Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Πικραμένος» η νουβέλα του Θεσσαλονικιού συγγραφέα Κώστα Δρουγαλά, Το τελευταίο τραγούδι του Ντύλαν. Στην πρώτη του αυτή συγγραφική εμφάνιση ο Κώστας Δρουγαλάς απλώνει το βλέμμα του στις παρυφές του οικείου μας αστικού χώρου, στην ταπεινή εκείνη επικράτεια που κατοικείται από τα θύματα ενός ακήρυχτου πολέμου.

Εκεί, στο περιθώριο της ευημερούσας κοινωνίας, οι ηττημένοι ήρωες του Δρουγαλά συνθέτουν τη δική τους μπαλάντα: δυο αδέλφια που παλεύουν με την ενηλικίωση, τα όνειρά τους και τη μέγγενη της ανεργίας, μια μητέρα που μετεωρίζεται στο κενό καταγράφοντας σχολαστικά ένα ημερολόγιο κατάθλιψης, μια νέα κοπέλα που προσπαθεί να απελευθερωθεί από τον κλοιό της οικογενειακής βίας, ένας αστυνόμος που μάχεται το δικό του σκοτάδι σκορπώντας αφειδώς φροντίδα στους γύρω του κι ένας νεαρός άστεγος που δεν έχει ακούσει ποτέ του Ντύλαν…
Ένας μικρόκοσμος που –κάτω από το αβάσταχτο βάρος της οικονομικής και της κοινωνικής κρίσης, κρατώντας σφιχτά στον κόρφο του οικογενειακά μυστικά αλλά και πτυχία χωρίς αντίκρισμα– επιμένει να ονειρεύεται, να ερωτεύεται, να τραγουδάει, ζώντας με δουλειές του ποδαριού και προτάσσοντας την αλληλεγγύη σαν το πλέον αποτελεσματικό αντίδοτο στην κατάθλιψη.
Έτσι η μπαλάντα που, μαζί με έναν φασματικό Μπομπ Ντύλαν, θα συνθέσουν οι ηττημένοι ήρωες του Δρουγαλά, δεν τραγουδά την ήττα. Μπορεί να τραγουδά τις ιστορίες με όχι καλό τέλος, ή κάποιες άλλες που δεν αξιώνονται καν τέλος. Ωστόσο, αντικρίζει με καινούργια μάτια τη γοητεία του ταπεινού και του τετριμμένου και κυρίως υπερασπίζεται «το μικρό δικαίωμα ζωής» που ανθίσταται επιμένοντας, και επιμένοντας ανθίζει.