Αντιγόνη - Σκόρπιες εικόνες- Πόλυ Σιγανού- ΑΝΕΜΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ

ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ

 Καλωσορίζουμε τη συγγραφέα Πόλυ Σιγανού και την ευχαριστούμε θερμά για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε. Ας δούμε πώς η ίδια, συστήνει τον εαυτό της. « Γεννήθηκα στην Αίγυπτο, στο Κάιρο. Έζησα όλη τη ζωή μου στην Αθήνα, όπου τελείωσα τη Σχολή Καλογραιών, σπούδασα στη Νομική Αθηνών και έγινα δικηγόρος, ασκώντας το επάγγελμά μου με σεβασμό. Από τον γάμο μου απέκτησα μια κόρη, η οποία μου χάρισε δύο εγγόνια που μου γεμίζουν τη ζωή μετά τον θάνατο του άντρα μου. Πάντα μου άρεσε να γράφω· να καταγράφω γεγονότα και να δημιουργώ ιστορίες που τώρα λέω στα εγγόνια μου. Γέμιζα κόλλες λευκές, τετράδια ολόκληρα, και τα έκρυβα. Ήρθε όμως η ώρα που τόλμησα να σπάσω τις κλειδαριές και να αφήσω ελεύθερη την ψυχή μου… Από τις εκδόσεις Κάκτος κυκλοφορεί το πρώτο βιβλίο μου, Παράθυρο στον κόσμο».

Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο σας από την Άνεμος εκδοτική με τίτλο Αντιγόνη και υπότιτλο Σκόρπιες εικόνες, ένα κοινωνικό μυθιστόρημα. Ποια ήταν η αφορμή για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου; Πώς ξεκίνησε να σχηματίζεται στο μυαλό σας η ιδέα του;
Σχεδόν καθημερινά, διαβάζω στον Τύπο, αλλά και ακούω από τα μέσα ενημέρωσης για γυναίκες τραυματισμένες, δολοφονημένες, εξαφανισμένες. Γυναίκες που υποφέρουν και αγωνιούν, κουβαλώντας τον φόβο μες στην ψυχή τους, σ’ αυτόν τον βωμό της λεγόμενης ανδροπρέπειας. Κάποια στιγμή, έτσι όπως ανακάτευα κάποιες σκόρπιες εικόνες, στάθηκα μπροστά σε μία. Σκέφτηκα πως ίσως θα μπορούσα κι εγώ να βάλω ένα μικρό λιθαράκι. Για να μπορέσουμε εμείς οι γυναίκες να ζήσουμε χωρίς τον φόβο, χωρίς εξαναγκασμούς και προπηλακισμούς· με αξιοπρέπεια, ως όντα ισότιμα σ’ μέσα στην κοινωνία.
Η Αντιγόνη μου είναι μία από μας. Είναι γυναίκα σαν εμάς, κυνηγημένη. Σε μια εποχή που υπήρχε πληθώρα από Αντιγόνες! Ίσως οι σημερινές γυναίκες να μην το γνωρίζουν, όμως τότε υπήρχε φόβος, τρόμος και άγρια σιωπή… Βλέποντας σχεδόν δίπλα μου παρόμοιες συμπεριφορές, το αποφάσισα. Και το έκανα με σεβασμό και με περίσσια αγάπη προς τη γυναίκα.

2 Η ηρωίδα σας είναι μια γυναίκα που ως το τέλος της ζωής της αγωνίστηκε για όλα όσα αγαπούσε. Είναι πάντα εύκολο για μια γυναίκα να παλεύει γι’ αυτά που ονειρεύεται αντί να αφήνεται στις επιταγές της… «μοίρας»;
Η μοιρολατρία ποτέ δεν βγήκε σε καλό. Κανένας αγώνας δεν είναι εύκολος, όμως ΑΞΙΖΕΙ! Τι λέτε κι εσείς; Ο άνθρωπος που αγωνίζεται και ονειρεύεται νιώθει και παραμένει ζωντανός και σίγουρα πηγαίνει μπροστά. Τίποτα δεν τον σταματάει.

3 Η Αντιγόνη μάς αποδεικνύει πως η δύναμη της ψυχής μπορεί να κερδίσει τα πάντα. Είναι εύκολο στις μέρες μας οι άνθρωποι να επιδεικνύουν ψυχικό σθένος ή η ζωή μάς έχει κάνει όλους κάπως αδιάφορους να παλέψουμε για όσα αγαπάμε;
«Όσα αγαπάμε»! Είπατε τη σωστή λέξη. Τίποτα δεν μπορεί να μπει εμπόδιο στην αγάπη. Ούτε η εποχή ούτε η ζωή όπως έχει γίνει. Είναι η κινητήριος δύναμη. Εμείς οι ίδιοι την ορίζουμε, αρκεί να το επιθυμούμε, γιατί «η αγάπη όλα τα μπορεί», όπως έλεγε ένα όμορφο, παλιό τραγούδι.

4 Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας μια σκηνή που σας συγκίνησε ιδιαίτερα όταν τη γράφατε, χωρίς όμως να προδώσουμε κάτι από την ιστορία;
Για μένα, μία από τις συγκλονιστικές στιγμές που βίωσε η Αντιγόνη στη ζωή της είναι όταν φτάνει στο πατρικό της σπίτι και βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα, μια πραγματικότητα τόσο σκληρή, που αδυνατεί να την κατανοήσει η νεαρή καρδιά της.
5 Ήρωες και αντιήρωες. Χαρακτήρες που άλλους συμπαθούμε και άλλους όχι. Ο δικός σας αγαπημένος χαρακτήρας του βιβλίου εκτός από την πρωταγωνίστρια;
Είναι η Ασπασία. Μια γυναίκα εγκλωβισμένη σε μια κοινωνία άδικη, που ενώ θέλει να βοηθήσει, δεν καταφέρνει να βρει τη δύναμη να πάει κόντρα στα πρέπει της εποχής, παρότι αγαπάει τόσο πολύ την Αντιγόνη.
6 Τι θα θέλατε να κρατήσουν οι αναγνώστες από αυτό το αναγνωστικό τους ταξίδι, όταν πια γυρίσουν και την τελευταία σελίδα του βιβλίου σας;
Θα ήθελα να αγαπήσουν την Αντιγόνη. Να νιώσουν και να κρατήσουν μέσα τους αυτή τη δύναμη που εξέπεμπε και την έκανε να προχωρά, χωρίς να εγκαταλείπει τα όνειρά της. Τη δύναμη που είχε να μην κρατάει κακίες και να προσφέρει απλόχερα την αγάπη της. Θα ήθελα να μπουν οι ίδιοι μέσα στην ιστορία και, ίσως μέσα από εκεί, να βρουν το κίνητρο, τη δύναμη να φτιάξουν τη ζωή τους όπως την θέλουν.

7 Το πρώτο βιβλίο σας Παράθυρο στον κόσμο είναι μια συλλογή διηγημάτων. Από αυτό, περάσαμε στην Αντιγόνη, Σκόρπιες εικόνες. Πόσο εύκολο ήταν για εσάς το πέρασμα από τη μικρή φόρμα στη μεγάλη;
Δεν είμαι σίγουρη αν το πέρασμά μου έγινε έτσι όπως το διατυπώνετε. Ίσως δεν είχα νιώσει ακόμα έτοιμη να ολοκληρώσω την Αντιγόνη. Δεν γράφτηκε μετά. Προϋπήρξε. Απλώς, εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε όταν ήρθε η στιγμή της η σωστή.

8 Κλείνοντας, αφού σας ευχαριστήσουμε, θα θέλατε να προσθέσετε κάτι για το βιβλίο σας και να μας μιλήσετε για τα μελλοντικά σας βήματα στον χώρο της λογοτεχνίας;
Θα ήθελα κι εγώ να σας ευχαριστήσω πολύ μέσα από την καρδιά μου, γιατί μου δώσατε την ευκαιρία να μιλήσω για την Αντιγόνη μου.
Σ ένα «μεράκι» του μυαλού συνήθως αράζει ανήσυχο κάτι άλλο. Μας σκουντάει και μας σπρώχνει να πάμε παραπέρα, λίγο πιο κει, λίγο πιο κάτω. Έτσι κι εγώ, σ’ ένα μεράκι του μυαλού μου, έχω ήδη αρχίσει να παίζω και να σμιλεύω μια νέα ιστορία. Δεν γνωρίζω ακόμα πώς θα εξελιχθεί, όμως ξέρω με σιγουριά ότι τα βήματά μου, σιγανά όπως μου αρέσουν, με πάνε πάντα μπροστά.