Τάσος Αναστασιάδης: συνέντευξη στη Μαρία Τσακίρη

Συγγραφέας του βιβλίου Πίσω από τις σκιές – Εκδόσεις Νίκας

Μοναχικό χόμπι είναι για τον Τάσο Αναστασιάδη η συγγραφή. Η σχέση με τους πρωταγωνιστές του είναι τόσο στενή, όσο είναι και με τη rock μουσική, ο έντονος ρυθμός της οποίας έχει περάσει και στη γραφή του. Οι ήρωές του βιβλίου του γεννήθηκαν σε μοναχικούς περιπάτους στους δρόμους της δυτικής Θεσσαλονίκης: Ένας υπαστυνόμος του τμήματος Ανθρωποκτονιών, μια γυναίκα κι ένας ιδιωτικός ερευνητής, που μας απασχολούν πολύ στην ανάγνωση, στην οποία κυριαρχεί η αγωνία, ο τρόμος αλλά και το μυστήριο του παρελθόντος! Όπως λέει στο Vivlio-life «Κάποιες φορές τα βάζεις με τους ίδιους τους ήρωές σου, καβγαδίζεις και τους κρατάς μούτρα γιατί αποφασίζουν να παραστρατίσουν από αυτά που έχεις ορίσει να πράξουν στην ιστορία σου. Συχνά αντιμετωπίζεις τους δαίμονές σου και πρέπει να βρεις τρόπο να ξεπεράσεις ένα συγγραφικό μπλοκάρισμα. Αυτή είναι η συγγραφή… Μια αναμέτρηση με τη φαντασία…»

Προσπαθώντας να σας γνωρίσω λίγο καλύτερα διάβασα πως εκτός από την αγάπη της συγγραφής υπάρχει άλλη μία “αγαπημένη” στη ζωή σας: Η μουσική. Rock και Heavy Metal. Σας έχουν επηρεάσει αυτά τα δυο είδη που κάποιοι θεωρούν “σκληρά” στον τρόπο γραφής αλλά και στην επιλογή των θεμάτων;
Μπορεί να ακούγεται λίγο τετριμμένο το ότι το rock είναι τρόπος ζωής, αλλά όντως ισχύει. Από τη στιγμή που θα διεισδύσει μέσα σου αλλάζει τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι, τον τρόπο που ντύνεσαι, τον τρόπο που σκέφτεσαι. Ακόμη και τις πεποιθήσεις σου. Θα ήταν αδύνατον, όπως φαντάζεστε, να μην περάσει και στη γραφή μου. Κάποιοι χαρακτήρες του βιβλίου θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι φίλοι μου, να βγούμε για μπύρες σε ένα μπαρ και ν’ ακούσουμε την αγαπημένη μας μουσική. Μπορεί κάποιος να εντοπίσει την κλασική Rock στη ζωή του υπαστυνόμου και πρωταγωνιστή του βιβλίου, όπως και στους άλλους χαρακτήρες. Πέρα από το θέμα της ίδιας της μουσικής, συνηθίζεις σε μια σκληρότητα που σε ωθεί σε παράξενες για πολλούς αναζητήσεις. Σκληρά αναγνώσματα, ταινίες τρόμου και φαντασίας, αναζητήσεις του μεταφυσικού κ.α. Έτσι, έχει μεταφερθεί στην ιστορία μου, πέρα από το κομμάτι της αστυνομικής πλοκής, κι ένα μέρος αυτής της ιδιαίτερης λογοτεχνίας τρόμου, σε μικρότερο όμως βαθμό.
Σας επηρέασαν και στην επιλογή του σκληρού εξωφύλλου του μυθιστορήματός σας;
Δεν ξέρω εάν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ‘’σκληρό’’ το εξώφυλλο, σίγουρα όμως είναι ζοφερό και αποτυπώνει το γεγονός με το οποίο ξεκινάει η έρευνα της Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής. Μία κενή καρέκλα και μια θηλιά. Είναι το έναυσμα μιας αλληλουχίας γεγονότων απ’ όπου αρχίζουν να ξεδιπλώνονται οι Σκιές του βιβλίου και των πρωταγωνιστών του.
Ένα εξώφυλλο, που όμως έχει άμεση σχέση με την αυτοκτονία ενός επιχειρηματία της Θεσσαλονίκης, που εσείς μαζί με την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης καλείστε να ερευνήσετε. Να γνωρίσουμε αυτόν τον άνδρα;
Ο Ανδρέας Σαραντινός ήταν ένας βιοπαλαιστής της μεσαίας τάξης. Ένας μαραγκός που πάλευε νυχθημερόν για τα προς το ζην στο υπόγειο εργαστήριο που διατηρούσε στις δυτικές συνοικίες. Κάποια γεγονότα όμως στη ζωή του ξύπνησαν την απληστία που έκρυβε και σε μικρό χρονικό διάστημα βρέθηκε με περιουσία, δύναμη και μια μεγάλη βιοτεχνία στα χέρια του. Όπως όμως ξέρουμε όλοι, η θεά Νέμεσις είναι αμείλικτη. Δεν μου επιτρέπεται όμως να αποκαλύψω περισσότερα γιατί γύρω από αυτά τα γεγονότα κρύβονται όλα τα μυστήρια της υπόθεσης.
Πόσο παιδεύετε τον αναγνώστη μέχρι να ξεκαθαρίσετε αν πρόκειται για δολοφονία και όχι αυτοχειρία;
Θα μπορούσα να ξοδέψω αρκετές σελίδες έως ότου η διαδικασία της έρευνας της Εγκληματολογικής και Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας αποφανθεί για την έκβαση της υπόθεσης, όμως προτίμησα να βάλω από την αρχή ως δεδομένο τη δολοφονία γιατί είχα πολλά να πω. Για τους χαρακτήρες του βιβλίου, την οικογένεια του θανόντος, την απληστία του χρήματος, τις σκοτεινές γωνιές της Θεσσαλονίκης, τα μυστικά και τους θρύλους των βουνών της Μακεδονίας. Άλλωστε στο οπισθόφυλλο αποκαλύπτεται ότι οι έρευνες στρέφονται εξ αρχής σε κάποια εγκληματική ενέργεια.
Σε ποια πρόσωπα δώσατε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της ιστορίας σας και ποιο απ’ όλα σας ταλαιπώρησε με το χαρακτήρα του κατά τη συγγραφή;
Θεωρώ ότι το κάθε πρόσωπο της ιστορίας, και είναι αρκετά, έχει έναν πρωταγωνιστικό και καθοριστικό ρόλο. Μάλιστα, στο πρώτο μισό του βιβλίου παρακολουθούμε παράλληλα την ιστορία τριών από τους χαρακτήρες. Ενός υπαστυνόμου της ομάδας του Ανθρωποκτονιών, μιας γυναίκας κι ενός ιδιωτικού ερευνητή. Ο ατίθασος και παράτολμος χαρακτήρας του ιδιωτικού ερευνητή νομίζω ότι με παίδεψε περισσότερο απ’ όλους, γι’ αυτό και τον αγάπησα λίγο παραπάνω. Ίσως επειδή έχει κάποια χαρακτηριστικά που θα ήθελα να έχω εγώ στη ζωή μου. Σ’ όλα τα πρόσωπα που παρουσιάζονται μπορούμε να ξεχωρίσουμε αληθινούς χαρακτήρες, ανθρώπους που έχει τύχει να γνωρίζουμε ή ν’ ακούσουμε γι’ αυτούς, ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Ακόμη και άτομα της ίδιας της οικογένειάς μας.
Η ιστορία σας διαδραματίζεται σε δρόμους και σοκάκια της Θεσσαλονίκης και των γύρω περιοχών, τα οποία οι περισσότεροι, μάλλον, δε γνωρίζουμε. Να περπατήσουμε μαζί σ’ ένα από αυτά; Θα προτιμούσαμε το πιο σκοτεινό…
Η δυτική Θεσσαλονίκη ενδείκνυται για έναν τέτοιο νυχτερινό περίπατο μιας και από παλιά κατείχε τον τίτλο της κακόφημης περιοχής. Ο Βαρδάρης, η περιοχή του Σιδηροδρομικού Σταθμού, η περιοχή των Δωδεκαόροφων και η οδός Γιαννιτσών πάντα προσέλκυαν τα παραβατικά άτομα της πόλης, προσφέροντας όλα εκείνα που οι Σκιές της νύχτας καταφέρνουν με επιδεξιότητα να κρύψουν. Παράνομο εμπόριο, ναρκωτικά, πεζοδρόμιο, πορνεία, γυναίκες και ανήλικα που προσφέρουν τα πάντα για να εξασφαλίσουν μια δόση ή να γλιτώσουν τον ξυλοδαρμό από ανθρώπους της νύχτας. Κι άλλα πολλά που δεν ξέρουμε και δεν θα θέλαμε να μάθουμε. Τα τελευταία χρόνια η νύχτα της πόλης έχει αλλάξει χαρακτήρα, όμως παραμένει το ίδιο σκοτεινή, ίσως και περισσότερο επικίνδυνη από ποτέ. Ως γέννημα θρέμμα της περιοχής έχω ζήσει καταστάσεις, που για πολλούς θα έμοιαζαν εξωφρενικές. Παρ’ όλα αυτά οι κάτοικοί της είναι απλοί άνθρωποι, άνθρωποι του μόχθου, που κλείνουν τα παράθυρα και τις πόρτες για ν’ αφήσουν έξω από τα σπίτια τους όλες αυτές τις καταστάσεις.
Υπάρχουν κάποια πραγματικά γεγονότα πίσω από τις σκιές σας; Το ρωτώ, επειδή το αστυνομικό δελτίο πολλές φορές μάς έχει δώσει στο παρελθόν αυτοκτονίες επιχειρηματιών της πόλης…
Στην ιστορία μου δεν εμφανίζω φαντάσματα και χολιγουντιανούς ήρωες. Τα γεγονότα θα μπορούσαν κάλλιστα να συμβούν, κάποια μπορεί και να έχουν συμβεί. Εάν έχω βασιστεί σε αληθινά γεγονότα; Όχι, δεν το έχω κάνει. Όμως μια σκηνή του βιβλίου που στο τέλος επέλεξα να μην κρατήσω γιατί θεώρησα υπερβολική, συνέβη στις δυτικές συνοικίες λίγους μήνες μετά την έκδοση του βιβλίου μου. Κι έτσι συνειδητοποιούμε ότι η πραγματικότητα είναι πιο νοσηρή από τη σκληρή φαντασία ενός συγγραφέα θρίλερ και αστυνομικών μυθιστορημάτων.
Μυστήριο, αγωνία και ανατροπές είναι μερικά από τα συστατικά για ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα. Από κει και πέρα είναι και ο τρόπος που θα χειριστεί τα όπλα που έχει στη διάθεσή του ο συγγραφέας. Τι επιπλέον προσθέσατε για να μας παρασύρετε Πίσω από τις σκιές;
Εξ αρχής στόχος μου δεν ήταν να γράψω μια ιστορία που να βασίζεται στο κλασικό Whodoneit? Υπάρχει και μια εμβόλιμη φανταστική ιστορία με ιστορικό χαρακτήρα που προσθέτει αυτό το μυστήριο του παρελθόντος που σε ακολουθεί καθ’ όλη την ανάγνωση. Η Σκιά της Μοίρας, οι Σκιές του παρελθόντος, οι Σκιές μιας κατάρας…
Οι αστυνομικές περιπέτειες συνήθως μετατρέπονται σε ιστορίες τρόμου. Πόσο θα τρομάξουμε μ’ αυτά που κρύψατε Πίσω από τις σκιές;
Ο τρόμος σίγουρα υποβόσκει στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου. Είτε με τη μορφή της αίσθησης που λαμβάνουν οι χαρακτήρες σε συγκεκριμένες σκηνές, είτε με τη μορφή εφιαλτών που ταράζουν τα όνειρά τους. Η αλήθεια είναι ότι έχω κόψει αρκετές σκηνές του βιβλίου που είχαν να κάνουν με το παραφυσικό, γιατί κατέληξα ότι το βιβλίο έπρεπε να ανήκει ξεκάθαρα στο είδος της αστυνομικής περιπέτειας. Όμως στη μορφή διηγημάτων που γράφω κατά καιρούς προτιμώ τις ιστορίες τρόμου και φαντασίας.
Είστε από εκείνους τους συγγραφείς που θέλουν το αίμα να… ρέει άφθονο στις σελίδες των βιβλίων τους;
Δεν θα το έλεγα. Στο ‘’Πίσω από τις Σκιές’’ επικρατεί περισσότερο η ατμόσφαιρα και όχι οι αιματοβαμμένες σκηνές. Θα δούμε ομίχλη, ακραίες καιρικές συνθήκες, αγώνα επιβίωσης και αγωνία. Θα έλεγα ότι περισσότερο είναι μια αφιέρωση στη βαθιά και αληθινή φιλία. Αντιθέτως, το δεύτερο βιβλίο που ετοιμάζω περιέχει πιο βίαιες σκηνές εγκλήματος.
Η αστυνομική λογοτεχνία έχει κανόνες; Και αν, ναι, τους ακολουθείτε;
Καλώς ή κακώς οι αναγνώστες των αστυνομικών μυθιστορημάτων είναι από τους πιο απαιτητικούς. Κάποια λάθη δεν μπορούν να τα συγχωρέσουν και πρέπει να είσαι αρκετά προσεκτικός. Πρέπει ν’ ακολουθήσεις τη σειρά των γεγονότων και τον τρόπο με τον οποίο θα δώσεις τα στοιχεία στον αναγνώστη. Επίσης, η αληθοφάνεια παίζει ίσως τον σημαντικότερο παράγοντα στο αν θα πειστεί εν τέλει ο αναγνώστης και, προς θεού, δεν πρέπει να εμφανίζεις ‘’φαντάσματα’’ που λύνουν τα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι ήρωές σου.
Μοναχικό χόμπι. Έτσι χαρακτηρίζετε τη συγγραφή. Αυτό σημαίνει πως μοναδική παρέα όταν γράφετε έχετε τους επινοημένους ήρωές σας;
Ναι, η αλήθεια είναι ότι είναι μοναχικό χόμπι, αλλά η μοναχικότητα είναι και κάτι που μου αρέσει και ένας από τους λόγους που το έχω επιλέξει. Θα με δεις πολλές φορές να κάθομαι σε ένα παγκάκι να σχεδιάζω την επόμενη ιστορία μου, να ακούω την αγαπημένη μου μουσική με τα ακουστικά περπατώντας στην παραλία της Θεσσαλονίκης και στα στενά της πόλης. Κάποιες φορές τα βάζεις με τους ίδιους τους ήρωές σου, καβγαδίζεις και τους κρατάς μούτρα γιατί αποφασίζουν να παραστρατίσουν από αυτά που έχεις ορίσει να πράξουν στην ιστορία σου. Συχνά αντιμετωπίζεις τους δαίμονές σου και πρέπει να βρεις τρόπο να ξεπεράσεις ένα συγγραφικό μπλοκάρισμα. Αυτή είναι η συγγραφή… Μια αναμέτρηση με τη φαντασία…

Λίγα λόγια για το βιβλίο
2013, παραμονές Χριστουγέννων.
Το σώμα γνωστού επιχειρηματία βρίσκεται απαγχονισμένο σε ένα ορεινό χωριό της Βόρειας Ελλάδος. Όταν αποδειχθεί πως δεν είναι αυτοκτονία, η ομάδα του αστυνόμου Καρανάσιου θα αναλάβει δράση. Μέρος των ερευνών επωμίζεται ο δαιμόνιος υπαστυνόμος Νίκος Σαρρής.
Παράλληλα, ένας ιδιωτικός ερευνητής προσπαθεί να βρει αποδείξεις για την αθώωση του αδελφικού του φίλου. Οι έρευνες τον κάνουν θήραμα μιας επικίνδυνης εγκληματικής οργάνωσης.
Με έναν ανεξήγητο τρόπο οι δύο υποθέσεις διασταυρώνονται, οδηγώντας σε ένα ανελέητο κυνηγητό, σε μια παράξενη ιστορία της μοίρας που κανείς δεν μπορεί να διαγράψει.

Βιογραφικό
O Τάσος Αναστασιάδης γεννήθηκε και µεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Έπειτα από ένα µικρό διάλειµµα για σπουδές στο τµήµα Λογιστικής & Χρηµατοοικονοµικής της πόλης των Σερρών, επέστρεψε µόνιµα στην αγαπηµένη και µελαγχολική πόλη του, όπου δηµιούργησε τη δική του οικογένεια. Στον ελεύθερο χρόνο του ασχολείται µε το διάβασµα, τη συγγραφή, τη µουσική και τα δυο του παιδιά. Το ‘’Πίσω από τις σκιές’’ είναι το πρώτο του µυθιστόρηµα. Το διήγημά του ‘’Η λεπίδα του έρωτα’’ έχει κυκλοφορήσει στη συλλογική έκδοση με τίτλο 29 Συγγραφείς Διηγημάτων Συνιστούν, ενώ το ‘’Εκτός περιοχής’’ στη συλλογική έκδοση ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΝΟΥΑΡ – Η Πόλη πίσω από την πόλη. Άλλα διηγήµατά του έχουν δηµοσιευθεί σε ιστοσελίδες και περιοδικά.