ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Έγκλημα στον Παράδεισο της Τατιάνας Αβέρωφ
αστυνομικό μυθιστόρημα

Σε ένα ορεινό χωριό της Ηπείρου, η ζωή κυλάει ήσυχα, σχεδόν ειδυλλιακά. Όλα δείχνουν πως η Μαρία έχει διαλέξει το ιδανικό περιβάλλον για να υπηρετήσει τη θητεία της ως αγροτική γιατρός και να ξεφύγει απ’ το τραυματικό παρελθόν της στην Αθήνα.
Ώσπου γίνεται ένας φόνος…
Ο αστυνόμος Περικλής Γαλάνης έρχεται απ’ τα Γιάννενα για να εξιχνιάσει τον μυστηριώδη θάνατο του δημάρχου Κωλέττη, ενός ξεχωριστού ανθρώπου που όλοι πίνουν νερό στο όνομά του. Το κίνητρο μοιάζει ακατανόητο, οι ύποπτοι πολλοί όσο και απρόβλεπτοι. Η υπόθεση περιπλέκεται καθώς ο Γαλάνης παλεύει να αντιμετωπίσει τα εμπόδια που του θέτει ο ντόπιος αστυνομικός και μια παράξενη κοινότητα με τα μυστικά της και τα ψέματά της.
Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα χαρακτήρων που συνδυάζει το σασπένς της αστυνομικής πλοκής με μια διεισδυτική ματιά στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής επαρχίας. Ένα καυστικό σχόλιο για την «πραγματικότητα» της μικρής κλειστής κοινωνίας στη σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης και μια ερωτική ιστορία που σιγοβράζει…

«Όση ώρα περιεργαζόταν η Μαρία τα παγάκια στο ποτήρι της, ο Γαλάνης σκαρφάλωνε στο βουνό αποφασισμένος. Για τι πράγμα ακριβώς δεν ήξερε. Κάτι τους είχε διαφύγει, ήταν σίγουρος. Κάτι που ήταν εκεί, κάτω απ’ τη μύτη τους, στον τόπο του εγκλήματος, και δεν είχαν δώσει τη δέουσα προσοχή. Ήξερε λογικά πως αυτό ήταν μάλλον απίθανο, η περιοχή είχε ερευνηθεί απ’ τους άντρες της Σήμανσης που ήταν άριστα εκπαιδευμένοι, αλλά δεν τον ένοιαζε, η παρόρμησή του ήταν πιο δυνατή από εκείνον. Έπρεπε να πάει και να ξαναψάξει ο ίδιος. Με τα πολλά, έφτασε στην κορυφή και σωριάστηκε στο παγκάκι να ξελαχανιάσει. Καταϊδρωμένος. Πώς τα κατάφερνε εδώ ο κόσμος; αναρωτήθηκε. Νέος άνθρωπος ήταν εκείνος, με τόση εξάσκηση για να είναι σε καλή φόρμα, και όμως τα πόδια του δεν τα αισθανόταν. Από τι πάστα ήταν φτιαγμένοι οι ντόπιοι;»
απόσπασμα από το βιβλίο

Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν επίσης τα μυθιστορήματα της Τατιάνας Αβέρωφ Το ξέφωτο και Δέκα ζωές σε μία.

———————

Ψεύτικοι δίδυμοι του Χρήστου Αγγελάκου

Ψεύτικοι δίδυμοι και δίδυμοι αληθινοί: Ο Ιβ και ο Νικ· ο Ιβ και ο Βικ. Γυναίκες με μοιραίο ρόλο που φτάνουν την ιστορία στα άκρα. Το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβεία και η συντριβή στο τείχος της ενηλικίωσης.
Ζεύγη και ερωτικά τρίγωνα. Ο προσδιορισμός της σεξουαλικής ταυτότητας. Ο φόβος και η ύβρις της ευτυχίας. Ο έρωτας ως έλλειψη, ο θάνατος ως εκπλήρωση. Μια πλοκή που οργανώνεται γύρω από την κίτρινη σκόνη που έρχεται από την Αφρική για να καταπιεί τα πρόσωπα, τα λόγια, τις χειρονομίες.
Κι ακόμα: οι κομπάρσοι στο σινεμά και οι κομπάρσοι της ζωής. Τα ναρκωτικά: υπέρβαση και εγκλωβισμός σε μια πραγματικότητα που δεν νοιάζεται αν θα είναι αληθινή. Νεκροί και ζωντανοί που συμβιώνουν σ’ ένα λοξό κίτρινο φως.
Οι Ψεύτικοι δίδυμοι προτιμούν τις ερωτήσεις από τις απαντήσεις. Όπως ένα μεγάλο μέρος της λογοτεχνίας. Όπως και η ίδια η ζωή.


«Συχνά ο κόσμος τούς περνούσε για δίδυμους, ενώ δεν ήταν ούτε αδέρφια. Μια δεύτερη ματιά κατάφερνε να εντοπίσει τα ανόμοια χαρακτηριστικά τους, επιμένοντας ωστόσο στα κοινά χρώματα και στο ύφος τους, στον «αέρα» όπως έλεγαν μερικοί, σ’ αυτή την αύρα που τους κύκλωνε, και που οι ψεύτικοι δίδυμοι την αντιμετώπιζαν σαν κάτι συμπαγές: την κόβανε με το μαχαίρι για να τη μοιραστούνε στη μέση.
Οι δύο φίλοι διασκέδαζαν με την εντύπωση που προκαλούσαν, κι όταν τους ρώταγε κανείς αν είναι δίδυμοι, απαντούσαν ο ένας «ναι» κι ο άλλος «όχι», εντείνοντας τη σύγχυση.
Στην πραγματικότητα, τα πάντα ήταν διαφορετικά. Μπορεί ο Νικ και ο Ιβ να είχαν γεννηθεί στο ίδιο χωριό, στο νοτιοανατολικό άκρο της Πελοποννήσου, τον ίδιο μήνα της ίδιας χρονιάς, αλλά τα κοινά τους σημεία εξαντλούνται εκεί. Τα σπίτια τους ήταν διαφορετικά, και οι γονείς τους επίσης».
απόσπασμα από το βιβλίο

Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορεί επίσης το βραβευμένο μυθιστόρημα του Χρήστου Αγγελάκου Το δάσος των παιδιών.

——————–
ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Το ματωμένο του έργο του Graeme Macrae Burnet
μετάφραση: Χίλντα Παπαδημητρίου

Το ματωμένο του έργο του βρετανού Graeme Macrae Burnet, υποψήφιο για Booker 2016, αναδείχτηκε σε μυθιστόρημα της χρονιάς το 2016.
Βρισκόμαστε στο έτος 1869. Ένα κτηνώδες τριπλό φονικό σε μια απομονωμένη κοινότητα των σκοτσέζικων Χάιλαντς οδηγεί στη σύλληψη ενός νεαρού ονόματι Ρόντερικ Μακρέι.
Ένα βιογραφικό κείμενο γραμμένο από τον κατηγορούμενο διασαφηνίζει ότι είναι ένοχος, αλλά εναπόκειται στους λαμπρότερους νομικούς και ψυχιατρικούς εγκεφάλους της χώρας να αποκαλύψουν τι τον οδήγησε να διαπράξει αυτά τα στυγνά και βίαια εγκλήματα.
Ήταν τρελός; Μόνο η ευγλωττία και η πειστικότητα του δικηγόρου του μπορεί να σώσουν τον Μακρέι από την αγχόνη.
Παρουσιασµένο σαν µια συλλογή από ντοκουµέντα που ανακάλυψε ο συγγραφέας καθώς ερευνούσε τις οικογενειακές του ρίζες, το Ματωμένο του έργο αφηγείται την ιστορία των φόνων και της δίκης που ακολούθησε. Ένα βιβλίο με πολυεπίπεδη αφήγηση και εντυπωσιακή γραφή, ένα δεξιοτεχνικά στηµένο παζλ όπου ο αναγνώστης καλείται να βρει τον δρόµο του µέσα από αντικρουόµενες αφηγήσεις. Με έντονο το στοιχείο του crime, ο συγγραφέας κατορθώνει να αποτυπώσει με ακρίβεια την ατμόσφαιρα της εποχής και να μας χαρίσει ένα μαγευτικό λογοτεχνικό έργο, καθηλωτικό και ταυτόχρονα ευφυές.
Μια ακαταμάχητη και πρωτότυπη ιστορία για την αμφιλεγόμενη φύση της αλήθειας, ακόμα κι όταν τα γεγονότα μοιάζουν ξεκάθαρα.Ένα σαγηνευτικό λογοτεχνικό θρίλερ τοποθετημένο σ’ ένα σκληρό τοπίο, όπου η άσκηση εξουσίας είναι αυθαίρετη. Ένα αληθινά ευφάνταστο ιστορικό μυθιστόρημα που αξίζει όλη την προβολή που του πρόσφερε η υποψηφιότητα για το Booker.

Διαβάστε περισσότερα για τον συγγραφέα στον προσωπικό του ιστότοπο.

«Ένα εκπληκτικό κείμενο. Μια φωνή εντυπωσιακά αυθεντική».
Telegraph

«Εστιάζει σε μια ασυνήθιστη ιστορική περίοδο… Μια ιστορία που διαβάζεται με δαιμονισμένη ταχύτητα και αξίζει όλη την προβολή που της πρόσφερε η υποψηφιότητα για το Booker».
Guardian

«Συναρπαστικό, γραμμένο με μαύρο χιούμορ, ευφυές… Ταράζει τα νερά και βάζει φωτιά στη φαντασία».
Times

———————-

Το δέρμα του Κούρτσιο Μαλαπάρτε
μετάφραση: Παναγιώτης Σκόνδρας

Το εμβληματικό αριστούργημα που γράφτηκε αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και καθιέρωσε τον Κούρτσιο Μαλαπάρτε ως έναν από τους σύγχρονους κλασικούς συγγραφείς. Με πρωταγωνιστές τους ανθρώπους της Νάπολης, λαό ταλαιπωρημένο από τα δεινά του πολέμου, πεινασμένο, θρησκόληπτο, εκπορνευμένο, που παλεύει με έναν σχεδόν ποιητικό τρόπο να επιβιώσει, ο Μαλαπάρτε ασκεί δριμεία κριτική σε υψηλούς κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες, φωτίζει με ειρωνεία και χιούμορ τη διαφορά ανάμεσα στους ελευθερωτές Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, και συνοψίζει τα δεινά των συρράξεων και του φασισμού – την απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ίδιας της ανθρώπινης ιδιότητας. Το βιβλίο καταδικάστηκε από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και συμπεριλήφθηκε στα απαγορευμένα αναγνώσματα.

«Το δέρμα μας, ετούτο το καταραμένο τομάρι. Εσάς ούτε που σας περνάει από τον νου για πόσα είναι ικανός ένας άνθρωπος, για τι ηρωισμούς και για τι ατιμίες είναι ικανός, προκειμένου να σώσει το τομάρι του. Ετούτο, ετούτο το σιχαμερό πετσί, βλέπετε;»
απόσπασμα από το βιβλίο

Στο ∆έρμα ο πόλεμος δεν έχει ακόμη τελειώσει, αλλά η έκβασή του έχει ήδη κριθεί. Οι βόμβες εξακολουθούν να πέφτουν, αλλά πλέον πέφτουν σε μια διαφορετική Ευρώπη. Εχθές κανείς δεν χρειαζόταν να αναρωτηθεί ποιος ήταν ο θύτης και ποιο το θύμα. Τώρα, ξαφνικά, το καλό και το κακό έχουν καλυμμένα πρόσωπα, ο νέος κόσμος είναι ακόμη σχεδόν άγνωστος… Ο αφηγητής αυτής της ιστορίας είναι σίγουρος μόνο για ένα πράγμα: είναι σίγουρος πως δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα. Η άγνοιά του γίνεται σοφία”.
Μίλαν Κούντερα, συγγραφέας

«Σουρεαλιστικό, απομαγεμένο, στα όρια του αμοραλισμού, αυτό το βιβλίο του Μαλαπάρτε υπήρξε λογοτεχνική τομή και άνοιξε τον δρόμο για πολλούς συγγραφείς από τον Καπισίνσκι ως τον Τζόζεφ Χέλερ».
Wall Street Journal

————————
Καπούτ του Κούρτσιο Μαλαπάρτε
μετάφραση: Παναγιώτης Σκόνδρας
πρόλογος: Αναστάσης Βιστωνίτης

Το έντονα λυρικό μυθιστόρημα του Μαλαπάρτε που γράφτηκε μεταξύ του 1941 και του 1943 αποτελεί ταυτόχρονα ωμή μαρτυρία για τη φρικτή πραγματικότητα της εποχής. Η Ευρώπη πεθαίνει. Σωρός ερειπίων, θέατρο καταστροφής και θανάτου, η Γηραιά Ήπειρος σέρνει το μακρύ της ψυχορράγημα μέσα στη φρίκη του πολέμου. Στο μεταξύ, πρίγκιπες και πρέσβεις, κορυφαία στελέχη και κυρίες της αριστοκρατίας, ο καλός κόσμος της υψηλής κοινωνίας και των μποέμ καλλιτεχνών και λογοτεχνών, παρηκμασμένος, χρονοτριβεί εν μέσω διπλωματικών γευμάτων και λαμπρών δεξιώσεων.

«Tο Καπούτ ανήκει στα πιο σκληρά βιβλία που έχουν γραφτεί για τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Είναι το χρονικό της πολιτιστικής και ηθικής κατάρρευσης της Eυρώπης όπως τις καταγράφει ο συγγραφέας ως αυτόπτης μάρτυρας. […] Για ποια Eυρώπη μάς μιλάει ωστόσο ο Mαλαπάρτε; Eίναι η Eυρώπη των πολέμων και των μετόπισθεν, μια ήπειρος ταξική, ρατσιστική, υποκριτική, που οι «ραφιναρισμένες» της ευαισθησίες έχουν οδηγήσει στον απόλυτο κυνισμό. […] γι’ αυτό kaputt. Eδώ τελειώσαμε, είναι σαν να μας λέει ο συγγραφέας. Πάμε παρακάτω. Tι θα βρούμε εκεί ένας θεός ξέρει! Kι αν προκύπτει κάποιο συμπέρασμα που ισχύει στο διηνεκές, είναι ότι ο πολιτισμός χρεοκοπεί από τη στιγμή που χάνει τα τελευταία ψήγματα της αθωότητάς του».
από τον πρόλογο του Αναστάση Βιστωνίτη

«Ένα υπερβατικό έργο με θέμα τον συνδυασμό υψηλής κουλτούρας, κτηνώδους εξαχρείωσης και ανθρώπινου σαδισμού. Εν μέρει αυτοβιογραφικό και εν μέρει μυθοπλαστικό, το Καπούτ αποτυπώνει μια φαινομενικά ασύλληπτη ιστορία. Κανένα άλλο έργο δεν έχει αποκαλύψει ευκρινέστερα το φονικό μείγμα ζήλου και αδιαφορίας που συνιστά τον φανατισμό. Ταυτόχρονα μυθικό και εντελώς ανθρώπινο, το βιβλίο αυτό στοιχειώνει τον αναγνώστη για πάντα».
Wall Street Journal

«Ειλικρινές, λαμπερό και αποτρόπαιο, το Καπούτ προσφέρει την καταδικαστική ετυμηγορία ενός μέλους της ελίτ για την καταραμένη τάξη στην οποία ανήκει και το καταραμένο σύστημα που υπηρετεί».
Independent

———————

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ

Ο διάβολος μόνο ξέρει του Ian Rankin
μετάφραση: Νάντη Σακκά

Διεφθαρμένη εξουσία και θανάσιμες έχθρες αποτελούν τον καμβά της τελευταίας περιπέτειας του Τζον Ρέμπους.
Κάποιες υποθέσεις απλώς δεν ξεχνιούνται.
Για τον Τζον Ρέμπους η υπόθεση που ποτέ δεν θα ξεχάσει είναι η δολοφονία της νεαρής Μαρίας Ταρκουάντ, η οποία βρέθηκε νεκρή πριν από σαράντα χρόνια στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου όπου διέμενε ένας διάσημος ροκ σταρ και η συνοδεία του. Ο δράστης δεν συνελήφθη ποτέ.
Στο μεταξύ ο υπόκοσμος του Εδιμβούργου μοιάζει ακέφαλος. Ένα από τα επίδοξα αφεντικά του, ο Ντάριλ Κρίστι, έχει πέσει θύμα επίθεσης, ενώ μια έρευνα για ξέπλυμα χρήματος τον έχει φέρει σε δεινή θέση. Ο γερο-Κάφερτι, η νέμεση και ο πιο παλιός εχθρός του Ρέμπους, τα έχει στ’ αλήθεια παρατήσει ή περιμένει να πέσει το Εδιμβούργο στα χέρια του σαν ώριμο φρούτο;

«Με το χαρακτηριστικό μείγμα σπιρτάδας και αστυνομικής πλοκής, το νέο αυτό βιβλίο αποτελεί μία ακόμα απόδειξη του γιατί ο Rankin παραμένει στην αφρόκρεμα των σκοτσέζων αστυνομικών συγγραφέων».
Publishers Weekly

«Ένα από τα καλύτερα βιβλία αστυνομικής λογοτεχνίας· ο Rankin εδώ ανεβάζει πολύ ψηλά τον πήχη».
Booklist

Διαβάστε περισσότερα για τον συγγραφέα στον προσωπικό του ιστότοπο.

——————

Το γεράκι της Μάλτας του Ντάσιελ Χάμετ
μετάφραση: Ανδρέας Αποστολίδης

Ο Ντάσιελ Χάμετ έγραψε το Γεράκι της Μάλτας, σε ηλικία 36 ετών, διαθέτοντας τόσο τα βιώματα (είχε εργαστεί ως ιδιωτικός ντετέκτιβ για χρόνια) όσο και τη συγγραφική εμπειρία για να δημιουργήσει ένα αξεπέραστο μυθιστόρημα.
Στο βιβλίο αυτό εμφανίζεται για πρώτη φορά ο ήρωας Σαμ Σπέιντ, ένας σκληροτράχηλος ιδιωτικός ντετέκτιβ, ο οποίος θα μπλεχτεί στη δίνη της αναζήτησης ενός θησαυρού, παρασυρμένος από τη μοιραία κοκκινομάλλα Μπρίτζιντ Ο’ Σόνεσι και την υπόλοιπη συμμορία, τον Γκάτμαν, τον ηγέτη της και εξπέρ στην ίντριγκα, τον Τζόελ Κάιρο και τον νεαρό μπράβο Ουίλμερ Κουκ.
Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο τρεις φορές: το 1931 από τον σκηνοθέτη Ρόι Ντελ Ρουθ, το 1936, με τίτλο Satan met a lady, από τον σκηνοθέτη Γουίλιαμ Ντίτερλε, και το 1941 τη διασημότερη εκδοχή του γύρισε ο Τζον Χιούστον με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στον ρόλο του θρυλικού ντετέκτιβ.

————————

Το γυάλινο κλειδί του Ντάσιελ Χάμετ
μετάφραση: Χίλντα Παπαδημητρίου

Σκηνικό: Μια μικρή αμερικάνικη πόλη, την εποχή της Ποτοαπαγόρευσης, βυθισμένη στη διαφθορά· αστυνομία, δικαιοσύνη, δημοτικές αρχές, Τύπος δρουν (ή κλείνουν τα μάτια) κατ’ εντολήν του υποκόσμου…
Οι εκλογές πλησιάζουν και ο Πολ Μάντβιγκ, ο άνθρωπος που κατ’ ουσίαν ελέγχει την πόλη, έχει στοχεύσει ακόμα πιο ψηλά: αν βοηθήσει τον γερουσιαστή Χένρι να επανεκλεγεί, εκείνος θα του δώσει την κόρη του, καθιστώντας τον «κληρονόμο» μιας πολιτικής δυναστείας. Ο φόνος του γιου του γερουσιαστή, όμως, θα κάνει τα πράγματα δύσκολα για τον Μάντβιγκ, καθώς οι υποψίες πέφτουν επάνω του και οι αντίπαλοί του θα κάνουν τα πάντα για να τον εξουδετερώσουν και να αναλάβουν εκείνοι τον έλεγχο της πόλης…
Μπορεί ο επιστήθιος φίλος του Νεντ Μπόμοντ να τον βοηθήσει; Θα διακινδυνεύσει ακόμα και τη ζωή του γι’ αυτόν, αλλά η αλήθεια για τον δολοφόνο του υιού Χένρι δεν είναι εύκολο να βγει στο φως και δεν είναι καθόλου βολική για κανέναν…

——————
Ο αδύνατος άντρας του Ντάσιελ Χάμετ
μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου

Μια κλασική ιστορία μυστηρίου από τον μετρ Ντάσιελ Χάμετ, το κύκνειο άσμα του (κυκλοφόρησε το 1934), το οποίο διασκευάστηκε για την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο.
Ο Νικ Τσαρλς, δαιμόνιος έλληνας ντετέκτιβ, πιστεύει ότι έχει περάσει πια ανεπιστρεπτί ο καιρός που έλυνε αστυνομικές υποθέσεις. Όταν όμως επιστρέφει ύστερα από χρόνια στη Νέα Υόρκη, μαζί με τη νεαρή σύζυγό του Νόρα, συναντά την κόρη του διάσημου εφευρέτη και παλιού του φίλου Κλάιντ Μίλερ Γουάιναντ, η οποία του ζητά να τη βοηθήσει να βρει τον εξαφανισμένο εδώ και δύο μήνες πατέρα της.
Και ενώ ο Νικ είναι αποφασισμένος να μην εμπλακεί και να αγνοήσει την υπόθεση, ένας οπλισμένος άντρας εισβάλλει στο δωμάτιό του και τον αναγκάζει να αλλάξει γνώμη.

——————-

NON FICTION

Ελευθέριος Βενιζέλος:
Ο οραματιστής του εφικτού του Θάνου Βερέμη

Ο Θάνος Βερέμης αφηγείται την πολιτική διαδρομή του Ελευθέριου Βενιζέλου, ενός πολιτικού που σύμφωνα με όλους τους μελετητές του υπήρξε αριστοτέχνης της έγκαιρης ενέργειας και της υλοποίησης του εφικτού.
Από το 1889, που εξελέγη αντιπρόσωπος της εκλογικής του περιφέρειας στην Κρητική Γενική Συνέλευση, ως την εξορία του και τον θάνατό του το 1936, ο Ελευθέριος Βενιζέλος κυριάρχησε για πάνω από 25 χρόνια στην πολιτική σκηνή και άφησε τη σφραγίδα του στην ιστορία του τόπου.
Η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ο Εθνικός Διχασμός και το Κίνημα της Εθνικής Άμυνας, η Συνθήκη των Σεβρών, η Συνθήκη της Λωζάνης: Ο συγγραφέας εξιστορεί και αναλύει τα ιστορικά γεγονότα, την εξωτερική και εσωτερική πολιτική του Ελευθέριου Βενιζέλου, την οικονομική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση της χώρας και σκιαγραφεί τη φυσιογνωμία ενός πολιτικού που αποτέλεσε ίνδαλμα αλλά και αντικείμενο μίσους για χιλιάδες Έλληνες.

Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του Θάνου Βερέμη, Ομότιμου Καθηγητή Πολιτικής Ιστορίας, Δόξα και αδιέξοδα: Ηγέτες της Νεοελληνικής Ιστορίας.

——————-
Δεν θέλαμε να ξέρουμε
Η γραμματέας του Γκέμπελς αποκαλύπτει των Thore D. Hansen, Brunhilde Pomsel
μετάφραση: Λένια Μαζαράκη

Από το 1942 έως το 1945, η Μπρουνχίλντε Πόμζελ υπήρξε στενογράφος ενός από τους μεγαλύτερους εγκληματίες της Ιστορίας. Ως γραμματέας του Υπουργού Προπαγάνδας Γιόζεφ Γκέμπελς, βρέθηκε στο κέντρο της εξουσίας της χιτλερικής Γερμανίας. Όμως ισχυρίζεται πως δεν είχε ιδέα για τις φρικαλεότητες του καθεστώτος που υπηρετούσε.
Λίγο πριν από τον θάνατό της σε ηλικία 106 ετών, η Πόμζελ αφηγείται τη ζωή της με αφοπλιστική ειλικρίνεια και μας δίνει μια εικόνα της κοινοτοπίας του κακού. Άνθρωποι κλεισμένοι στη δική τους προσωπική σφαίρα, που αδιαφορούν για τα κοινά και την πολιτική, άνθρωποι που κλείνουν τα μάτια παλεύοντας να επιβιώσουν. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας.
Ο κοινωνιολόγος Thore D. Hansen παρουσιάζει και αναλύει την αφήγηση της Πόμζελ, μία συγκλονιστική μαρτυρία για το βάρος και τα όρια της προσωπικής ευθύνης, μία τρομακτική προειδοποίηση για το παρόν και το μέλλον. Πόσο κοντά είμαστε τελικά στο να φτάσουμε κι εμείς κάποια στιγμή να υποστηρίζουμε σαν κι εκείνη: «∆εν θέλαμε να ξέρουμε»;

«Σε τι ποσοστό φέρουμε όλοι μέσα μας μια Μπρουνχίλντε Πόμζελ; Οι εκατομμύρια Πόμζελ, που μονίμως ενδιαφέρονται μόνο για τη δική τους πρόοδο και τα δικά τους υλικά αγαθά, και με αυτό τον τρόπο αποδέχονται δίχως δισταγμό την κοινωνική αδικία και τις διακρίσεις απέναντι σε άλλους, αποτελούν τα στέρεα θεμέλια για κάθε αυταρχικό σύστημα που χειραγωγεί τις μάζες».
από τον πρόλογο του Thore D. Hansen