Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να επιβάλλεις στον εαυτό σου να ξεχάσει πράγματα και καταστάσεις που πονούν, αλλά η Σαμ κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, θα προσπαθήσει με κάθε μέσο και δυστυχώς το όποιο κόστος.
Η Σαμ είναι 17 χρονών. Εδώ και 18 μήνες είναι έγκλειστη σε ένα μικρό επαρχιακό νοσοκομείο, έχοντας επιβάλλει στον εαυτό της την αφαγία και συνάμα την αυτοφαγία. Μια αυτοτιμωρία που οδηγεί χωρίς δυσκολίες στην ανορεξία. Έχει μια αδερφή τη Τζένα, η οποία στο πρόσφατο παρελθόν είχε ένα ατύχημα και όλους αυτούς τους μήνες του εγκλεισμού της, δεν επιθυμεί να επικοινωνήσει με κανέναν από την οικογένειά της.
Δεν θα καμουφλάρω τις αλήθειες του βιβλίου. Είναι ωμές και έτσι θα σας τις παρουσιάσω. Η Σαμ πλέον είναι ειδική στην εξαπάτηση. Έχει φίλες τις τη σιωπή και την πείνα. Είναι συνεχώς κουρασμένη, είναι εξαντλημένη και συναισθηματικά σε αδράνεια. Δεν χρειάζεται για μέρες να πάει τουαλέτα και η περίοδός της είναι κάπου εξαφανισμένη ή κρυμμένη μέσα στα γεγονότα που τάραξαν τη ζωή της.


Μέλος μιας τετραμελούς οικογένειας, με έναν πατέρα χωρίς να συμμετέχει ιδιαίτερα στο κομμάτι της ανατροφής της και μια μητέρα άχρωμη και ξανθιά με ξεφλουδισμένα νύχια. Μια μητέρα υπερπροστατευτική που πάντα επιδιώκει να κατευνάζει τις εντάσεις και να δημιουργεί στο σπίτι ένα περίεργο κλίμα, ένα κλίμα σιγής και ησυχίας, ένα κλίμα μυστικισμού και αυταπάτης. Αυτά τα τελευταία, τα αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης αφού έχει διαβάσει ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου. Δεν γίνονται άμεσα αντιληπτά αν και από την αρχή της ανάγνωσης κάτι υποβόσκει μα δεν μπορείς να το προσδιορίσεις.

δεν μπορείς να είσαι υγιής σ’ ένα άρρωστο περιβάλλον…

Η Σαμ θέλει να ξεχάσει, θέλει να τιμωρήσει τον εαυτό της, θέλει να αποστασιοποιηθεί από όλους και όλα. Έχει πολλά και ανάμεικτα συναισθήματα, αλλά ο τρόπος που διάλεξε να εξαγνιστεί, είναι λανθασμένος και το μόνο που πετυχαίνει είναι η αυτοκαταστροφή και τίποτα περισσότερο.
Θα κινούμαστε από το παρελθόν στο παρόν, θα γνωρίζουμε τους ήρωες μέσα από μια καταιγιστική καταγραφή των γεγονότων και θα είμαστε σε θέση να ανακαλύψουμε πριν τις αποκαλύψεις τα στοιχεία εκείνα που θεωρούνται κομβικά και απροσπέλαστα.
Η ζοφερή ημέρα των γενεθλίων της Σαμ, η έριδα ανάμεσα στις δυο αδερφές για την παλιά φωτογραφική μηχανή του πατέρα, η απαραίτητη χρήση ενός ρινογαστρικού σωλήνα, ένα κουτί από σοκολατάκια με μεγάλη συναισθηματική αξία, αλλά και ο βομβητής ειδοποίησης από το νοσοκομείο στο οποίο νοσηλεύεται η Τζένα, δεν περνούν απαρατήρητα από τον αναγνώστη, ο οποίος διαβάζει χωρίς σταματημό ένα κείμενο γάργαρο με γρήγορες εξελίξεις.


Ο Κλάιβ είναι θεραπευτικός σύμβουλος. Προσπαθεί να βοηθήσει τη Σαμ με έναν εναλλακτικό τρόπο αλλά η τελευταία αντιστέκεται σθεναρά. Επιλέγει τη σιωπή, την αντίδραση, τα ξεσπάσματα, αλλά ο Κλάιβ επιμένει και σε μεγάλο βαθμό κερδίζει έδαφος και την εμπιστοσύνη της ασθενούς.
Ένα κουβάρι αρχίζει να ξεμπλέκεται. Έχει κόμπους, πολλούς και απροσπέλαστους. Έχει κομμένες κλωστές που δεν μπορούν να ενωθούν. Είναι τόσο μπερδεμένο που η Σαμ δεν είναι σίγουρη αν θέλει και αν πρέπει να προσπαθήσει να το ξεμπλέξει, αλλά ο Κλάιβ έχει αντίθετη άποψη.
Στο βιβλίο θα γίνει λόγο για την ανορεξία. Η πείνα και ο ασκούμενος εμετός είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της. Οι κοπέλες όπως η Σαμ είναι δαιμόνιες. Άλλοτε κάνουν πως τρώνε μπροστά στο προσωπικό, άλλοτε κρύβουν σε απίθανα σημεία το φαγητό και δεν είναι λίγες οι φορές που επιλέγουν συνειδητά αν φάνε, μετά να ξεφορτωθούν ό,τι έφτασε στο στομάχι τους. Είναι λυπηρό, όσο κι αν πεινούν, επιμένουν να κρατούν τη ζωή μακριά τους με κάθε κόστος…
Θα διαβάσουμε για μια κατάθεση βορά στα 16χρονα μάτια της Σαμ, για το νερό που καταπίνουν πολλές κοπέλες στην κατάσταση της Σαμ την ημέρα ζυγίσματος, για τις κρίσεις της Τζένα που πρέπει να μείνουν αθέατες από το προσωπικό του νοσοκομείου, αλλά και για μια ερασιτεχνική παρακολούθηση με στόχο η Σαμ να βοηθήσει την αδερφή της.

Πόσα πολλά μυστικά μπορεί να κρύβει ένα σπίτι;
Ποιος είναι υπεύθυνος για τη φύλαξή τους;
Ποιος αποφασίζει αν τελικά πρέπει ή όχι να βγουν στο φως;

Ένα πρώτο αμήχανο φιλί για λάθος λόγους, η καθορισμένη κηδεία για την 1η Φεβρουαρίου, η κουτσομπόλα γειτόνισσα κυρία Ριντ, ο Ρομπ που θέλει με κάθε τρόπο να προστατέψει τη μητέρα του, αλλά και ένα dvd με τίτλο ημέρες γάμου, ξεδιαλύνουν την ομίχλη της ιστορίας και πλέον σε ένα καθάριο τοπίο, η αλήθεια στέκει γυμνή και αποκρουστική.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Ruth Dugdall, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
αν λες κάτι αρκετά συχνά, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι αλήθεια. Αλλά τι συμβαίνει αν είναι ψέμα και οι άνθρωποι απλώς συνεχίζουν να το πιστεύουν;…

Πραγματικά το βιβλίο είναι γροθιά στο στομάχι. Αναμοχλεύει πολυσχιδείς χαρακτήρες, αρρωστημένες αγάπες, αυταπάτες, έρωτες, κακοφορμισμένες πληγές που κάποιοι πασχίζουν να μείνουν αθέατες.
Λυπηρές αποκαλύψεις, παθογένειες και σφηνωμένες αυταπάτες. Πόνεσα πλάι στα κορίτσια της ιστορίας. Ουδέποτε δικαιολόγησα τον τρόπο που επέλεξε να αντιδράσει η Σαμ, μα αισθάνθηκα τον πανικό και τη φρίκη της.
Δεν ξέρω αν οι πληγές μπορούν να κλείσουν. Πιστεύω ακράδαντα ότι μπορούν να επουλωθούν και τα σημάδια τους να μείνουν ορατά για να τους θυμίζουν μια αλλοτινή ζωή.
Η Σαμ, αν βρει τη δύναμη θα γυρίσει σελίδα μα δεν είμαι σίγουρη αν θα συγχωρέσει τους υπαίτιους της καταστροφής τους. Αυτό που σίγουρα θα επιδιώξει, είναι μια δεύτερη ευκαιρία προς εκείνους που ακόμη τη δικαιούνται!

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Όταν η αλήθεια πονάει περισσότερο από κάθε ψέμα…
Όταν όλα όσα ήξερες για τον εαυτό σου αλλάζουν…
Όταν όλα γύρω σου καταρρέουν…

Η Σαμ είναι δεκαεπτά ετών, επιλέγει να αρνείται την τροφή, λιμοκτονεί και λαχταρά τη λησμονιά. Η αδελφή της, η Τζένα, είναι ψυχικά καταρρακωμένη και θέλει απεγνωσμένα να θυμηθεί. Οι δύο τους μοιράζονται τόσο φρικτά μυστικά που φοβούνται να ανασύρουν από τη μνήμη τους.
Δεκαοκτώ μήνες νωρίτερα, η Σαμ ήταν ακόμη γεμάτη ελπίδα ότι θα μπορούσε να ενώσει την κατακερματισμένη μνήμη της Τζένα, μετά τη βίαιη επίθεση που δέχτηκε και σημάδεψε την οικογένειά τους για πάντα. Αλλά, όσο έψαχνε στο παρελθόν, τόσο έφερνε στο φως καλά κρυμμένα από καιρό ψέματα και προδοσίες, που έκαναν τη Σαμ να νιώθει αβοήθητη και μόνη σε έναν κόσμο που σχεδιάστηκε για να την εξαπατά.
Τώρα, σε μια τελευταία προσπάθεια να τη σώσει από τον αυτοεξοντωτικό αφανισμό, ο θεραπευτής της Σαμ τη βοηθά να έρθει αντιμέτωπη με τις αναμνήσεις της. Ο δρόμος, όμως, προς την ανάρρωση είναι επικίνδυνος. Γιατί η Σαμ δεν έλεγε ψέματα μόνο στους γιατρούς της. Έκρυβε σκοτεινά μυστικά ακόμα κι από τον ίδιο της τον εαυτό.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.
Η Ruth Dugdall γεννήθηκε στο Hull και σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Warwick. Στη συνέχεια έλαβε εκπαίδευση και εργάζεται ως αξιωματικός αναστολών. Αποφάσισε να επικεντρωθεί στη συγγραφική της καριέρα όταν το μυθιστόρημά της The Woman Before Me κέρδισε το βραβείο Debut Dagger της Εταιρείας Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας το 2005. Τα μυθιστορήματά της εμπλουτίζονται από τις εμπειρίες που αποκτά στη δουλειά της στο δικαστικό σύστημα και εκδίδονται διεθνώς. Το Θυμήσου να Ξεχάσεις είναι το έκτο της μυθιστόρημα. Η Ruth ζει στο Suffolk με το σύζυγό της και τα δύο της παιδιά.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος.