Posts From admin

Βιβλιοκριτική: Mετά την καταιγίδα, Ευαγγελία Ευσταθίου – Έλια Κουρή

Ευφάνταστη μυθοπλασία, εκρηκτικοί χαρακτήρες, σφιχτοδεμένη αφήγηση και καταιγιστικός ρυθμός στην αφήγηση – ρυθμός με παλμό, ένταση και νεύρο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου πονήματος που κρατούν τον αναγνώστη «αιχμάλωτο» της υπόθεσης και τον αναγκάζουν να γυρίζει τις σελίδες με κομμένη την ανάσα συνεπαρμένος από τη μεστή και κινηματογραφική αφήγηση. Και δεν είναι εύκολο τούτο το εγχείρημα μέσα σε 650 σελίδες. Τα πάντα συμβαίνουν σαν να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια

Σκέψεις για το μυθιστόρημα της Άννας Γαλανού «Σμαράγδι στη βροχή» από την Ιουλία Ιωάννου

Ένα πολύ δυνατό μυθιστόρημα, που γεννάει έντονα συναισθήματα στον αναγνώστη από τις πρώτες κιόλας σελίδες του, με τις τραγικές περιγραφές της πείνας, της εξαθλίωσης και των συνεπειών του πολέμου που περιγράφει. Η θέληση για ζωή, οι συγκυρίες που συμβαίνουν κι αλλάζουν με τρόπο καταλυτικό το μέλλον που προδιαγράφεται μέσα από ανώδυνες εκείνη τη στιγμή γνωριμίες, με τίποτα δεν μπορούν να συνομολογήσουν το τι θα επακολουθήσει. Πρόσωπα και καταστάσεις μπλέκουν σε

Σκέψεις της Έφης Σκαπέτη για το βιβλίο «Ζωή σε θαλασσοσταλιές» (Μάγδα Παπαδημητρίου – Σαμοθράκη) Εκδόσεις Έναστρον

Γεια σας και πάλι! Έχοντας γράψει τις σκέψεις μου αβίαστα για κάποια βιβλία, πίστευα πως και τούτη τη φορά θα γινόταν έτσι. Η πραγματικότητα όμως με διέψευσε. Τελειώνοντας τη «Ζωή σε θαλασσοσταλιές» θέλησα να αποτυπώσω τα συναισθήματά μου για το βιβλίο στο χαρτί, όπως έκανα και με τα προηγούμενα που είχα διαβάσει. Δεν έβρισκα λέξεις να με εκφράζουν. … Ένα κείμενο απλό μα μεστό, με αιχμαλώτισε. Η ιστορία μιας ζωής

Ο Δημήτρης Βαζελάκης συγγραφέας του βιβλίου «Σε χρόνο αόριστο» στο agrinio-life Συνέντευξη στην Ιουλία Ιωάννου

Με το δεύτερο βιβλίο του ο Δημήτρης Βαζελάκης κατάφερε να κερδίσει όχι μόνο τις εντυπώσεις μα και το θαυμασμό για την εξαιρετική δουλειά του! Το μυθιστόρημα «Σε χρόνο αόριστο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη, είναι χτισμένο πάνω στις σχέσεις των ανθρώπων που κάτω από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες, περνώντας μέσα από πολέμους και ξεριζωμό, κατάφεραν να ορθοποδήσουν, να δημιουργήσουν από το μηδέν, να σταθούν ο ένας στον άλλο και

Σκέψεις για το βιβλίο “Σαν τα φύλλα του καπνού” από την αναγνώστρια Αγγελική Τασοπούλου

  Δεν είμαι καλή στο να γράφω, ωστόσο είμαι καλή στο να διαβάζω, έχω διαβάσει αρκετά βιβλία και θα προσπαθήσω να σας παρουσιάσω ένα απο τα καλύτερα βιβλία (αν όχι το καλύτερο) που έχω διαβάσει! Θα σας παρουσιάσω ένα από τα βιβλία που απόλαυσα πολύ, που με έκαναν να νιώσω αγάπη, μίσος, χαρά, λύπη, θυμό, αισιοδοξία, απογοήτευση και φυσικά αγωνία… Βασανιστική αγωνία μέχρι και την τελευταία σελίδα για το αν

Βιβλιοκριτική από την Έλια Κουρή για το “Στεφάνι από ασπάλαθο” της Σόφης Θεοδωρίδου εκδόσεις Ψυχογιός

Με φόντο τα γεγονότα που στιγμάτισαν την Ιστορία της Ελλάδας από το 1939 ως το 1959 και τον απόηχο που αυτά είχαν στη ζωή των απλών, λαϊκών ανθρώπων της ελληνικής επαρχίας, η Σόφη Θεοδωρίδου στήνει ένα εξαίρετο ηθογραφικό και ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα. Μια καλοκαιρινή μέρα του 1939 η δεκαπεντάχρονη Κασσιανή εκδιώκεται από την οικογενειακή της εστία με έναν ιδιαίτερα βάναυσο τρόπο, σαν σκουπίδι, σαν απόβλητο, αφού έχει υποστεί τον ανελέητο ξυλοδαρμό

Η Ευθυμία Σκαπέτη γράφει τις σκέψεις της για το βιβλίο “Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα” της Χαράς Ανδρεΐδου

Από τις εκδόσεις Λιβάνη Αγαπητοί φίλου του www.agrinio-life.gr γεια σας και πάλι! Αυτή τη φορά αφορμή για να γράψω τις σκέψεις μου είναι το βιβλίο της Χαράς Ανδρεΐδου «Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα». Να ’ναι άραγε ταξιδιάρικο; Ήταν η πρώτη σκέψη που μου πέρασε από το μυαλό. Κατά το ήμισυ έπεσα μέσα, καθώς δεν ταξίδεψα μαζί του σε μέρη εξωτικά, μαγικά και ονειρεμένα που βρίσκονται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα,

Σκέψεις για το βιβλίο της Κατερίνας Γκούνα «Επιστροφή στη χαμένη αθωότητα» από την Ιουλία Ιωάννου

Πότε φτάνει αλήθεια η στιγμή που στηνόμαστε μπροστά στον καθρέφτη και κοιτάζουμε στα μάτια τον άγνωστο που βλέπουμε απέναντί μας; Πότε φτάνει η στιγμή που αυτομαστιγωνόμαστε προκειμένου να αναδυθεί πεντακάθαρος μετά ένας παλιός, ξεχασμένος, διαφορετικός χαρακτήρας που αγνοούσαμε την ύπαρξή του; Υπάρχει η δυνατότητα να ανακαλύψουμε -όσο ζούμε- τα λάθη που κάναμε, να παραδεχτούμε το δικό μας φταίξιμο στην πορεία που πήραμε, να μάθουμε να συγχωρούμε όσους πιστεύαμε ότι μας

Σκέψεις για το μυθιστόρημα του Γιώργου Τζιτζικάκη «Τ’ αηδονιού το δάκρυ» από την Ιουλία Ιωάννου

Κι όμως αλλάζει η ζωή! Αλλάζει αρκεί να μην παραιτηθείς. Αρκεί να μην περιμένεις όλα η ζωή να σ’ τα κάνει και φυσικά να μην περιφρονήσεις την ακατάλυτη δύναμή της. Πρέπει να βρεις τη σωστή αναλογία, την κατάλληλη πορεία, το σωστό δρομολόγιο για να βγεις στον προορισμό σου…     Πόσο έντονα συναισθήματα έχει τη δύναμη να γεννά η ανάγνωση ενός βιβλίου! Όσο βυθίζεσαι στην πλοκή της ιστορίας, τόσο περισσότερο

Σκέψεις για το βιβλίο του Δημήτρη Βαζελάκη «Σε χρόνο αόριστο» από την Ιουλία Ιωάννου

  «Είναι που ο χρόνος κυλάει αμείλικτα και μας παρασέρνει στο τέλος, χαρίζοντας ενδιάμεσα χαρές και λύπες, αυτές που έχει ήδη μοιράσει η μοίρα σε καθέναν από εμάς, μα δίχως να μας αποκαλύψει την αλληλουχία που έχει γραφτεί μ’ εκείνο το αόρατο στα μάτια μας μελάνι που αδυνατούμε να διαβάσουμε, καθιστώντας με αυτό τον τρόπο άγνωστο το αύριο, πολύτιμη την ελπίδα κι απαραίτητη την προσπάθεια». Πολλοί έχουν ασχοληθεί με την