ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ-Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΠΕΛΑΡΟΥΣ-ΠΗΓΗ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ

Ο Δημήτρης Παρασκευάς γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1982. Παντρεύτηκε το 2014 και έχει τρείς γιούς εννιά, οκτώ και τριών ετών. Από το 2003 εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση Rodia s.a., με κύρια δραστηριότητα μεταξύ άλλων την κατασκευή διακοσμητικών και εποχιακών προϊόντων. Η αγάπη του για τις τέχνες ξεκίνησε από τη μικρή ηλικία των επτά ετών όταν και εγγράφηκε στο μουσικό ωδείο Έδεσσας, στο οποίο παρέμεινε για τα επόμενα δέκα χρόνια μαθαίνοντας πιάνο. Μια δραστηριότητα με την οποία μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να γεμίζει τον χρόνο του, όπου μαζί με τη λογοτεχνία και την ανάγνωση αποτελούν τις κύριες πηγές δημιουργικής απασχόλησης. Μέχρι και σήμερα ζει και εργάζεται με την οικογένειά του στην πόλη της Έδεσσας, η οποία ανέκαθεν αποτελούσε πηγή έμπνευσης και δημιουργίας για κάθε δραστηριότητα.

1 Το νέο σας έργο με τίτλο Η φωνή του Μπελαρούς κυκλοφόρησε και πάλι από τις εκδόσεις ΠΗΓΗ. Μιλήστε μας για το πώς ξεκίνησε να σχηματίζεται στο μυαλό σας η ιδέα του.
Όλα ξεκίνησαν από μια αγγελία που μου εμφανίστηκε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Η αγγελία έγραφε ότι “πωλείται πιάνο σε άριστη κατάσταση” το οποίο έμοιαζε εκπληκτικά με το δικό μου. Το άριστο της κατάστασής του προ έκυπτε από σχόλιο της φωτογραφίας που ανέφερε μεταξύ άλλων για “αλλαγή επαγγέλματος” πράγμα που σημαίνει ότι ο κάτοχός του το χρησιμοποιούσε για βιοποριστικό σκοπό. Άρα η ιδιότητα της χρήσης του αποκάλυψε και την αξία του, που σε αντίθεση με αυτή πωλούνταν μόνο για 350€. Λίγο αργότερα ωστόσο διαπίστωσα ότι η βαθύτερη ανάγκη να πουληθεί τόσο ήταν προκειμένου το άτομο αυτό να επιστρέψει άμεσα στην χώρα του. Είναι ξέρετε από τις σπάνιες φορές που μια ιστορία εμφανίζεται τόσο αποκαλυπτικά και με τέτοια απλότητα μπροστά μας ψάχνοντας τρόπους να αποδείξει την αλήθεια της η αν θέλετε το νόημά της. Μου ήταν λοιπόν αδύνατο να αγνοήσω τα κοινωνικά φαινόμενα που συχνά οδηγούν τους ανθρώπους σε τέτοιες αποφάσεις. Ήθελα με κάποιον τρόπο να δείξω το μέγεθος του φορτίου που αποκτούν ξαφνικά στους ώμους τους άνθρωποι ακριβώς την στιγμή που ξεπουλάνε ότι πολυτιμότερο έχουν για ένα κομμάτι ψωμί που πολλές φορές είναι τόσο βαρύ όσο ένα πιάνο.

2 Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου;
Ο πυκνός λόγος. Δεν ήταν λίγες οι φορές που έπεφτα στην παγίδα μακροσκελών αναλύσεων που με απομάκρυναν από τον στόχο μου. Ήθελα το αποτέλεσμα να είναι ένα κείμενο περιεκτικό απαλλαγμένο από την φλυαρία που συχνά απειλεί την ικανοποίηση της ανάγνωσης. Ένα κείμενο με ξεκάθαρο χρονικό προσδιορισμό και κεντρικούς ήρωες βγαλμένους από μια καθημερινότητα η επιβίωση στην οποία τους κατατάσσει σε ήρωες.

3 Ο Λάζαρος θα γνωρίσει αντίξοες συνθήκες στην εργασία του που του αποδεικνύουν ότι η κοινωνική ανισότητα είναι γεγονός. Πόσο αυτό επηρεάζει τελικά τις αποφάσεις του όλο αυτό;
Ο Λάζαρος βρίσκεται στην ηλικιακή κατηγορία αυτήν της ενηλικίωσης. Της κατηγορίας δηλαδή αυτής που καλείται να αφήσει για πάντα την αγνότητα του παιδιού που μέχρι πρότινος τον χαρακτήριζε και να μπει στον κόσμο των μεγάλων. Ποιος είναι όμως αλήθεια αυτός ο κόσμος των μεγάλων που τόσα χρόνια μάλιστα εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας ώστε να έχουν την ομαλότερη δυνατή μετάβαση σε αυτόν? Είναι τελικά αυτός ο κόσμος φτιαγμένος ώστε να υποδεχθεί ένα παιδί με όλες τις αξίες του. Αυτές που έλαβε από το σπίτι του που σκοπό είχαν να λειτουργούν ως εφόδια ζωής? Η ο κόσμος αυτός με την ταξική εφαρμογή του δικαίου μετατρέπει αυτές τις αξίες τελικά σε βαρίδια από τα οποία πρέπει να απαλλαγεί άμεσα προκειμένου να επιβιώσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Στο κείμενο παρακολουθούμε την πορεία του κεντρικού ήρωα που μέσα σε όλα αυτά έχει αναγνωρίσει την κοινωνική ανισότητα ως φθορά που τον απειλεί και θα πρέπει να αντιμετωπίσει και όχι ως παράδειγμα που θα πρέπει να μιμηθεί.

4 Και πόσο επηρεάζει η μουσική την προσωπική του ευτυχία;
Ξέρετε τα μεγαλύτερα ερωτήματα του ανθρώπου, η έστω αυτά που θα πρέπει να είναι απαντημένα προκειμένου αυτός να λειτουργεί μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο έχουν απαντηθεί. Έχουν πάρει όλες τις μορφές της τέχνης. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ η τέχνη περιέχει μέσα της όλες τις απαντήσεις του ανθρώπου δεν την εφαρμόζουμε. Αν για παράδειγμα εφαρμόζαμε ένα μικρό μέρος των στίχων που σιγοτραγουδάμε από μέσα μας ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος. Αυτό κάνει ο κεντρικός μας ήρωας. Αναγνωρίζει ότι η τέχνη τελικά λειτουργεί ως οδοδείκτης στα μεγαλύτερα σκοτάδια του και την εργαλειοποιεί προκειμένου να μπορέσει να βρει την έξοδο από αυτά.
5 Τι θα θέλατε να κρατήσουν οι αναγνώστες από το ταξίδι τους στις σελίδες αυτού του βιβλίου;
Την αναγνώριση αλλά και διατήρηση ενός πολύ σημαντικού χαρακτηριστικού που όλοι ανεξαιρέτως έχουμε μέσα μας. Την περιφερειακή όραση. Είναι αυτή που επιτρέπει τον άνθρωπο να βλέπει πέρα από τον δικό του ατομικό μικρόκοσμο. Τον κάνει να βλέπει την μεγάλη εικόνα του κόσμου με διαύγεια και ευκρίνεια. Η επαφή με την τέχνη και γενικά η εφαρμογή της παιδείας ενισχύει την κριτική σκέψη διευρύνοντας αυτό το οπτικό φάσμα και κάνει τον άνθρωπο να υπηρετεί το ανθρώπινο (πέρα από το χρήμα) και να λειτουργεί προς όφελος του συνόλου διαμορφώνοντας μια πιο ισότιμη κοινωνία. Το αντίθετο (και δυστυχώς αυτό που χαρακτηρίζει την εποχή μας) είναι η παθητική αποδοχή των γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας. Γινόμαστε ολοένα και περισσότερο παθητικοί αποδέκτες καταστάσεων όπου η κατάχρηση των μέσων που μας περιβάλλουν περιορίζει το οπτικό αυτό φάσμα σε πολλές περιπτώσεις τόσο όσο αυτό μιας κλειδαρότρυπας.
6 Το 2020 κυκλοφόρησε το πρώτο σας έργο με τίτλο Handmade. Κοινωνικό μυθιστόρημα και πάλι Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΠΕΛΑΡΟΥΣ. Το κοινωνικό μυθιστόρημα σάς εκφράζει καλύτερα; Έχετε σκεφθεί να ασχοληθείτε και με κάποιο άλλο λογοτεχνικό είδος;
Το κοινωνικό μυθιστόρημα πέρα από την φυσιογνωμία του περιέχει μέσα του μεταξύ άλλων και εκείνο τον πολλαπλασιαστικό παράγοντα των ανθρώπων και της συμμετοχής τους στο σύνολο η εξέλιξη του οποίου επηρεάζει το παρόν και το μέλλον μας. Ένας ζωντανός υπέρ οργανισμός που κατευθύνεται από τάσεις και πολιτικές που δεν σταματά να παράγει ιστορίες και προβληματισμούς γύρω από την λειτουργία του. Μου είναι εξαιρετικά ελκυστικό όλο αυτό τόσο που νοιώθω ότι με έχει κλειδώσει στον κόσμο του. Ένα είδος ωστόσο που θαυμάζω και διαθέτει τέτοια χαρακτηριστικά είναι και το αστυνομικό μυθιστόρημα.

7 Με ποιο λογοτεχνικό είδος πιθανώς δεν θα θέλατε να ασχοληθείτε;
Στο λογοτεχνικό είδος αυτό κυριαρχεί ένα παράδοξο. Ενώ διαθέτει όλη την ευρηματικότητα και την απεραντοσύνη που ξεπερνά τα όρια του φυσικού και μεταβαίνει στο μεταφυσικό για κάποιον λόγο δεν με προσελκύει (μέχρι στιγμής) δημιουργικά. Ίσως γιατί ακόμα μάλλον δεν έχω ξεπεράσει τις εικόνες που προσφέρει η ζωή και ο θαυμασμός μου για τον άνθρωπο και την εξέλιξή του μέσα σε αυτήν. Νομίζω όμως ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι το είδος εκείνο που φέρνει στα σπίτια μας την μαγεία και μας επιτρέπει έστω για λίγο να μεταβούμε στον δικό της κόσμο. Για αυτό και αναγνωρίζω ότι οι συγγραφείς που το εφαρμόζουν διαθέτουν ένα μοναδικό ταλέντο στο να υπηρετούν το είδος τους και αυτός είναι ο κύριος λόγος που περισσότερο μου αρέσει να το διαβάζω παρά να το υπηρετώ.
8 Κλείνοντας και αφού σας ευχαριστήσουμε, θα θέλαμε να μας πείτε, αν ήδη έχει γεννηθεί η σπίθα ή ο κεντρικός ήρωας σας για ένα νέο σας έργο;
Μέχρι στιγμής δεν έχει διαμορφωθεί ακόμα κάτι τέτοιο. Ωστόσο η ζωή από ότι φαίνεται δεν σταματά λεπτό να μας τροφοδοτεί με προβληματισμό και αναζήτηση οπότε κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να προκύψει στο άμεσο μέλλον.
Σας ευχαριστώ πολύ!