Όπου κι αν Είσαι – Ιωάννα Γκανέτσα

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Δεν έχω ταξιδέψει ποτέ με κρουαζιερόπλοιο. Δεν ξέρω την αίσθηση να ζεις για μέρες μέσα στη θάλασσα, να νιώθεις συνεχώς την αύρα της, τα κέφια της και τις αναταραχές της. Ίσως γι’ αυτό να με τράβηξε το βιβλίο και να θέλησα να το διαβάσω μόλις έπεσε στα χέρια μου. Ίσως πάλι το κείμενο από το οπισθόφυλλο να μου δημιούργησε υποσυνείδητα εικόνες και να ήθελα να γίνω κομμάτι της ιστορίας. Όπως και να έχει, ‘ανέβηκα’ στο κρουαζιερόπλοιο The World, θαμπώθηκα από την πολυτέλειά του, ταξίδεψα σε πολλούς προορισμούς, κατέβηκα και περιπλανήθηκα σε λιμάνια και αναμοχλεύτηκα με τις ιστορίες των ηρώων.
Στο βιβλίο ξεδιπλώνονται αναμνήσεις ηρώων από το παρελθόν που ποτέ δεν καταλάγιασε ο αχός τους και οι ίδιοι σχεδόν ήρωες, δημιουργούν νέες στο παρόν ενόσω κονταροχτυπιούνται για την κυριαρχία τους.
Οι προορισμοί για τους οποίους γίνεται λόγος είναι πολλοί, πολλοί όμως. Η Χιλή, οι Μαλδίβες, η Σκωτία, η Αλεξάνδρεια, η Μασαχουσέτη, ο Καναδάς και η Βραζιλία. Σε κάποιους πιάνει λιμάνι το κρουαζιερόπλοιο και σε κάποιους κάποτε γράφτηκαν ανεξίτηλα αναμνήσεις.
Η Ιρλανδία, το Τόκυο, η Ελλάδα, η Σαβάνα, η Διώρυγα του Σουέζ, οι Άλπεις, το Βόρειο Σέλας η παραλία της Φορταλέτσα, το ηφαίστειο Οσόρνο και φυσικά ο κομβικός σταθμός Παλέρμο.
Μαγευτικό το ταξίδι, μαγευτικοί οι προορισμοί, μαγευτική και η αγάπη που συνοδεύει κάποιους από αυτούς. Κάπου γεννιέται ένας έρωτας. Κάπου κάποιος άλλος φθίνει και τέλος κάπου ένας ερωτάς δυνατός και πεισματάρης απλώνει τα δίχτυα του, ανοίγει τα δικά του πανιά και σαλπάρει κόντρα στον άνεμο μα και τον χρόνο.

…δε γίνεται να ζεις μια ζωή που αξίζει να τη ζεις, αν δε βρεις το νόημά της, το λόγο που τη ζεις…

Ο Νικόλας με καταγωγή από τη Λήμνο, είναι καπετάνιος, λατρεύει τη φωτογραφία και πλέον προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές της απώλειας. Η Ανδριάνα ήταν το λιμάνι του. Όλα τα βίωνε με σταθερά εκείνη. Τώρα πια πορεύεται μόνος, με την Ανδριάνα να ζει μέσα του και να τον καθοδηγεί.
Η Μόνικα, Σισιλιάνα στην καταγωγή με φλογερό ταπεραμέντο, ασχολείται με τη μουσική. Της αρέσει να αλλάζει συνεχώς παραστάσεις, να μην δημιουργεί δεσμούς και να είναι ελεύθερη τόσο στη ζωή όσα και στο συναίσθημα.
Η γνωριμία τους θα σταθεί ως καταλύτης και για τους δύο. Το κοινό τους ταξίδι είναι προ των πυλών και τα οφέλη για τον καθένα πολλά. Όμως η μοίρα έχει άλλα καμωμένα σχέδια για τους ήρωες της ιστορίας μας.
Η άχαρη διαδικασία της αρχειοθέτησης φωτογραφιών, ο σκοπός του τραγουδιού “Historia de un amor”, μια τυχαία συνάντηση κάπου στη Γαλλία, ένα ηλιοβασίλεμα σε χρωματισμούς που δεν έχεις φανταστεί, τα μικρά κυλινδρικά κουτάκια από φωτογραφικά φιλμ και ο μύθος για τον Ιρλανδό γίγαντα Φιν, σηκώνουν τις άγκυρες και δίνουν το σύνθημα για την έναρξη του ταξιδιού μας.
Τα στάδια του πένθους είναι πολλά και οι μορφές του ποικίλουν μεταξύ τους. Άνθρωποι πονούν τον θάνατο και άλλοι πάλι πονούν τον χωρισμό. Δύσκολο να συνεχίσεις μισός και ακόμη πιο δύσκολο να καλύψεις το χαώδες πολλές φορές κενό. Οι ήρωές μας πενθούν σωματικά μα και ψυχικά. Πονούν με ανείπωτο πόνο μα τόσο εκκωφαντικό για τους ίδιους. Πασχίζουν να κρατήσουν τον πόνο τους αθέατο. Άλλοτε τα καταφέρνουν, άλλοτε όχι. Ελπίζουν, παλεύουν με τη μοναξιά τους, ζουν με τα θραύσματα. Τίποτα δεν είναι εύκολο μα η ζωή συνεχίζεται και ευτυχώς τους παρασέρνει πολλές φορές στη δίνη της.
Θα διαβάσουμε για τα δίχτυα μιας σειρήνας που παγιδεύουν ψυχές στα άπατα νερά του έρωτα, για μια αξέχαστη και συγκλονιστική κατάδυση, για την πόλη των φαντασμάτων Σαβάνα, για ένα θλιμμένο σημάδι μιας τομής στο κορμί μιας γυναίκας, αλλά και για το επιβλητικό άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή, εικόνα από τη γέφυρα του κρουαζιερόπλοιου.

Μπορεί μια σάουνα να δημιουργήσει εκρηκτικές στιγμές;
Μπορεί πάνω στο πολυτελές κρουαζιερόπλοιο να τελέσουν μυστήρια;
Είναι εύκολο να σκορπίσεις τις στάχτες του αγαπημένου σου προσώπου σε μέρη τα οποία γράφτηκαν κοινές αναμνήσεις;
Κυοφορεί όλο αυτό ψυχικό φορτίο;
Τι γίνεται όταν η μοίρα ξεθάβει από το χρονοντούλαπό της, έρωτες και θύελλες;
Πόσο απέχει τελικά το φως από το σκοτάδι, ο θάνατος από τη ζωή, η χαρά από τη λύπη;

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Ιωάννας Γκανέτσα, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
…«Σ’ αγαπώ» δε σημαίνει πως εγώ θα ζήσω μαζί σου, ό,τι κι αν συμβεί. Σημαίνει πως «ό,τι και να μας συμβεί, εσύ θα ζεις πάντα μέσα μου»…

Στα σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνεται μια τρυφερή ιστορία. Κάνει λόγο πέρα από την απώλεια, για τον ανεκπλήρωτο έρωτα, την ανιδιοτελή και παντοτινή αγάπη, για την ευεργετική δράση του ταξιδιού και της θάλασσας σε πονεμένες ψυχές, για τις ανοιχτές πληγές αλλά και για τις δεύτερες ευκαιρίες.
Οι ήρωες θα αναζητήσουν απάνεμα λιμάνια. Δειλά νέες σελίδες θα βγουν στο φως και άλλες θα κλείσουν ερμητικά ή και όχι χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί. Ο Νικόλας δεν είναι ο μόνος άνδρας της ιστορίας. Η Μόνικα θα μονοπωλήσει μεν το ενδιαφέρον μας, μα δεν είναι η μόνη γυναίκα της ιστορίας. Οι ήρωες αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους και όλοι πασχίζουν μια έναν κομμάτι ουρανού, ένα μερίδιο στην ευτυχία.
Πάνω σε ένα κρουαζιερόπλοιο θα διαδραματιστούν πολλά. Έρωτες νέοι αλλά και ξεχασμένοι, ελπίδες ικανές να αλλάξουν τη ρότα των ηρώων, ψυχές που ξεδιπλώνονται και εξομολογήσεις που πονούν σαν κακοφορμισμένες πληγές.
Όλα βορά στα κύματα του ωκεανού.
Όλα ελεύθερα πια να ταξιδέψουν με τον άνεμο.
Όλοι προσπαθούν να απαγκιστρωθούν από τα βαρίδια τους.
Αν κάποιος το κατάφερε, ο χρόνος θα φανερώσει…

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
O έρωτας όσο γιατρεύει άλλο τόσο πληγώνει. Σχεδόν ικετεύει γι’ αυτό. Έτσι καταλαβαίνει κανείς ότι ερωτεύτηκε πολύ, όταν έχει ευτυχήσει και έχει δυστυχήσει πολύ την ίδια στιγμή.
Όταν ο Νικόλας αποφάσιζε με την Ανδριάνα να εγκαταλείψουν τη θάλασσα για να ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους στη στεριά, δε φανταζόταν ότι η μοίρα θα τον ανάγκαζε πολύ σύντομα να επιστρέψει. Μόλις ένα χρόνο μετά, επιβιβάζεται και πάλι στο κρουαζιερόπλοιο The World, αυτή τη φορά όχι ως καπετάνιος αλλά ως επιβάτης, για να πραγματοποιήσει την τελευταία επιθυμία της Ανδριάνας πριν φύγει από τη ζωή: να σκορπίσει τις στάχτες της σε μέρη του κόσμου όπου είχαν ταξιδέψει μαζί.
Σε μια στάση του στο δύσκολο ταξίδι του πένθους, ο Νικόλας γνωρίζει τη Μόνικα, μια μπριόζα αρτίστα. Κυνηγημένη από τις δικές της χίμαιρες, η Μόνικα δέχεται την πρότασή του να δουλέψει στο κρουαζιερόπλοιο και αφήνει την ασφάλεια της ξηράς με προορισμό τα πέρατα της γης.
Από τα κοσμοπολίτικα λιμάνια της Ευρώπης ως τις αισθησιακές γειτονιές της Λατινικής Αμερικής, από τις χώρες της Άπω Ανατολής ως τα απόκρημνα βράχια με θέα τον ήλιο του μεσονυκτίου, από την αρχοντική Δύση ως τη μυστηριώδη Ανατολή, από τον ψυχρό Βορρά ως τον θερμό Νότο, ο Νικόλας και η Μόνικα ανακαλύπτουν τις αθέατες πληγές της απώλειας, τις ψυχικές ουλές του έρωτα, τη δύναμη της φιλίας, τις κρυφές επιθυμίες της ψυχής, τις ανατροπές που φέρνει το παρελθόν, τα παιχνίδια που παίζει η ίδια η ζωή.
Το Όπου κι αν είσαι είναι το χρονικό ενός ταξιδιού από το σκοτάδι του πένθους στο φως της ζωής, από τη θλίψη του έρωτα στο μεγαλείο του, από τις σπίθες της επιθυμίας στη φλόγα της αγάπης, που καίει αιώνια.
Κανείς δε μιλά ποτέ για τις δυστυχίες σε τραγούδια ευτυχίας. Λες και πάντα πρέπει να διαλέγεις πλευρά. Ή το τριαντάφυλλο ή τα αγκάθια. Ή το χαμόγελο ή τη λύπη.
Για τη θλίψη που συνοδεύει τη στιγμή ποιος έχει άραγε μιλήσει από αυτούς που την έχουν νιώσει; Ίσως κανείς, από φόβο μήπως πονέσουν περισσότερο όλοι όσοι αγαπούν.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.
Η Ιωάννα Γκανέτσα είναι αστυνομικός και συγγραφέας. Έχει ολοκληρώσει κύκλο παιδαγωγικών μαθημάτων στο Βρετανικό Συμβούλιο και είναι κάτοχος πτυχίου του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ με πιστοποίηση ως καθηγήτρια αγγλικής γλώσσας, ενώ γνωρίζει επίσης γαλλικά και ισπανικά.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Δράσης Αστυνομικών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Ξεκίνησε τη συγγραφική πορεία της το 2012 με αρθρογραφία σε λογοτεχνικούς ιστότοπους, απ’ όπου το 2014 προέκυψε το βιβλίο Ο έρωτας δε θέλει τίτλο. Το 2018 εξέδωσε το πρώτο της μυθιστόρημα, Το άνθος της ζωής, και το 2020 ακολούθησε το Μουσείο ραγισμένων σχέσεων. Αρθρογραφεί τακτικά σε ηλεκτρονικές εφημερίδες και λογοτεχνικούς ιστότοπους, και επιμελείται έργα άλλων.
Αποσπάσματα έργων της έχουν μελοποιηθεί ή έχουν αποδοθεί θεατρικά, ενώ κατά καιρούς έχει συμμετάσχει σε συλλογικά έργα. Το Θείο Δώρο είναι το τέταρτο βιβλίο της.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις BELL.