ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟΙ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ – ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΛΑΪΝΑΚΗ

Συνέντευξη στη Βιργινία Αυγερινού

Σημερινή μας καλεσμένη, η κ. Κυριακή Πλαϊνάκη, για να συνομιλήσουμε για το νέο της έργο με τίτλο Συγκάτοικοι στη σιωπή που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΑΝΕΜΟΣ

Η Κυριακή Πλαϊνάκη γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Ιστορία και Λογοτεχνία στην Αθήνα. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα και παρακολούθησε σεμινάρια πάνω σε οικονομικά και τεχνικά θέματα. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Mε τη συγγραφή ασχολείται από νεαρή ηλικία. Το Συγκάτοικοι στη σιωπή είναι το έβδομο έργο της.

1. Μόλις κυκλοφόρησε το έβδομο βιβλίο σας από την Άνεμος εκδοτική, ένα κοινωνικό μυθιστόρημα. Ποια ήταν η αφορμή για την επιλογή του θέματος για τη συγγραφή αυτού βιβλίου; Πώς ξεκίνησε να σχηματίζεται στο μυαλό σας η ιδέα του;
Στη σύγχρονη κοινωνία, η γυναίκα είναι ο άξονας της έμπνευσής μου. Ο τρόπος με τον οποίο πορεύεται στη ζωή της είναι πεδίο έρευνας και προσπάθειας να κατανοήσω το πώς σκέφτεται. Είναι μάνα, κόρη, σύζυγος, ερωμένη. Είναι πάντα η ίδια γυναίκα, που οι συνθήκες μέσα στις οποίες μεγάλωσε διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα της και τους τρόπους που αντιδρά στις διάφορες καταστάσεις που αντιμετωπίζει στη ζωή της. Αυτές οι γυναίκες είναι η πηγή της έμπνευσής μου κι επιθυμώ να φωτίσω τις προσωπικότητές τους και να αναδείξω την κρυμμένη τους δύναμη.
Στο συγκεκριμένο βιβλίο, ηρωίδα μου είναι ένα ευαίσθητο άτομο με μεγάλα αποθέματα αγάπης για όσους αποτελούν τον μικρόκοσμό της. Ποιος είναι αυτός; Αρχικά η πατρική της οικογένεια και κατόπιν η οικογένεια που εκείνη δημιουργεί με τον άντρα που αγάπησε και πορεύτηκε στη ζωή της.
Ένας θάνατος, της μητέρας της, την οδηγεί σε μια οδυνηρή αναπόληση της νεανικής της ζωής και εκεί αναμετριέται με γεγονότα που τη σημάδεψαν, την πόνεσαν και την προβλημάτισαν. Οι επιλογές της είναι συνειδητές. Αναγνωρίζει πως είχε το θάρρος να τις δει στις πραγματικές τους διαστάσεις και να ορίσει την πορεία της όσο επώδυνη και αν είναι.

Ποιο είναι το πιο σημαντικό μήνυμα που θέλετε να εισπράξει μια γυναίκα που φοβάται να αλλάξει τη ζωή της, όταν κλείσει το βιβλίο σας;

Ο φόβος είναι μια ανασταλτική δύναμη που ωστόσο αντιμετωπίζεται. Ποτέ δεν είναι αργά να καταλάβει μια γυναίκα πόσο δυνατή είναι. Είναι πηγή ζωής. Δημιουργεί ζωή. Μπορεί να σταθεί ορθή και να διεκδικήσει απλά πράγματα που της έχουν αρνηθεί. Πάνω απ’ όλα, σεβασμό στις επιλογές της και την προσωπικότητά της. Τούτο θα γίνει όταν πιστέψει στον εαυτό της και μπορέσει να σταθεί απέναντι στις καταστάσεις που την αμφισβητούν.
Η οικογένεια, που αποτελεί το κύτταρο της κοινωνίας, πρέπει να μεγαλώνει τα κορίτσια της δίνοντάς τους εφόδια δύναμης και θάρρους. Η ευγένεια και η καλοσύνη, που οφείλει να έχει ένα καλοαναθρεμμένο κορίτσι, πρέπει να συμβαδίζουν με την εξυπνάδα και την εγρήγορση, ώστε να αντιμετωπίζει τη ζωή ως μαχήτρια, όχι σαν θύμα. Ποτέ δεν είναι αργά για την προσωπική επανάσταση κάθε καταπιεσμένης γυναίκας.

3. Στο έργο σας βλέπουμε πώς η ηρωίδα, μια γυναίκα χαμηλών τόνων, μέσα από την αυτογνωσία και τον προσωπικό της αγώνα μεταμορφώνεται τελικά σε μια γυναίκα που διεκδικεί όλα όσα της αξίζουν και τα διεκδικεί θαρραλέα και με υπομονή–επιμονή. Είναι εύκολο στις μέρες μας να διεκδικήσει η γυναίκα όσα ονειρεύεται και πώς το κατορθώνει αυτό η δική σας ηρωίδα;

Όπως για όλα τα πράγματα –σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο– χρειάζεται εκπαίδευση, το ίδιο συμβαίνει και στις προσωπικές διεκδικήσεις μιας γυναίκας. Η εκπαίδευση ξεκινά από την οικογένεια και το σχολείο. Όταν οι βάσεις δοθούν από εκεί, είναι εύκολο να αναπτυχθούν μέσα της οι δυνάμεις που θα τη βοηθήσουν να αγωνιστεί για όσα της αξίζουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που η μητέρα γίνεται πρότυπο προς μίμηση. Μια υποταγμένη μάνα δίνει το παράδειγμα για μια κόρη το ίδιο υποταγμένη. Όμως οι εποχές έχουν αλλάξει. Η ίδια καλή και αφοσιωμένη μάνα μπορεί να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή και να αναπτυχθεί μια δυναμική προσωπικότητα έτοιμη να πολεμήσει για όσα της αξίζουν.
Στην εξέλιξη της ιστορίας που αφηγούμαι, η ηρωίδα μου το καταφέρνει.

4. Πόσο δύσκολο είναι να διεισδύσετε στην ψυχοσύνθεση των ηρώων σας;

Η ζωή και η καθημερινότητα, όταν στοχάζεσαι, είναι μεγάλο σχολείο. Τα πρόσωπα που περιγράφω έχουν χαρακτήρες που υπάρχουν ανάμεσά μας. Τους βλέπουμε, τους αναγνωρίζουμε και είναι εύκολο να τους περιγράψουμε.

5. Ήρωες που άλλους συμπαθούμε και άλλους όχι. Ο δικός σας αγαπημένος χαρακτήρας του βιβλίου;

Πρόθεσή μου είναι να παρουσιάσω με ειλικρίνεια, σεβασμό και αγάπη όλους τους χαρακτήρες – καλούς και κακούς. Δεν τους ξεχωρίζω, θέλω μόνο να αποδώσω τις αντιδράσεις τους με ρεαλισμό και αλήθεια. Αν το καταφέρνω, θεωρώ επιτυχημένη τη συγγραφική μου προσπάθεια.

Πώς θα θέλατε να επηρεάσει το βιβλίο σας τις γυναίκες που ζουν χωρίς τόλμη και κάνουν συμβιβασμούς, ώστε να καταλάβουν τις αληθινές ανάγκες τους και να διεκδικήσουν ό,τι τις κάνει πραγματικά ευτυχισμένες;

Θα ήθελα να πιστέψουν πως τίποτε δεν θα αλλάξει αν δεν αλλάξουν οι ίδιες. Όπως έλεγε ο Καζαντζάκης, «αν δεν λαλήσει το κοκοράκι, μέρα δεν ξημερώνει». Η αλλαγή είναι μονόδρομος. Να μορφώνονται και, αν δεν είναι δυνατό λόγω ηλικίας, να διαβάζουν, να ανοίξει το μυαλό τους και να διευρυνθούν οι ορίζοντές τους. Να βάζουν στόχους και να αγωνίζονται για να τους πετύχουν.

Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας μια σκηνή που σας συγκίνησε ιδιαίτερα όταν τη γράφατε, να μας πείτε τι συναισθήματα δημιούργησε σ’ εσάς;

Ευχαρίστως. Είναι η σκηνή που η ηρωίδα μου βρίσκεται στο Σούνιο τη βραδιά με την πανσέληνο του Οξυρρύγχου και ανταλλάσσει το πρώτο φιλί με τον αγαπημένο της, σφραγίζοντας έτσι την αλλαγή στη ζωή της. Μου δημιουργεί ένα βαθύ αίσθημα ελευθερίας και αναγέννησης μιας γυναίκας που έκανε την επανάστασή της και πέτυχε.

8. Κλείνοντας, αφού σας ευχαριστήσουμε, θα θέλατε να προσθέσετε κάτι εσείς για το βιβλίο σας και να μας πείτε αν ήδη έχει γεννηθεί η σπίθα ή ο κεντρικός ήρωας σας για ένα νέο σας έργο;
Πιστεύω πως αξίζει να διαβαστεί, επειδή το έγραψα με πολλή αγάπη και έγνοια για όλους, άντρες και γυναίκες, που θα προβληματιστούν για τις σχέσεις των ανθρώπων. Τα δυο φύλα δεν είναι αντίπαλοι, είναι συνεργάτες για μια ευτυχισμένη ζωή.
Ήδη έχω ξεκινήσει τη γραφή του νέου μου μυθιστορήματος, όπου σε μια ενδιαφέρουσα μυθοπλασία ασχολούμαι με χαρακτήρες και αντιδράσεις ανθρώπων με πάθη αλλά και θέληση για ζωή.