Ο μικρός σταθμός στην Ανατολία –το 1921, κατά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο ή Τουρκικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας– φιλοξενεί έναν ολόκληρο κόσμο. Τρεις άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε ένα σκοτεινό παρόν, μαύρο παρελθόν και ένα μέλλον που δεν ξέρουν αν θα υπάρξει και πώς θα είναι. Και οι τρεις αδιάφοροι για ό,τι συμβαίνει στη χώρα, βυθισμένοι στις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Η έλλειψη ονοματοδοσίας στους ήρωες εξυπηρετεί την απώλεια της εσωτερικότητας και την έλλειψη επικοινωνίας. Ο Καβαλάρης φέρνει την αλλαγή, την ελπίδα και σηματοδοτεί τον νέο κόσμο, τη σκέψη, την ανασυγκρότηση της συνείδησης.

«H συνειδητά στρατευμένη θεατρική δημιουργία του Χικμέτ είναι το άπλωμα των αντιλήψεών του για την αφύπνιση του κόσμου και αυτό το επιδιώκει αναζητώντας αισθητικές μορφές που συντελούν στην παρουσίαση όχι μόνο προσώπων και γεγονότων αλλά και των κοινωνικών φαινομένων στην αλληλουχία τους, αποκαλύπτοντας επομένως τις σχέσεις αιτιότητας ανάμεσα τους. Έτσι επιδιώκει να επηρεάσει κάθε φορά την κοινωνική πραγματικότητα χρησιμοποιώντας το θεατρικό του έργο είτε ως μέσο μετάδοσης και εκλαΐκευσης ιδεολογιών είτε ως μέσο ενεργοποίησης της κριτικής σκέψης του κοινού».