Μαμά, θέλω κάτι να σου πω – Έφη Αργυροπούλου

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Πόσες φορές θέλαμε να πούμε κάτι στις μαμάδες μας;
Πόσες φορές το τολμήσαμε;
Πόσες φορές λέτε θέλησαν και θέλουν να μας πουν κάτι τα δικά μας παιδιά;

Τολμώ να αναλογιστώ ότι είναι πολλές, πάρα πολλές και ακόμη περισσότερες οι φορές εκείνες που κάτι θέλουμε να πούμε, μα για διάφορους λόγους δεν τολμάμε ή το αναβάλουμε.
Η συγγραφέας Έφη Αργυροπούλου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος της παρουσίασης, καταγράφει όσα εκείνη θα ήθελε να έχει πει στη δική της μαμά και ταυτίζεται με πολλούς από εμάς.
Σε ένα βιβλίο που πραγματεύεται πολλά, που έρχεται ενάντια στη βία, τον ρατσισμό, τον πατριαρχισμό, την ομοφοβία αλλά και τη δύναμη ισχύος την οποία θεωρούμε όπλο ως γονείς στη φαρέτρα μας, θα βρούμε κοινά, να εναντιωθούμε, θα αναγνωρίσουμε ή θα συνειδητοποιήσουμε συμπεριφορές και φυσικά θα παραδειγματιστούμε.
Το βιβλίο αναφέρεται σε γονείς, σε δασκάλους, σε φροντιστές, σε γιαγιάδες και παππούδες, μα αν θέλετε τη γνώμη μου, το βιβλίο μπορεί και πρέπει να διαβαστεί και από τα ίδια τα παιδιά.
Μέσα από τα μικρά και προσιτά του κείμενα, το παιδί ως πρωταγωνιστής θα μας δείξει με ποιον τρόπο και κάτω από ποιες συνθήκες βιώνει τη βία, τον φόβο, τη ντροπή, τον πόνο, τις ενοχές αλλά και την ανασφάλεια.

Παρακάτω αναφέρω κάποιες πολύτιμες συμβουλές της συγγραφέως, με θετικό πρόσημο, άξιες λόγου για όλους.
Αγαπητοί μεγάλοι, με υπομονή και καλή διάθεση, χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε στα παιδιά πολλές φορές τα ίδια πράγματα έως ότου τα αφομοιώσουν, χωρίς φωνές και εντάσεις, ακόμη κι αν για εμάς φαίνονται αυτονόητα.
Δεν βοηθούν τα πολλά «μη» και «όχι», οι πολλές απαγορεύσεις. Ανακτήστε κομμάτια των δικών σας παιδικών αναμνήσεων και είμαι σίγουρη ότι θα συμφωνήσετε.
Δεν βοηθούν οι φωνές. Φωνάζοντας στα παιδιά, εκείνα νιώθουν να ενισχύουμε την ανικανότητά τους, τα ωθούμε να καλλιεργούν αρνητική άποψη για τον εαυτό τους και βέβαια καταστρέφουμε ερήμην μας την αυτοεκτίμησή τους.
Η Έφη πολύ σωστά επισημαίνει να αποφεύγουμε αρνητικούς χαρακτηρισμούς, όπως κακομαθημένος, άτακτος ή χαζός, να αποφεύγουμε τις τιμωρίες και να δείχνουμε τον σεβασμό μας στο πρόσωπό τους.
Εύκολα τα αρνητικά σχόλια οδηγούν σε μοναξιά του παιδιού μας, στη λύπη και τη στενοχώρια και φυσικά ανοίγουν τον δρόμο για την εσωστρέφεια που σίγουρα είναι ένα χαρακτηριστικό επιβλαβές ακόμη και για τους ενήλικους ανθρώπους.
Έχετε αναλογιστεί πως νιώθουν τα παιδιά απέναντι στα χτυπήματα; Δυστυχώς ο πόνος τους διαχέεται στο σώμα, όσο και στην ψυχή τους. Βιώνοντας την κακοποίηση, το παιδί υιοθετεί αυτόν τον τρόπο συμπεριφοράς με τους φίλους, τους συμμαθητές και γενικά με τους συνομήλικούς του και το φαινόμενο διογκώνεται όλο και περισσότερο, αποτελώντας κοινωνική μάστιγα.
Η Έφη προτείνει υπομονή, κατανόηση και αποδοχή των παιδιών ως ξεχωριστές προσωπικότητες και οντότητες. Προτείνει η διαπαιδαγώγησή τους να γίνεται με αγάπη, με τρυφερότητα και με ψυχραιμία.

Χαμηλώστε στο ύψος τους και πείτε τους όλα όσα θέλετε να μοιραστείτε, χωρίς φωνές και χωρίς υψωμένο δάχτυλο.

Αν το κρίνετε απαραίτητο, μη ντραπείτε να ζητήσετε βοήθεια στη γαλούχησή τους και επιδιώξτε να εστιάζετε συνεχώς στη σωματική και βέβαια στην ψυχική τους υγεία.
Μάθετε επίσης να αφουγκράζεστε τις ανάγκες τους και όχι εκείνες του κοινωνικού περίγυρου.
Και θυμηθείτε, είμαστε το ζωντανό παράδειγμα για τα παιδιά μας, πέραν από τη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και το μεγάλωμά τους.
Είμαστε ο καθρέφτης τους και τα πρότυπά τους, στα οποία επιδιώκουν και θέλουν να μοιάσουν!

Διάβασα ένα αισθαντικό βιβλίο, ένα βιβλίο γροθιά στο στομάχι. Όχι, σαν γονείς δεν τα ξέρουμε όλα, μη σας πω ότι στην αρχή δεν ξέρουμε τίποτα. Είμαστε ένα άγραφο βιβλίο και τα παιδιά μας το ίδιο. Γι’ αυτό συμβουλευτείτε, διαβάστε και παραδειγματιστείτε, ούτως ώστε να δημιουργήσετε όμορφα και ιδανικά πρότυπα για τα παιδιά σας και εν συνεχεία, παιδιά για τα οποία θα καμαρώνετε στο μέλλον!
Στο τέλος του βιβλίου, υπάρχουν πολύ σημαντικές συμβουλές από ειδικούς, ώστε να υπακούει το παιδί μας χωρίς τη χρήση βίας και όχι μόνο! Ας μου επιτραπεί να αναφέρω τα ονόματά τους, ευελπιστώντας να τους αναζητήσετε και να διαβάσετε όλα όσα έχουν να μοιραστούν μαζί μας.

• Κλινικός Ψυχολόγος, Γιάννης Αθανασόπουλος

• Σύμβουλος & Ενδυναμώτρια Γονέων, Ελένη Βασιλειάδη

• PhD – PsyD Neuron Mind Trainer, Νίκος Βόπης

• Ψυχολόγος & Συστημική Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια, Αγγελική Καβαλλιεράτου

• Κλινικός Κοινωνικός Λειτουργός Ψυχοθεραπευτής, Άγγελος Λεβέντης

• Εκπαιδευτικός – Συγγραφέας, Μάριος Μάζαρης

• Ειδικός Παιδαγωγός – Συγγραφέας, Φώτης Παπαναστασίου

• Αναπτυξιακή Ψυχολόγος, Μαρία Σγούρου

• Πιστοποιημένη Εκπαιδεύτρια Γονέων, Εύη Σταθάτου

Εικονογράφηση: Πέγκυ Φούρκα

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Η μικρή Έφη, αφηγείται μέσα από αυτό το παραμύθι για ενήλικες, όλα αυτά που ήθελε να πει στους γονείς της όταν ήταν μικρή και δεν μπόρεσε.
Σκοπός και αποστολή αυτού του πρωτότυπου παραμυθιού για ενήλικες, είναι να αφυπνίσει, ΟΧΙ να δημιουργήσει τύψεις στους γονείς και φροντιστές παιδιών, ώστε όποιοι ασκούν λεκτική ή σωματική ΒΙΑ στα παιδιά, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα, να το κατανοήσουν άμεσα και να σταματήσουν.
Φωνάζοντας σε ένα παιδί, το τιμωρείς στο παρόν και ψαλιδίζεις τα φτερά με τα οποία θα πετάξει στο μέλλον.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου:
Η Έφη Αργυροπούλου κατάγεται από την Κυπαρισσία και την Κεφαλονιά. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Διοίκηση επιχειρήσεων και Λογιστική. Εργαζόταν για περίπου 16 χρόνια σε εταιρείες logistics αλλά ήταν κάτι που δεν την εξέφραζε, ούτε την έκανε να νιώθει δημιουργική και χαρούμενη. Γι’ αυτόν τον λόγο έκανε στροφή στην επαγγελματική της καριέρα, σπούδασε δημοσιογραφία και τον Ιανουάριο του 2013 δημιούργησε την ψυχαγωγική ιστοσελίδα www.workingmoms.gr, η οποία απευθύνεται σε γονείς. Μετά τον ερχομό των παιδιών της στη ζωή της, ορμώμενη από τις εμπειρίες και τα βιώματα κατά την ανατροφή τους, προέκυψε η συγγραφή παιδικών βιβλίων. Η συγγραφή είναι τρόπος έκφρασης, αλλά και ανάγκη να επικοινωνήσει στις μαμάδες καθημερινές προκλήσεις που βιώνουν με τα παιδιά τους, να τις ενθαρρύνει, να τις βοηθήσει και να τις αφυπνίσει ότι δεν είναι μόνες σε αυτό το μαγικό ταξίδι της μητρότητας. Με τα βιωματικά της κείμενα έχουν ταυτιστεί και εμπνευστεί εκατομμύρια μαμάδες τα τελευταία έντεκα χρόνια, που την ακολουθούν και τη διαβάζουν φανατικά.
Με τα βιωματικά της κείμενα έχουν ταυτιστεί και εμπνευστεί εκατομμύρια μαμάδες από το 2013, που την ακολουθούν και τη διαβάζουν φανατικά. Από το 2011 είναι και σύμβουλος αυτοβελτίωσης, προσωπικής ανάπτυξης, Nlp Coach INLPTA, εκπαιδευμένη στη Positive Psychology. «Μαμά, θέλω κάτι να σου πω» είναι το τρίτο της παραμύθι, αυτήν τη φορά για ενήλικες. Στο πρώτο «Η οδύσσεια του μικρού Οδυσσέα», έμαθε στα παιδιά ότι ο αληθινός πλούτος είναι η αγάπη και η ευτυχία, όχι τα παιχνίδια και τα λεφτά. Στο δεύτερο «Θέλω να κοιμόμαστε για πάντα αγκαλιά», πραγματεύεται τη συγκοίμηση και βοηθάει γονείς και παιδιά στην ομαλή μετάβασή τους στο δικό τους κρεβάτι.
Είναι single mom και έχει δυο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και τον Δημήτρη, τα λουλουδάκια της, τα βραβεία της ζωής της.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος.