Μπρος εγώ και πίσω έρωτας – Ρενάτα Ντέλια

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Η Ειρήνη και η Άννα, είναι δίδυμες και μπορεί να μοιάζουν εξωτερικά σαν δυο σταγόνες νερού, όμως εσωτερικά είναι η μία το αντίθετο της άλλης. Η Ειρήνη είναι μοναχική, μονόχνοτη και μίζερη. Δείχνει αντικοινωνική, αγαπά το διάβασμα και συνάμα είναι εύθραυστη. Έχει μοναδική φίλη την ντροπαλή και ευαίσθητη Εύα και φοιτούν στην 3η Λυκείου. Η Άννα στην αντίπερα όχθη, είναι κοινωνική, δημοφιλής, δυναμική, εξωστρεφής, απόλυτη, συμμετέχει σε κοινά και μιλάει με όλους ανεξαιρέτως.
Οι δυο αδερφές όσο μεγαλώνουν απομονώνονται, κόβουν τον ομφάλιο λώρο τους και η επικοινωνία μεταξύ τους όλο και χωλαίνει. Αν και μένουν μόνες στο σπίτι τους πολλές ώρες λόγω της πολύωρης εργασίας των γονιών τους, δεν υπάρχουν πλέον ανοιχτοί δίοδοι επικοινωνίας, ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν.
Να αναφέρω ότι η Εύα, είναι ερωτευμένη με τον Αντώνη, άλλον έναν δημοφιλή μαθητή του σχολείου. Μέτριος μαθητής μεν αλλά καλός ποδοσφαιριστής δε, με αποτέλεσμα να συγκεντρώνει πάνω του πολλά γυναικεία βλέμματα, ένα εκ των οποίων και της Εύας.
Πριν βουτήξω στα άδυτα του βιβλίου, θα ήθελα να επισημάνω ότι ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας της Ειρήνης με απασχόλησε αρκετά. Πολλές φορές θύμωσα με την ανασφάλειά της, άλλες πάλι συγκινήθηκα με τις ευαισθησίες της και σίγουρα απογοητεύτηκα όταν η έλλειψη αποφασιστικότητας στάθηκε τροχοπέδη για τη ζωή της και όχι μόνο.
Η ζωή της περιπλέκεται με εκείνη του Αντώνη, αλλά άθελά της και με τη ζωή της Άννας. Πάντα τα μπλεξίματα δεν βγαίνουν σε καλό και σχεδόν πάντα οδηγούν σε παρεξηγήσεις και ευτράπελα.
Έχει το σθένος να διορθώσει τα κακώς κείμενα;
Μην περιμένετε να σας απαντήσω…
Η απρόσμενη παρουσία δυο φίλων σε ένα σχολικό πάρτι, ένα σώμα που τρέχοντας πέφτει στη θάλασσα, μια ακατανίκητη επιθυμία για τηγανιτές πατάτες, μια ξαφνική συμπλοκή δυο νεαρών επί του πεζοδρομίου, μια σφαλιάρα σε ζεστό μάγουλο και μια βαρύγδουπη συζήτηση των διδύμων, ανοίγουν την αυλαία της ιστορίας και μας υπόσχονται δυνατές συγκινήσεις.
Θα διαβάσουμε για δύο σχεδόν ίδια γαλάζια φορέματα ικανά να μαγνητίσουν, για τις σπουδές της Ειρήνης στη Θεσσαλονίκη, για τη θεατρική ομάδα του πανεπιστημίου στην οποία αποφασίζει να συμμετάσχει, για μια τυχαία συνάντηση σε ουδέτερο έδαφος, αλλά και για τη περίπλοκη γνωριμία της με τον Πάνο.

…τι σήμαινε έρωτας; Να τον θέλεις άλλον με πάθος και πυρετό; Ή να βρίσκεις στον άλλον ηρεμία και γαλήνη, κάπου να κουρνιάσεις;

Η Ειρήνη μεγαλώνει, ωριμάζει, δοκιμάζει μικρές χαρές που προσφέρει η ζωή, βελτιώνει τις σχέσεις της με την Άννα που και εκείνη με τη σειρά της ταξιδεύει σε αχαρτογράφητα νερά και θεωρεί πως ο Αντώνης αποτελεί ένα μικρό κεφάλαιο στη ζωή της που έχει κλείσει. Ή μήπως όχι;
Σειρά έχει η συνάντηση μαζί του, οι συνεχείς προστριβές άλλοτε με θετικό και άλλοτε με αρνητικό πρόσημο, μια αλλόκοτη ανταλλαγή μηνυμάτων, ένα κρεβάτι που προσφέρεται για ύπνο ανάμεσα σε δυο ερωτευμένους, μια ακαταμάχητη έλξη μη ικανή να μείνει στο σκοτάδι και οι αληθινή σχέση ανάμεσα στις δυο αδερφές η οποία είναι σε θέση να τους προσφέρει πολλά.
Η οικειότητα που νιώθει η Ρορό όταν βρίσκεται με τον Αντώνη, η αναφορά σε μια πολυερωτική σχέση, η επιτυχία μιας ερασιτεχνικής παράστασης, η άνιση μάχη ανάμεσα στο συναίσθημα και τη λογική και ένας κυκεώνας σκέψεων που στερούν από τη ζωής της Ειρήνης τον έρωτα, τη συντροφικότητα, την αγάπη και τόσα άλλα, αλλάζουν άρδην τη ρότα της ιστορίας λίγο πριν πέσουν οι τίτλοι τέλους.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Ρενάτας Ντέλια, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
…μερικές φορές πρέπει να σπρώχνεις ορισμένες καταστάσεις, για να πετύχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα…

Θα έρθουν στο φως αποκαλύψεις που θα συγκλονίσουν τη νύχτα. Θα γίνουμε μάρτυρες ενός βάναυσου χορού Φλαμένκο ανάμεσε σε ένα ζευγάρι. Θα ταξιδέψουμε στο Αγκίστρι πλάι στον υπερφίαλο Αργύρη και στα δίχτυα διεκδίκησής του που στέκουν απλωμένα. Θα αντλήσουμε πληροφορίες για το διδακτορικό στον μετανθρωπισμό και όταν πια οι πρωταγωνιστές αφήσουν κατά μέρους τις ανασφάλειες και τους εγωισμούς τους, θα αναζητήσουμε μαζί τους απάνεμα λιμάνια τα οποία τους περίμεναν καιρό.
Η Ειρήνη πλέον πρέπει να αποφασίσει.
Θα αφήσει ελεύθερο τον εαυτό της να ζήσει, να γευτεί, να απολαύσει αλλά και να τσαλακωθεί;
Αν θέλετε να μάθετε το τέλος της ιστορίας, δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το βιβλίο και να βρείτε όλες τις απαντήσεις. Εγώ κλείνοντας θα πω ότι το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο, γρήγορο σε εξελίξεις και περιέχει ένα συνονθύλευμα χαρακτήρων ικανό για ενδοσκόπηση.
Και μια συμβουλή. Μην αφήνετε τις ανασφάλειές σας να κρατούν το τιμόνι του καραβιού σας. Κυβερνήστε εσείς κι ας μην ξέρετε ούτε τα βασικά. Πολλές φορές το ένστικτο οδηγεί καλύτερα από δεινούς καπετάνιους.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Η Ειρήνη είναι μια καθόλα φυσιολογική μαθήτρια λυκείου με ένα μεγάλο πρόβλημα· έχει μια δίδυμη αδελφή, την Άννα. Εξωτερικά μοιάζουν σαν δυο σταγόνες, και η Ειρήνη προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεχωρίσει.
Τα πράγματα περιπλέκονται όταν αρχίζει να ερωτεύεται ένα παλιό φλερτ της αδελφής της. Καθώς η Ειρήνη ανακαλύπτει τον έρωτα στο πρόσωπο του Αντώνη, μπλέκεται όλο και πιο βαθιά σε έναν λαβύρινθο επιλογών και υπαρξιακών ερωτημάτων για τον εαυτό της, τη σύνθετη σχέση της με την Άννα, καθώς και για το τι μας ορίζει ως ανθρώπους και αν μπορούμε να διαλέξουμε πραγματικά ποιοι είμαστε. Από έναν χορό ενός σχολείου της Αθήνας, σε μια ερασιτεχνική θεατρική παράσταση του Αριστοτελείου και τέλος σε έναν γάμο στο Αγκίστρι, η Ειρήνη ερωτεύεται, μπερδεύεται, τσακώνεται, συμφιλιώνεται, πληγώνεται, συγχωρεί και τελικά αποδέχεται τι σημαίνει να έχεις γεννηθεί άνθρωπος.

Ένα συγκινητικό ταξίδι γεμάτο συναίσθημα και τολμηρά ερωτήματα για τη ζωή, την αγάπη και την ταυτότητα.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.
Η ΡΕΝΑΤΑ ΝΤΕΛΙΑ γεννήθηκε στην Αθήνα ένα καυτό πρωινό Ιουλίου. Σπούδασε Μετάφραση και Διερμηνεία στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και δούλεψε πολλά χρόνια ως μεταφράστρια πριν αποφασίσει ότι θέλει να γίνει ακαδημαϊκός και συγγραφέας. Απέκτησε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Μάλτας στη Ρομαντική Αγάπη και αυτή τη στιγμή εργάζεται ως επίκουρη καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας. Εξειδίκευσή της είναι οι ερωτικές σχέσεις μεταξύ ανθρώπου και μηχανής.
Γράφει μυθιστορήματα από δέκα χρόνων. Είναι πεπεισμένη πως η τέχνη προσφέρει τη μεγαλύτερη παραμυθία από όλες, ότι δεν είσαι μόνος σου και ότι εκεί έξω υπάρχουν και άλλοι πειραγμένοι σαν και εσένα. Ελπίζει κάποτε να είναι εκείνη που θα δώσει έστω και σε ακόμα ένα άτομο αυτή την παρηγοριά. Μέχρι τότε, συνεχίζει την προσπάθεια.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.