«Έτσι ήταν κάποτε…» Θωμάς Τσαβδαρίδης FYLATOS PUBLISHING
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) «Ένα προσφυγοχώρι, εκεί γύρω στο 1932. Άνθρωποι παλεύουν να σταθούν στα πόδια τους με τη δουλειά, τις αρχές και τα πιστεύω τους. Τα πρώτα παιδιά που γεννήθηκαν στη νέα πατρίδα, οκτάχρονα πλέον, γεμάτα ζωή, ανυπόταχτα, ανδρώνονται πρώιμα μέσα από το σχολείο, το παιχνίδι, την καθημερινότητα. Βιώνουν την κάθε στιγμή που φέρνει την εξέλιξη στη μικρή κοινωνία. Αναγκάζονται να οργανωθούν, να θέσουν τους δικούς τους κανόνες λειτουργίας, πολλές φορές αντίθετους με τους κανόνες των μεγάλων, να χαράξουν τους δικούς τους δρόμους. Πού θα τους οδηγήσει αυτή τους η στάση; Θα βγουν σε ξέφωτα ή θα γκρεμοτσακιστούν; Ένας αφηγητής, που ζει στο σήμερα με μνήμες από το παρελθόν και κουβαλάει ένα χρέος. Ένα βιβλίο για να θυμηθούν οι μεγάλοι και να χαρούν οι μικροί…»
«Ένας αφηγητής, που ζει στο σήμερα με μνήμες από το παρελθόν και κουβαλάει ένα χρέος». Αυτή ακριβώς η πρόταση χαρακτηρίζει όλο το βιβλίο του κ. Τσαβδαρίδη, επειδή αν το χαρακτηρίζαμε με μια μόνο λέξη, αυτή θα ήταν ΧΡΕΟΣ. Το χρέος του συγγραφέα απέναντι στους φίλους του, στους οποίους υποσχέθηκε να γράψει την ιστορία τους. ‘Ένα νοσταλγικό ταξίδι στο χτες, στο πρόσφατο σχετικά παρελθόν, το οποίο εξιστορεί γεγονότα από την παιδική και νεανική ηλικία του συγγραφέα. Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, το πώς ήταν κάποτε, τότε που ήταν τόπος προσφύγων. Τότε που ακόμα τα παιδιά έπαιζαν στις αλάνες και εκεί ανδρωνόντουσαν. Τότε που ακόμα υπήρχαν οι «απειλές» των γονιών με φαντάσματα. Τότε που υπήρχαν τα κόκκινα κοκοράκια γλειφιτζούρια και τα σχολεία πάγωναν τις κρύες χειμωνιάτικες ημέρες. Και παράλληλα το ζύμωμα του ψωμιού, ο τρύγος και τα πατητήρια. Τα παραδοσιακά μπακάλικα, του κυρ-Γιάννη και το «αποικιακά εδώδιμα προϊόντα». Οι ήρωες με τα ονόματα τους και τα παρατσούκλια τους, τα οποία προσδίδουν ταυτόχρονα και την ιδιότητα τους. Ο παππάς, ο δάσκαλος, ο Ποτόλης-τσοπάνης με τη γκλίτσα του, ο κυρ-Θανάσης ο μάγκας, ο ψήστης ο κυρ-Μανώλης, ο μπάρμπα-Μαθιός ο κουρέας που βοηθούσε τα παιδιά. Η δεσποινίς «Γραμματική», η σκληρή και τυπική δασκάλα που στα μάτια των παιδιών φάνταζε κακάσχημη γεροντοκόρη. Το Πάσχα στο χωριό. Η εκκλησιά. Τα καφενεία. Η πλατεία. Και κάπου εκεί, οι παρέες των μικρών αγοριών. Ο Νίκος ο ιστορικός, ο Πέτρος ο γενναίος, ο Ιάσονας με τον γλυκό λόγο, ο Τάσος ο σαλπιγκτής, ο Σπύρος ο καλαμπουρτζής, ο Φώτης ο δυνατός που όλα τα παιδιά τον έτρεμαν και είχε τους δικούς του «υποτακτικούς». Ο μικρός Κώστας με το γλυκό χαμόγελο, φίλος των παιδιών αν και επισκέπτης. Ο Κώστας, που με στόμφο ο Πέτρος ανακοίνωσε στην παρέα ότι είναι Τούρκος και αλλόθρησκος. Και τι μ αυτό; Ο Κώστας ήταν ένα μικρό διαμάντι, ένας «φίλος πολύτιμος». Το μίσος, ο ρατσισμός και οι σοφές συμβουλές του Μπάρμπα-Μαθιού. Αυτές που έκαναν την παρέα να ημερέψει, να τείνει χέρι φιλίας και να ζητήσει συγγνώμη. Η παιδική περιέργεια, η απερισκεψία, η τόλμη των παιδιών. Η ζωή και το μποστάνι με τα αγαπημένα πεπόνια και καρπούζια του Μπάρμπα Μαθιού που τα ονομάτιζε σαν να ήταν παιδιά του. Ο Θείος του Γιώργου από την Αμερική που έστειλε χρήματα που του ζήτησαν τα παιδιά και έφτιαξαν την πλατεία τους. Ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, σαν παλιά λαϊκή λογοτεχνία το βιβλίο του Θωμά Τσαβδαρίδη. Σαν να διαβάζεις ένα παλιό ημερολόγιο. Με πρωταγωνιστές μια παρέα παιδιών που παρουσιάζεται με τον αυθορμητισμό της, τις απορίες της, το χιούμορ και τους καυγάδες της. Με τα αυτοσχέδια παιχνίδια στην αλάνα-την Πλατεία Ομονοίας- όπως την είχαν ονομάσει. Εκεί το φρούριο τους, εκεί τα ομαδικά παιχνίδια τους, εκεί ο «αρχηγός». Με τον ανταγωνισμό και την συνοχή. Εκεί και τα πρώτα εφηβικά σκιρτήματα. Όμορφες εικόνες από το χωριό των παιδιών, με σύντομα ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία να διατρέχουν τις σελίδες του βιβλίου. Πολυπρόσωπο και με πολλά κοινωνικά στοιχεία το βιβλίο αυτό. Η φτώχεια, οι καθημερινές δυσκολίες, η προσφυγιά, ο εποικισμός, ο ξεριζωμός, οι αντιθέσεις και η ένταξη των προσφύγων στην μικρή κοινωνία που τους φιλοξενεί. Απλή, στρωτή και περιγραφική γραφή με σωστή χρήση της γλώσσας (πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να είναι διαφορετικά; ο συγγραφέας είναι δάσκαλος) σε ένα έργο που όπως αναφέρει ο συγγραφέας, η συγγραφή του διήρκησε 30 χρόνια. Με υπομονή και επιμονή, με γράψε- σβήσε σελίδα- τη σελίδα μας έδωσε μικρές βιωματικές ιστορίες «για να θυμηθούν οι μεγάλοι και να χαρούν οι μικροί».
Πρώτη συγγραφική προσπάθεια από τον Λουκά Κατσώνη, το βιβλίο με τίτλο «Ψημένο Κάστανο», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φυλάτος με έναν πρωτότυπο τίτλο και ένα αντιπροσωπευτικό εξώφυλλο. «Ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα θα ενώσει τη μοίρα τριών νέων ανθρώπων, θα τους φέρει κοντά και θα αλλάξει τη ζωή τους. Είναι ο Χάρης, η Μαίρη και ο Αντώνης… Πενήντα χρόνια μετά, ο Χάρης νιώθοντας πως η μνήμη και οι αναμνήσεις άρχισαν να ξεθωριάζουν, αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή του μετά το συμβάν, τη γνωριμία με τη γυναίκα του, τα χρόνια που έζησαν μακριά, τη μοίρα που τους ένωσε ξανά, ύστερα από καιρό. Η ιστορία του ξεκινάει στην Θεσσαλονίκη, όπου σπουδάζουν οι τρεις πρωταγωνιστές, και εξελίσσεται στην Κωνσταντινούπολη και στο Παρίσι, όπου εργάζονται. Γράφοντας αλλάζει η ζωή του Χάρη. Ξαναζεί το παρελθόν του και κυνηγά τα ανεκπλήρωτα όνειρά του. Μια ιστορία αγάπης και αναμνήσεων, με εναλλαγές συναισθημάτων, έντονα πάθη και έρωτα.» (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο έξυπνος Χάρης μεγαλωμένος σε μια οικογένεια με οικονομικές δυσκολίες. Όμως έχει φιλοδοξίες και στόχους, που προσπαθεί να πραγματοποιήσει με κόπο και αγώνα. Ένας έρωτας, ένας επιτυχημένος γάμος και μια υπέροχη και ευτυχισμένη οικογένεια. Ένας μαχητής της ζωής θα παλέψει για κάθε δυσκολία, θα παλέψει για τη ζωή του και θα τα καταφέρει. Θα φτάσει ψηλά και το βιβλίο που αποφασίζει να γράψει για πρώτη φορά όταν πια γεράσει, θα τον απογειώσει σε Ελλάδα και εξωτερικό. Η Μαίρη, ένα αληθινά καλό παιδί, ένας ευαίσθητος άνθρωπος με στόχους και άριστες σπουδές στην ιατρική. Φοιτήτρια ακόμη γνωρίζει τον Χάρη και η ζωή της αλλάζει. Πετυχημένη επιστήμων φτάνει να βρίσκεται δίπλα σε κορυφαίο επιστήμονα που εξετάζει πρωτοποριακές μεθόδους αντιμετώπισης της ανίατης νόσου. Θα πληγωθεί, θα παλέψει, θα στηρίξει τον εαυτό της μα και τον άνθρωπο που αγαπά ως γιατρός, αλλά κυρίως ως σύντροφος. Και ο Αντώνης, ένα εγωκεντρικό πλουσιόπαιδο που ζει μια μποέμικη και ανέμελη ζωή, μέσα σε ανέσεις και πολυτέλειες. Θα συνεχίσει έτσι τη ζωή του; και η γνωριμία του με την Μαίρη και τον Χάρη πόσο θα τον επηρεάσει; Μα δίπλα στον Χάρη σήμερα, στα 76 του χρόνια, στήριγμα ο πολύτιμος φίλος του Κώστας. Αυτός που τον παροτρύνει να γράψει το βιβλίο «… Τότε ήταν η ζωή μου, τώρα είναι απλά λέξεις σε ένα κομμάτι χαρτί…» και που αγωνίζεται μέχρι να το δει τυπωμένο και όχι μόνο. Ξεχωρίσαμε τον καπετάν-Νικόλα τον θαλασσόλυκο και τη δική του ιστορία, που αν και δευτεραγωνιστής στο βιβλίο κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Κωνσταντινούπολη, Παρίσι, Θεσσαλονίκη και Νέα Υόρκη, τέσσερις είναι οι πόλεις που βρίσκονται οι ήρωες στο χτες και στο σήμερα. Γιατί το βιβλίο κινείται ανάμεσα στο χτες και στο σήμερα -με λίγα πραγματολογικά στοιχεία που ξέφυγαν- ανάμεσα στις αναμνήσεις και τα νέα βιώματα του Χάρη. Σήμερα; Που βρίσκονται οι ήρωες; Πως είναι η ζωή τους; Ένα γλυκόπικρο κοινωνικό βιβλίο με μια αληθινή ιστορία αγάπης. «Ψημένο Κάστανο» ο τίτλος του από τις μυρωδιές της Κωνσταντινούπολης… «… Ήθελε να αισθανθεί αυτό που ονόμαζε ”μυρωδιά της Κωνσταντινούπολης”. Ήταν μια μίξη καπνού, επεξεργασμένου δέρματος και φρεσκοψημένου κάστανου. Η μυρωδιά αυτή ήταν χαραγμένη στο DNA του, από τα πρώτα ταξίδια στην Κων/λη με τους γονείς του…» Ένα σχετικά αισιόδοξο βιβλίο, όπου μέσα από τις σελίδες του μηνύματα και σκέψεις περνούν και κάνουν τον αναγνώστη να σκεφτεί καλύτερα ορισμένα πράγματα. Η ανέμελη φοιτητική ζωή, η οικογένεια, τα όνειρα και οι στόχοι των νέων, τα μεταφυσικά ερωτήματα που βασανίζουν τους ανθρώπους, η αγάπη, η αρρώστια, η δύναμη, η απώλεια, η ευτυχία, η φιλία, αλλά και στοιχεία από τον εκδοτικό χώρο του βιβλίου, τη συγγραφή, την επιτυχία, τις κριτικές και τα σχόλια. Ευχάριστα Θετική η πρώτη συγγραφική προσπάθεια του κ. Κατσώνη. Αναμένουμε το επόμενο έργο του με πολύ ενδιαφέρον.
—
«Η Πύλη της Σοφίας» Χάρης Κουδούνας Εκδόσεις Φυλάτος
«Ο Πέτρος, Καθηγητής της Ιστορίας, των Αρχαίων και Ανατολικών Γλωσσών καλείται από την Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία να φέρει εις πέρας ορισμένες έρευνες προκειμένου να διαπιστώσει την ύπαρξη ενδεχόμενων κληρονόμων του εκλιπόντα Δασκάλου Νικηφόρου. Πρόκειται για ένα Δάσκαλο και Φιλόσοφο που γνώρισε όταν ήταν νεαρός στην ηλικία. Ο Πέτρος έχει πλέον στην κατοχή του, το σημειωματάριο του Δασκάλου που θα τον κάνει να ξαναζήσει τις υπέροχες στιγμές που περάσανε μαζί κατά τη διάρκεια της περιόδου που αυτό διαμορφώθηκε. Αυτή του η ανάγνωση θα είναι, επίσης, ένα εσωτερικό μονοπάτι προς την αυτογνωσία που θα επιτρέψει στον πρωταγωνιστή αυτού του ελκυστικού ρομάντζου να περάσει την Πύλη της Σοφίας και να βρει τις απαντήσεις στις σημαντικότερες ερωτήσεις που από ανέκαθεν είχε ο κάθε άνθρωπος.» (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Αρχίσαμε την παρουσίαση μας με την περίληψη από το οπισθόφυλλο του βιβλίου, που είναι αντιπροσωπευτικό για το τι θα διαβάσει ο αναγνώστης. Το βιβλίο του Χάρη Κουδούνα, από τα ελάχιστα που υπάρχουν στην χώρα μας από Έλληνες συγγραφείς με αυτήν την θεματογραφία, κυκλοφόρησε με ένα υπέροχο εξώφυλλο από τις εκδόσεις Φυλάτος τον Ιούλιο του 2017. Το εισαγωγικό σημείωμα του συγγραφέα, καθώς και ο πρόλογος της Μαρίας Κουρνέτα, δείχνουν την ουσία αυτού του έργου. «…Μπροστά στη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι είμαστε αμαθείς, έχουμε την υποχρέωση να γνωρίσουμε σε όλους τη γνώση μας και τη δική μας αλήθεια. Όποια κι αν είναι αυτή.» Και αυτό ακριβώς συμβαίνει. Πρόκειται για έναν διάλογο. Τον διάλογο της κάθε ψυχής με την εσώτερη του συνείδηση, με αυτόν τον δάσκαλο που έχει συντροφιά στην ατραπό της ζωής. Και στο έργο ο Πέτρος, ο πρωταγωνιστής, με αφορμή ένα σημειωματάριο, ξεκινά ένα ταξίδι ζωής. Το ταξίδι της ανακάλυψης του εσωτερικού εαυτού του, ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Είναι σίγουρο όμως, ότι μετά την ανάγνωση του βιβλίου θα έχουν ξεκινήσει και τα δικά σας ερωτήματα, ερωτήματα, τα οποία ανέκαθεν απασχολούσαν τον άνθρωπο και ζητούν επιτακτικά απαντήσεις, οι οποίες θα προσφέρουν εσωτερική γαλήνη. «.. Η οδός της γνώσης είναι απέραντη…» Το βιβλίο είναι γεμάτο «αποστάγματα» γνώσης, κάτι σαν φιλοσοφικό μυθιστόρημα και όχι φιλοσοφικό δοκίμιο που απευθύνεται σε συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό. Η ανάγκη της αγάπης, οι αξίες της ζωής, το χαμόγελο στις δυσκολίες, η εσωτερική γαλήνη, η γνώση, οι φιλοσοφίες, οι αρετές της αρμονίας, του σεβασμού, της αγνότητας και της γαλήνης, που οδηγούν στην γνώση, την ευτυχία και την αλήθεια. Είναι στοιχεία του βιβλίου που θα σταθεί ο αναγνώστης και θα διαλογιστεί, προκειμένου να απαντήσει στα ερωτήματα που απασχολούν κάθε άνθρωπο. Φιλοσοφικό μυθιστόρημα, ανθρωποκεντρικό με σκέψεις που ανυψώνουν και αγγίζουν τον αναγνώστη. Είναι το βιβλίο που θα δείξει πέρα από την καθημερινότητα, τις ανάγκες της ψυχής, τις ανάγκες του εσωτερικού εαυτού μας. Γιατί για κάθε άνθρωπο υπάρχει ένα μονοπάτι που οδηγεί στην αλήθεια. Κάθε άνθρωπος κρύβει έναν δάσκαλο μέσα του. Αυτός θα του δείξει πώς να καταστρέψει τα ελάττωμα τα του και θα αναδείξει όλες τις αρετές που οδηγούν στην αυτογνωσία. Οι πόλεις που θα βρεθεί ο αναγνώστης, πολλές. Τα ονόματα που επέλεξε ο συγγραφέας για τους ήρωες του, όλα έχουν επιλεγεί σύμφωνα με τον συμβολισμό του κάθε ονόματος και όλοι μαζί απεικονίζουν έναν κρίκο στην αλυσίδα της διαδρομής προς τη σιωπή, την αυτογνωσία, προς τον δρόμο που η ψυχή θα εξαγνιστεί, θα ελευθερωθεί και η αγάπη θα κατακλύσει τα πάντα, κάνοντας τον να ζει με αρμονία, ειλικρίνεια και αλήθεια και θα αγγίξει την «Πύλη της σοφίας»
No comments!
There are no comments yet, but you can be first to comment this article.