σε όσους στη ζωή έχουν χάσει κάτι σηµαντικό: έναν έρωτα, µια δουλειά, έναν θησαυρό. Και, αρνούµενοι να αποδεχτούν την πραγµατικότητα, καταλήγουν να χάνουν τον εαυτό τους. Όπως ο ήρωας αυτού του µυθιστορήµατος. Που περπατά στις µύτες των ποδιών του µε σκυµµένο το κεφάλι, γιατί ο ουρανός τον τροµάζει όσο και η γη.
Το Όνειρα γλυκά είναι πάνω απ’ όλα ένα βιβλίο για την αλήθεια και τον φόβο να τη µάθουµε. Μια αδιάκοπη µάχη ενάντια στη µοναξιά, την ανεπάρκεια και το αίσθηµα εγκατάλειψης, γραµµένη µε πάθος και λεπτό αυτοσαρκασµό. Ο πολυβασανισµένος στόχος θα είναι η κατάκτηση της αγάπης και µιας ζωής πλήρους και αυθεντικής, µε τα πόδια στη γη και τα µάτια ελεύθερα στραµµένα στον ουρανό…
Το βιβλίο που έκανε όλους τους Ιταλούς να ονειρεύονται…

Ο ΜΑΣΣΙΜΟ ΓΚΡΑΜΕΛΛΙΝΙ γεννήθηκε το 1960 στο Τορίνο. Είναι δηµοσιογράφος και αναπληρωτής διευθυντής της εφηµερίδας La Stampa. Το αυτοβιογραφικό µυθιστόρηµά του Όνειρα γλυκά (Fai bei sogni) πρωτοκυκλοφόρησε το 2012 µε τεράστια επιτυχία και µεταφράζεται σε περισσότερες από 30 γλώσσες, ενώ απέσπασε το βραβείο Elsa Morante.

————————-
Αστείο κορίτσι
Συγγραφέας: Νικ Χόρνµπυ
Μετάφραση: Χίλντα Παπαδηµητρίου

asteio koritsi

Η Μπάρµπαρα Πάρκερ είναι η Μις Μπλάκπουλ 1964, αλλά δε θέλει να γίνει βασίλισσα της οµορφιάς.
Θέλει να κάνει τον κόσµο να γελάει, όπως το ίνδαλµά της, η Λούσυ Μπολ.
Έτσι αφήνει το επαρχιακό Μπλάκπουλ και την οικογένειά της για το Λονδίνο, όπου βρίσκει δουλειά στο
τµήµα καλλυντικών ενός πολυκαταστήµατος στο Κένσινγκτον, ενώ παράλληλα προσπαθεί να βρει τρόπο
να την προσέξουν. Μια τυχαία συνάντηση µ’ έναν ατζέντη θα έχει ως αποτέλεσµα να αλλάξει το όνοµά
της και να πάει σε µια οντισιόν για µια καινούρια κωµική σειρά του BBC. Η ώρα της Σόφι Στρόου έχει
φτάσει. Το Αστείο κορίτσι είναι η ιστορία µιας τηλεοπτικής εκποµπής και των συντελεστών της: των
σεναριογράφων Τόνυ και Μπιλ, που είναι φίλοι από τον στρατό και µανιώδεις θαυµαστές της κωµωδίας,
του παραγωγού Ντέννις, ο οποίος είναι ένας άνδρας έξυπνος και ήρεµος, σπουδασµένος στην Οξφόρδη,
αφοσιωµένος στην οµάδα του γενικά και στη Σόφι ειδικότερα, και του Κλάιβ, του όµορφου
συµπρωταγωνιστή της Σόφι, ο οποίος νιώθει προορισµένος για καλύτερα πράγµατα. Καθώς προχωράει η
δεκαετία του ’60 και το βρετανικό τηλεοπτικό κοινό ερωτεύεται το σίριαλ της Σόφι, οι χαρές της
οµαδικής δουλειάς αρχίζουν να φθίνουν: τίποτα δε µένει για πάντα καλό και τα µπερδέµατα της
αληθινής ζωής βρίσκουν πάντοτε τρόπο να παρεισφρήσουν…

Ο Νικ Χόρνµπυ γεννήθηκε το 1957. Έχει γράψει έξι µυθιστορήµατα –High Fidelity, Για ένα αγόρι, Πώς
να είσαι καλός, Η κάθοδος των τεσσάρων (υποψήφιο για το βραβείο Whitbread), Πίκρα…, Η Τζούλιετ
γυµνή–, το αυτοβιογραφικό Ο πυρετός της µπάλας (βραβείο William Hill για το καλύτερο αθλητικό
βιβλίο της χρονιάς), το βιβλίο µε δισκοκριτικές 31 Songs (υποψήφιο για βραβείο National Book Critics
Circle) και µια συλλογή µε βιβλιοκριτικές µε τίτλο The complete polysyllabic spree. Επιπλέον, έχει
επιµεληθεί τις συλλογές My favorite year και Συνοµιλώντας µ’ έναν άγγελο. Το 1999 η Αµερικανική
Ακαδηµία Τεχνών και Γραµµάτων τού απένειµε το βραβείο E.M. Forster, ενώ το 2002 κέρδισε το
βραβείο W.H. Smith για τη λογοτεχνία. Επίσης έχει γράψει τα σενάρια των ταινιών Μια κάποια
εκπαίδευση, Άγρια και Μπρούκλυν. Ο Νικ Χόρνµπυ ζει και εργάζεται στο Χάιµπουρυ του βόρειου
Λονδίνου.

«Ένα συγκινητικό και πνευµατώδες βιβλίο για την τηλεόραση, την κωµωδία, τις τάξεις και τους κοινωνικούς
µετασχηµατισµούς… Ίσως το καλύτερο βιβλίο του» Irish Times
«Ένα ερωτικό γράµµα προς την πολιτιστική έκρηξη που έφερε η τηλεόραση στη δεκαετία του ’60, αλλά και προς
τους αγαπηµένους του λογοτέχνες… Ίσως το πιο φωτεινό µυθιστόρηµα του Χόρνµπυ». Metro