Εμμανουήλ Δουκάκος: συνέντευξη στη Μαρία Τσακίρη

Συγγραφέας του βιβλίου Δολοφόνος δίχως ταυτότητα – Εκδόσεις Fylatos Publishing

Ένας ιδιοκτήτης ψυχιατρικής κλινικής δολοφονημένος, ένα ματωμένο σημείωμα, αλλά και πολλοί ύποπτοι, πάνω από το κεφάλι των οποίων περιπλανιέται η ευθύνη των φόνων, είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το ψυχολογικό θρίλερ του Εμμανουήλ Δουκάκου, σε μια αφήγηση που παίζει διαρκώς με τις προσδοκίες του αναγνώστη. Η υποψία πως δράστης είναι ίσως κάποιος ασθενής με διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας ανατρέπει τα πάντα. Όπως λέει στο Vivlio-life ο συγγραφέας «Η διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας (Διασχιστική Διαταραχή Ταυτότητας) δεν είναι απλώς ένα αφηγηματικό τέχνασμα· είναι ο καθρέφτης της ίδιας της ιστορίας. Το βιβλίο περιστρέφεται γύρω από την ταυτότητα ποιοι είμαστε, τι κρύβουμε, και πόσο καλά μπορούμε να ξεφύγουμε από τον ίδιο μας τον εαυτό».

Στο υγρό και ομιχλώδες Λονδίνο μας μεταφέρετε με το δεύτερο μυθιστόρημά σας και όλα δείχνουν από τις πρώτες κιόλας σελίδες πως ο Δολοφόνος δίχως ταυτότητα θα μας κρατήσει ξάγρυπνους. Ο αινιγματικός τίτλος σημαίνει πως δε θα μάθουμε ποτέ το όνομά του ή επιχειρείτε να μας παραπλανήσετε;
Ο τίτλος “Δολοφόνος Δίχως Ταυτότητα” είναι σκόπιμα αινιγματικός. Δεν αναφέρεται μόνο στη δυσκολία να αποκαλυφθεί η ταυτότητα του δολοφόνου, αλλά και σε ένα βαθύτερο φιλοσοφικό ερώτημα: πόσο καλά γνωρίζουμε πραγματικά τους ανθρώπους γύρω μας; Ο ήρωάς μου δεν είναι ένας απλός εγκληματίας που δρα στο σκοτάδι, αλλά κάποιος που κινείται στις σκιές της κοινωνίας, κρύβοντας την αλήθεια του πίσω από προσωπεία. Άρα, ναι, ίσως προσπαθώ να σας παραπλανήσω — ή ίσως η ταυτότητά του να είναι πολύ πιο περίπλοκη απ’ όσο φαίνεται…
Δρ. Άνταμ Τζόουνς. Ποια στοιχεία της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του ανθρώπου που βρέθηκε δολοφονημένος, προτάσσετε για να βοηθήσετε τον αναγνώστη στην αποκάλυψη του δράστη;
Ο Δρ. Άνταμ Τζόουνς δεν είναι απλώς ένα θύμα· είναι το κλειδί για όλη την ιστορία. Ήταν ένας άνθρωπος με κύρος, σεβαστός επιστήμονας.
“Κανένας άλλος δε θα μπορέσει να σ’ έχει, περισσότερο από ό,τι θα σε έχω εγώ!” γράφει το ματωμένο σημείωμα που βρέθηκε δίπλα του. Πόσο επιτρέψατε συγγραφικά να βοηθήσει ως στοιχείο;
Το ματωμένο σημείωμα είναι πολλά περισσότερα από μια απλή απειλή. Είναι εμμονή, είναι υπόσχεση, είναι ένα κομμάτι του μυαλού του δολοφόνου που αποτυπώνεται στις σελίδες. Συγγραφικά, το αξιοποίησα ως ένα αμφίσημο στοιχείο -πρόκειται για έναν εραστή γεμάτο πάθος ή για κάποιον που κρύβει ένα βαθύτερο, πιο σκοτεινό κίνητρο; Ο αναγνώστης θα βρεθεί να αμφισβητεί τα πάντα: το σημείωμα είναι βοήθεια ή παγίδα; Μας φέρνει πιο κοντά στη λύση ή μας αποπροσανατολίζει εντέχνως;
Το γεγονός πως το θύμα ήταν ιδιοκτήτης ψυχιατρικής κλινικής και οι υποψίες του αστυνόμου Γουίλσον και της υπαστυνόμου Χολμς πως ο δράστης μπορεί να είναι ασθενής με διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας, ανατρέπουν κάποιες υποψίες μας. Ποιος είναι ο λόγος που επιλέξατε τη συγκεκριμένη διαταραχή;
Η διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας (Διασχιστική Διαταραχή Ταυτότητας) δεν είναι απλώς ένα αφηγηματικό τέχνασμα· είναι ο καθρέφτης της ίδιας της ιστορίας. Το βιβλίο περιστρέφεται γύρω από την ταυτότητα ποιοι είμαστε, τι κρύβουμε, και πόσο καλά μπορούμε να ξεφύγουμε από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Επέλεξα αυτή τη διαταραχή γιατί θολώνει τα όρια μεταξύ θύτη και θύματος, αλήθειας και ψέματος. Ένας δολοφόνος που μπορεί να μη γνωρίζει καν ότι είναι δολοφόνος. Ένας αστυνομικός που παλεύει με τη λογική αλλά βρίσκεται αντιμέτωπος με κάτι που δεν μπορεί να εξηγήσει. Κάθε αποκάλυψη γεννά νέες αμφιβολίες, και κάθε προσωπικότητα που ξεδιπλώνεται μας φέρνει πιο κοντάή μήπως πιο μακριά; Στην αλήθεια!
Διάβασα πως πρόκειται για μία από τις πιο σπάνιες και δύσκολες ως προς τη διαχείρισή της ψυχικές διαταραχές και είναι πιο συχνή στις γυναίκες. Επομένως στο κάδρο των υπόπτων θα δούμε να μπαίνουν και γυναικεία πρόσωπα;
Ακριβώς. Το γεγονός ότι η διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο δράστης να μην είναι αυτό που αρχικά πιστεύουμε. Στο κάδρο των υπόπτων μπαίνουν γυναικεία πρόσωπα, κάποια από τα οποία φαντάζουν αθώα, ενώ άλλα κρύβουν μυστικά που ανατρέπουν τα πάντα.
Η αφήγηση παίζει διαρκώς με τις προσδοκίες του αναγνώστη. Οι έρευνες του αστυνόμου Γουίλσον και της υπαστυνόμου Χολμς φέρνουν στο φως υποθέσεις που μοιάζουν λογικές, μέχρι που κάθε στοιχείο μεταμορφώνεται, αφήνοντας μας με το ερώτημα: μήπως ο δολοφόνος δεν είναι αυτός που νομίζουμε; Ή μήπως είναι περισσότερα από ένα πρόσωπα;
Στην πλοκή βλέπουμε πολλά πρόσωπα της οικογένειας του θύματος, όπως η κόρη του με τον αρραβωνιαστικό της αλλά και ειδικά εκπαιδευμένους πράκτορες να προσπαθούν να εξιχνιάσουν την υπόθεση. Σε ποιο δευτεραγωνιστή δώσατε τον πιο δύσκολο αλλά συγχρόνως και ρόλο – κλειδί;
Νομίζω ότι στο έργο δεν υπάρχει ξεκάθαρος πρωταγωνιστής. Λίγο-πολύ όλοι οι χαρακτήρες παίζουν ρόλο, ο καθένας προσθέτει ένα κομμάτι στο παζλ της πλοκής. Η ευθύνη των φόνων περιπλανιέται πάνω από το κεφάλι του καθενός αρχικά. Ωστόσο, ο χαρακτήρας του «Γερακιού» παίζει καθοριστικό ρόλο, αν και είναι δευτερεύουσας σημασίας. Ο ειδικός σε θέματα τεχνολογίας, βοηθάει να λυθούν οι γρίφοι που έχει αφήσει πίσω του ο δράστης.
Τα πράγματα θα πάρουν άλλη τροπή από μια σειρά δολοφονιών που όμως δείχνουν να μη συνδέονται μεταξύ τους. Ή μήπως συνδέονται…
Η πραγματική ένταση της ιστορίας βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την αμφιβολία: είναι τυχαία εγκλήματα ή ένα περίτεχνο παιχνίδι κάποιου που θέλει να παραπλανήσει την αστυνομία; Όταν τελικά έρθει η σύνδεση, θα είναι ήδη αργά για κάποιους.
Στα ψυχολογικά θρίλερ ο συγγραφέας εστιάζει στην ανθρώπινη ψυχολογία και τυλίγει τους ήρωές του μ’ ένα πέπλο μυστηρίου, ώστε να δημιουργεί στον αναγνώστη αβεβαιότητα, ίσως και τρόμο. Πόσο βαθιά στις ψυχές των δικών σας ηρώων πιστεύετε πως καταφέρατε να εισχωρήσετε;
Στον Δολοφόνο Δίχως Ταυτότητα, ήθελα να μην υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Κάθε χαρακτήρας κουβαλάει τα δικά του μυστικά, τα δικά του σκοτάδια, τις δικές του εμμονές. Δεν ήθελα απλώς να περιγράψω τη συμπεριφορά τους, αλλά να μπω μέσα στο μυαλό τους, να δείξω το τι τους οδηγεί, τι τους στοιχειώνει.
Η ανθρώπινη ψυχολογία είναι ένα λαβύρινθος, και οι ήρωες μου δεν είναι μονοδιάστατοι. Ακόμα και ο δολοφόνος. Ίσως κυρίως ο δολοφόνος. Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος το έκανε, αλλά και γιατί – και αυτό, πολλές φορές, είναι πιο τρομακτικό από την ίδια την πράξη.
Και είναι εκείνο το είδος της λογοτεχνίας με τους φανατικούς αναγνώστες σε ολόκληρο τον κόσμο, που μας φέρνει πιο κοντά στην ανθρώπινη φύση και τα μυστήρια της ψυχής. Φαντάζομαι πως για να γράψεις ένα τέτοιο βιβλίο πρέπει να γνωρίζεις και τον τρόπο να κάνεις αυτή την προσέγγιση. Πόσο εύκολο ήταν για σας το εγχείρημα αυτό;
Δεν ήταν εύκολο, αλλά ήταν συναρπαστικό. Το ψυχολογικό θρίλερ απαιτεί όχι μόνο μια δυνατή πλοκή, αλλά και μια βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης ψυχολογίας. Έπρεπε να μπω στο μυαλό των χαρακτήρων μου, να νιώσω τις φοβίες, τις εμμονές, τις εσωτερικές τους συγκρούσεις. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να κρατήσω την ισορροπία, να διατηρήσω την αγωνία χωρίς να θυσιάσω την αληθοφάνεια, να πλάσω ένα μυστήριο που εξελίσσεται οργανικά και δεν στηρίζεται απλώς σε ανατροπές. Ήθελα να προσφέρω στους αναγνώστες μια εμπειρία που θα τους κρατήσει ξάγρυπνους, αλλά ταυτόχρονα θα τους κάνει να σκεφτούν βαθύτερα για την ανθρώπινη φύση.
Ήταν μια διαδρομή απαιτητική, αλλά και απολύτως συναρπαστική. Βέβαια, σε αυτό δεν ήμουν μόνος μου. Μια ολόκληρη επιστημονική ομάδα με βοήθησε στο έργο μου. Μέσω της συγγραφικής έρευνας, ψυχολόγος, χειρουργός, ογκολόγος και τοξικολόγος συνέβαλαν ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο αληθοφανής κάθε σκηνή του έργου.
Πόσο οικείοι ήταν για σας οι δρόμοι, τα πάρκα, τα κτίρια που τοποθετήσατε τους επινοημένους ήρωές σας αλλά και η λονδρέζικη ατμόσφαιρα που μας βάλατε με το μυθιστόρημά σας;
Οι δρόμοι, τα πάρκα και τα κτίρια που δημιούργησα για τους ήρωές μου είναι ουσιαστικά μια σύνθεση πραγματικών και φανταστικών τοποθεσιών. Η λονδρέζικη ατμόσφαιρα, με τις ήπιες βροχές, τα στενά δρομάκια, τα ιστορικά κτίρια και τα διάσημα αξιοθέατα, αποτέλεσε το τέλειο σκηνικό για την υπόθεση του ‘Δολοφόνου Δίχως Ταυτότητα’. Η ίδια η πόλη είχε για μένα μια γοητεία που ήθελα να αποτυπώσω στην αφήγηση, ενώ παράλληλα έδωσα στους ήρωές μου τις απαραίτητες ελευθερίες για να ζουν σε αυτήν, με μια αίσθηση μυστηρίου και έντασης. Επιδίωξα να ενσωματώσω τη γοητεία της πόλης και τη σκοτεινή της πλευρά, κάτι που πιστεύω ότι είναι χαρακτηριστικό για το Λονδίνο, ειδικά σε έναν θρίλερ.

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Στην ψυχιατρική κλινική Maudsley, η ζωή κυλά με φαινομενική ηρεμία μέχρι που μια βάναυση δολοφονία σαρώνει τη σιωπή και ταράζει την κοινότητα του Λονδίνου. Ο ιδιοκτήτης της κλινικής, Δρ. Τζόουνς, βρίσκεται νεκρός, κι ένα αινιγματικό σημείωμα που άφησε πίσω ο δολοφόνος, ανοίγει τον δρόμο σε ένα σκοτεινό μυστήριο.
Καθώς ο αστυνόμος Γουίλσον και η υπαστυνόμος Χολμς διερευνούν την υπόθεση, συνειδητοποιούν πως ο χρόνος δεν είναι με το μέρος τους. Κάθε νέο στοιχείο που αποκαλύπτεται, κρύβει πίσω του ακόμα περισσότερες υποψίες και οδηγεί σε απρόσμενους ενόχους. Στο κέντρο της υπόθεσης βρίσκεται ένας ασθενής με διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας, που μπορεί να κρατά το κλειδί για τη λύση του μυστηρίου, όμως η αλήθεια παραμένει δυσπρόσιτη, κρυμμένη στα πιο σκοτεινά μονοπάτια του παρελθόντος της.

Βιογραφικό
Ο Εμμανουήλ Δουκάκος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Απόφοιτος του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος στον κλάδο των Ηλεκτρονικών, εξειδικεύτηκε στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Παράλληλα, από μικρή ηλικία, οι καλλιτεχνικές του ανησυχίες εκδηλώθηκαν έντονα, οδηγώντας τον αρχικά στη μουσική δημιουργία. Υιοθετώντας το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο E.G. Niros, άρχισε να γράφει στίχους και μουσική, επιδιώκοντας να εκφράσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του μέσα από τη μελωδία και τον στίχο. Το 2015 κυκλοφόρησε το κομμάτι «Dreamweaver», σε συνεργασία με τον Dj Dio S, από τη δισκογραφική εταιρεία Stellar Fountain, σημειώνοντας την πρώτη του δισκογραφική επιτυχία στον χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής. Τα τελευταία χρόνια, η καλλιτεχνική του αναζήτηση τον οδήγησε στη συγγραφή, όπου επένδυσε το πάθος και τον χρόνο του, παρακολουθώντας μαθήματα δημιουργικής γραφής εξελίσσοντας τη γραφή του. Μέσα από τους χαρακτήρες των μυθιστορημάτων του, επιχειρεί να αποτυπώσει προσωπικά βιώματα, εσωτερικές ανησυχίες και φιλοσοφικές αναζητήσεις, με στόχο να εμπνεύσει και να συγκινήσει το αναγνωστικό κοινό. «Ο Δολοφόνος δίχως ταυτότητα» είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του. Το πρώτο, με τίτλο «Αιχμές στο Σκοτάδι – Παιχνίδια Συνωμοσίας», κυκλοφόρησε το 2023 από τις Εκδόσεις Φυλάτος. Σήμερα συνεχίζει να εξελίσσει την τέχνη του, δημιουργώντας έργα που αντικατοπτρίζουν τη μοναδική του οπτική και την επιθυμία του να εμβαθύνει στις πιο σκοτεινές και πολυσύνθετες πτυχές της ανθρώπινης ψυχής.