Μόλις κυκλοφόρησαν

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Πέρα δώθε της Χριστίνας Πουλίδου
μυθιστόρημα

Σύρος, 19ος αιώνας: Οι μυλόπετρες της ιστορίας και της εξέλιξης μεταμορφώνουν ένα νησί και την πορεία μιας οικογένειας.

Η οικογένεια Χωρέµη, ξεριζωμένη από τη γενέτειρά της τη Χίο, για να γλιτώσει από τη σφαγή του 1822, ξαναχτίζει µε επιμονή και πίστη στην πρόοδο τη ζωή της στη Σύρο, όπου στη διάρκεια των χρόνων συγκεντρώνονται πρόσφυγες και κατατρεγμένοι από διάφορες περιοχές της Μεσογείου. Οι οικονομικές δραστηριότητες της οικογένειας συνδέονται µε τη ραγδαία ανάπτυξη της Ερµούπολης και την ανάδειξή της σε εμπορικό και ακτοπλοϊκό κέντρο στα μέσα του 19ου αιώνα.
Ο καιρός κυλά και τα µέλη της οικογένειας, ο Στέφανος και η Σμαράγδα, ο Άλκης και η Ελένη, ο Ζαννής και ο Αντώνης, ο Χαρίλαος και η Ρορώ ερωτεύονται, παντρεύονται, σπουδάζουν στο εξωτερικό, παραθερίζουν όλοι μαζί στο Πισκοπιό, εξελίσσονται παράλληλα µε τον τόπο. Μια τραγωδία ωστόσο που ρίχνει βαριά τη σκιά της στην οικογένεια Χωρέµη θα σταθεί η αφορµή για να αναδυθούν έριδες και ανταγωνισμοί ανοίγοντας έναν ακόμα κύκλο στο αδιάκοπο πέρα δώθε των µελών της.
Μια πανοραμική αποτύπωση της ανόδου και της πτώσης μιας πόλης και ενός νησιού, που γίνεται χωνευτήρι διαφορετικών εθνοτικών ομάδων. Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για το πώς οι μυλόπετρες της ιστορίας διαμορφώνουν την πορεία μιας οικογένειας.

«Ξερότοπος ήταν το νησί, τέσσερις χιλιάδες αριθμούσε, όταν η Χίος πριν την καταστροφή της αριθμούσε πάνω από εκατόν είκοσι χιλιάδες. Κι αν οι Χιώτες ήρθαν το ’22, το ’24 ήρθαν οι Ψαριανοί. Γέμισε τότε η παραλία καλύβες, πάνω από χίλιες απλώθηκαν στην αιµασιά. Οι άνθρωποι που κατέφυγαν εκείνα τα χρόνια στη Σύρο ταλαιπωρημένοι ήταν, φτωχοί και δυστυχισμένοι, ωστόσο ήταν έντιμοι βιοπαλαιστές και δημιουργικοί. Χωρίς πολλά λόγια, πήραν τη ζωή τους στα χέρια τους. Πρώτα βάφτισαν τον τόπο όπου εγκαταστάθηκαν Ερµούπολη και μετά τον έφτιαξαν πόλη! Σε λιγότερο από δέκα χρόνια φτιάχτηκαν σπίτια, εκκλησίες, νοσοκομείο, κτίσθηκε και λειτούργησε το Γυμνάσιο Ερµουπόλεως, ιδρύθηκε το πρώτο ταχυδρομικό γραφείο της χώρας, ενώ στα δεκαπέντε χρόνια συντάχθηκε το ρυμοτομικό σχέδιο της πόλης, µε εκατόν είκοσι δρόμους και πολλές πλατείες! Γκρεμίστηκαν τότε όλες οι καλύβες της παραλίας κι η Ερμούπολη άρχισε να παίρνει τη μορφή μιας όμορφης πόλης, που απλωνόταν απ’ τη θάλασσα ως ψηλά στους δύο λόφους, την Άνω Σύρο και το ∆ήλι.»
Απόσπασμα από το βιβλίο

Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά της Άνω κάτω.

ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Το κόκκινο σήμα του θάρρους του Stephen Crane
μυθιστόρημα

μετάφραση: Νίκος Παναγιωτόπουλος
εισαγωγή: Νίκος Μπακουνάκης

Η φρίκη και ο παραλογισμός του πολέμου αντηχούν στην ψυχή ενός άπειρου στρατιώτη.
Ένα έξοχο ψυχολογικό πορτρέτο του φόβου από μια θρυλική φυσιογνωμία των αμερικανικών γραμμάτων.

Το διασημότερο έργο του Στίβεν Κρέιν εκδόθηκε το 1895 και χάρισε στον νεαρό συγγραφέα του διεθνή φήμη. Εκτυλίσσεται στη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου και αφηγείται τη βάναυση αφύπνιση ενός νεαρού στρατιώτη των Βορείων. Ο Χένρι Φλέμινγκ ονειρευόταν την έξαψη και τη δόξα του πολέμου, αλλά όταν βρέθηκε στο πεδίο μάχης έτρεξε για να γλιτώσει από τη φρίκη των συγκρούσεων. Ένας τυχαίος τραυματισμός θα τον εξιλεώσει για τη δειλία του στα μάτια των άλλων και θα τον οδηγήσει στο να αναμετρηθεί με τον φόβο του.
Ένα έργο που υμνήθηκε για την ψυχολογική του διεισδυτικότητα και για τον πρωτοποριακό του ρεαλισμό στην αποτύπωση των συνθηκών μάχης, ένα αθάνατο αριστούργημα που εξακολουθεί έως σήμερα να συγκινεί.

«Ένας άντρας κάπου κοντά του, που μέχρι εκείνη τη στιγμή έριχνε ασταμάτητα με το όπλο του, σταμάτησε ξαφνικά κι άρχισε να τρέχει ουρλιάζοντας. Ένα παλικάρι που στο πρόσωπό του ήταν αποτυπωμένη η έκφραση του ασίγαστου θάρρους, το μεγαλείο εκείνου που δεν διστάζει να δώσει και τη ζωή του, μέσα σε μια στιγμή είχε χτυπηθεί από την αθλιότητα. Χλώμιασε σαν κάποιον που, μέσα στη νύχτα, συνειδητοποιεί πως έχει φτάσει στο χείλος του γκρεμού. Ήταν αποκαλυπτικό. Πέταξε κι εκείνος το όπλο του και το ’βαλε στα πόδια. Καμιά ντροπή στο πρόσωπό του. Έτρεχε σαν τον λαγό.»
Απόσπασμα από το βιβλίο

«Ένα μυθιστόρημα για τον Αμερικανικό Εμφύλιο (1861-65), όπου για πρώτη φορά στην αμερικανική λογοτεχνία ο πόλεμος αντιμετωπίζεται όχι από την πλευρά του καθηλωτικού μεγαλείου και του ηρωισμού αλλά από την πλευρά του φόβου και του συναισθηματικού κλονισμού. Ο ήρωας του Κρέιν, ο Χένρι Φλέμινγκ, ουσιαστικά ένας αντιήρωας που θα μπορούσε να έχει την ηλικία του συγγραφέα, στον πόλεμο αυτό «γίνεται άντρας», όχι γιατί παίρνει μέρος σε μάχες, αλλά γιατί έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο, και γιατί η ψυχή του αλλάζει επειδή περνάει μέσα από το καθαρτήριο του αίματος, μέσα από τον αρχετυπικά βιβλικό αγρό του αίματος».
Από την εισαγωγή του Νίκου Μπακουνάκη

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Germania: Οι τελευταίες μέρες του Harald Gilbers
μυθιστόρημα

μετάφραση: Βασίλης Τσαλής

Προσωπική εκδίκηση ή συλλογικό καλό: ο επιθεωρητής Οπενχάιμερ καλείται να διαλέξει ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσει καθώς ένας νέος τρομακτικός κόσμος αναδύεται από τα συντρίμμια του Γ΄ Ράιχ.

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΛΟΓΙΑΣ «GERMANIA» ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΟΠΕΝΧΑΪΜΕΡ


Βερολίνο, τέλος Απριλίου 1945: Τις τελευταίες ημέρες της κατάρρευσης του Τρίτου Ράιχ ο επιθεωρητής Οπενχάιμερ και η σύζυγός του Λίζα τις περνούν σε ένα υπόγειο καταφύγιο. Ωστόσο, η Λίζα πέφτει θύμα βιασμού από έναν ρώσο στρατιώτη. Ο δράστης είναι ένας λιποτάκτης που ονομάζεται Γκριγκόριεφ. Ο Οπενχάιμερ, όταν αρχίζει να αναζητεί τα ίχνη του, έρχεται αντιμέτωπος μ’ ένα πλέγμα ψευδών και εξαπάτησης, στο κέντρο του οποίου βρίσκεται μια βαλίτσα με άκρως επικίνδυνο περιεχόμενο. Είναι σαφές ότι ο Γκριγκόριεφ προσπαθεί να διαπραγματευτεί παράνομα υλικό σχετικό με τις έρευνες των ναζί στον τομέα της ατομικής ενέργειας. Και γι’ αυτό τον λόγο στο παιχνίδι έχουν μπει παραπάνω από μία μυστικές υπηρεσίες…
Προσωπική εκδίκηση ή συλλογικό καλό: ο επιθεωρητής Οπενχάιμερ καλείται να διαλέξει ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσει.

«Ιστορικά ακριβές, ατμοσφαιρικό και εντελώς συναρπαστικό».
FAZ

«Ένα ιστορικό αστυνομικό μυθιστόρημα εξαιρετικά τεκμηριωμένο και έξοχα γραμμένο, στο οποίο ο συγγραφέας του καταφέρνει να αποφύγει οποιοδήποτε κλισέ. Ο τρίτος τόμος με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Οπενχάιμερ ικανοποιεί απολύτως τις προσδοκίες που έχουν καλλιεργήσει τα δύο προηγούμενα βιβλία της σειράς και προσφέρει αναγνωστική απόλαυση επικών διαστάσεων».
General-Anzeiger Magdeburg

«Τόσο ατμοσφαιρικό που νιώθεις πως βρίσκεσαι στο βομβαρδισμένο Βερολίνο του 1945».
Bayerischer Rundfunk

«Ένας έξοχος συνδυασμός ιστορικού μυθιστορήματος και αστυνομικού αφηγήματος».
Morgenpost am Sonntag

Τα δύο πρώτα βιβλία της σειράς: Σκοτεινό Βερολίνο και Οι γιοι του Όντιν.

NON FICTION

Σμύρνη 1919-1922
Αριστείδης Στεργιάδης εναντίον Χρυσόστομου του Βασίλη Ι. Τζανακάρη

Το συναρπαστικό χρονικό μιας φλογισμένης τριετίας.
Η σκοτεινή και άγνωστη σύγκρουση των δύο κορυφαίων ηγετών της Σμύρνης.

Εκατό χρόνια από την απόβαση του ελληνικού στρατού στην προκυμαία της Σμύρνης ο συγγραφέας Βασίλης Τζανακάρης επιστρέφει εκεί όπου στις 2 Μαΐου 1919 γράφτηκε η ματωμένη αρχή του τέλους της Μεγάλης Ιδέας. Εκείνης που μας οδήγησε από τα χρόνια της δόξας σ’ εκείνα της καταισχύνης.
Ένα βιβλίο που καταγράφει µε κάθε λεπτομέρεια την άγρια σύγκρουση ανάμεσα στον Ύπατο Αρμοστή της Σμύρνης Αριστείδη Στεργιάδη και την κορυφή της ορθοδοξίας στη Σµύρνη, τον µητροπολίτη Χρυσόστοµο. Μια σύγκρουση που κόστισε ποτάμια από αίμα και δάκρυα. Με μοναδικό γέρας για τους πρωταγωνιστές της δύο στεφάνια από αγκάθια: Για τον Χρυσόστοµο του εθνομάρτυρα και για τον Αριστείδη Στεργιάδη του εθνικού ολετήρα. Με τον πρώτο πιστό «άχρι θανάτου» στα νάματα της ορθοδοξίας και της Μεγάλης Ελλάδας, και τον εντολοδόχο της Ελληνικής Πολιτείας, τον Αριστείδη Στεργιάδη, οπαδό του δόγματος της ελληνοτουρκικής συνύπαρξης και φιλίας. Με τον Χρυσόστοµο να λατρεύεται από τις εκατοντάδες χιλιάδες των Μικρασιατών, και τον Στεργιάδη να φορτώνεται, ως άλλος Εφιάλτης, το µίσος και τις κατάρες ενός ολόκληρου λαού.
Και μαζί τους η Σμύρνη και η Μικρασία. Τα αιματηρά γεγονότα της προκυμαίας, που έκαναν έξαλλο τον Βενιζέλο, η καθημερινότητα των ανθρώπων, οι διπλωματικές ίντριγκες και συνωμοσίες, τα πάθη και οι επικές πολεμικές επιχειρήσεις και τέλος ο εξολοθρεμός και η καταστροφή.
Ένα γλαφυρό βιβλίο που ζωντανεύει µια ολόκληρη εποχή µε τα πάθη, τις μικρότητες, τις ελπίδες, τα όνειρα και τις μεγαλοσύνες των ανθρώπων και που προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα: Ήταν εθνικός προδότης και ο υπ’ αριθμόν ένα υπαίτιος της Μικρασιατικής Καταστροφής ο Αριστείδης Στεργιάδης ή ήταν ένας ψυχρός σκεπτικιστής ο οποίος γνώριζε από πρώτο χέρι τους εφιαλτικούς κινδύνους που απειλούσαν το επικό εγχείρημα της Μικρασιατικής Εκστρατείας;
Στην έκδοση περιλαμβάνεται πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Μικροί δρόμοι της Αθήνας του Νίκου Βατόπουλου

Περπατιούνται τα μυστικά μιας πόλης; Μια περιπλάνηση στους δρόμους της Αθήνας γεμάτη χρώμα και νοσταλγία

«Αυτή η συλλογή κειμένων και φωτογραφιών εστιάζει στους μικρούς δρόμους της Αθήνας. Σε δρόμους που είτε σκοπίμως είτε τυχαία περπάτησα. Εντάσσονται σε μια ενδεικτική ανθολογία της ελάσσονος Αθήνας, εκείνης δηλαδή της πόλης που αιμοδοτεί το αθηναϊκό κέντρο αλλά και που με έναν τρόπο σχεδόν νομοτελειακό ζει και μια ζωή ξέχωρη, αυθύπαρκτη, συγκινητική στην αυτοτέλειά της.
Οι συνοικίες της Αθήνας είναι ένας απέραντος θησαυρός. Όλες οι παλιές γειτονιές της Αθήνας είναι κιβωτοί πολύτιμων ενσταλάξεων αστικού βίου, με ποιότητες συχνά υποτιμημένες και ευτελισμένες.
Το μικρό αυτό βιβλίο επιθυμεί να τιμήσει την ελάσσονα Αθήνα, με τον τρόπο όσων βίωσαν τη χάρη της αθηναϊκής συνοικίας. Τα κείμενα αυτά θέλουν να τιμήσουν την απλότητα και την εντιμότητα, τα βασικά δηλαδή υλικά με τα οποία φτιάχτηκαν οι γειτονιές της Αθήνας
».
Από τον πρόλογο του Νίκου Βατόπουλου

Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του Περπατώντας στην Αθήνα.

Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου του William Dalrymple

μετάφραση: Αντώνης Καλοκύρης

Ακολουθώντας τα ίχνη δύο βυζαντινών μοναχών ο διάσημος περιηγητής και συγγραφέας ταξιδεύει στον χώρο και στον χρόνο αποτυπώνοντας μοναδικά τη σύγκρουση μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Ένας κλασικός τίτλος της σύγχρονης ταξιδιωτικής λογοτεχνίας, ένα ταξίδι στην επικράτεια του Βυζαντίου με αφετηρία το Άγιο Όρος.

«Την άνοιξη του έτους 578 µ.Χ., αν καθόσουν σε έναν βράχο ψηλά πάνω από τη Βηθλεέµ, ίσως κατάφερνες να διακρίνεις δύο φιγούρες να προβάλλουν, µε τα ραβδιά τους στο χέρι, από την πύλη της μεγάλης μονής του Αγίου Θεοδοσίου στην έρημο. Οι δυο τους θα κατευθύνονταν νοτιοδυτικά µέσα από την έρημη γη της Ιουδαίας, προς το εξαιρετικά πλούσιο, κοσμοπολίτικο λιμάνι της Αλεξάνδρειας. Ήταν η αρχή ενός εκπληκτικού ταξιδιού που θα οδηγούσε τον Ιωάννη Μόσχο και τον μαθητή του, τον Σωφρόνιο τον Σοφιστή, σε µια πορεία κατά μήκος ολόκληρου του ανατολικού βυζαντινού κόσμου. Στόχος τους ήταν να συλλέξουν τη σοφία των πατέρων της ερήμου, των σοφών και των μυστών της βυζαντινής Ανατολής, προτού ο εύθραυστος κόσμος τους καταρρεύσει και εξαφανιστεί. Το αποτελέσματα είναι το Λειµωνάριο, το βιβλίο που έχω μπροστά µου. Αν σήμερα, στη Δύση, θεωρείται ένα µάλλον άγνωστο κείμενο, πριν από χίλια χρόνια ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή βιβλία ολόκληρης της σπουδαίας βυζαντινής γραμματείας.
[…]
Να τι ήθελα να κάνω: να περάσω έξι μήνες ταξιδεύοντας στην Ανατολική Μεσόγειο, ακολουθώντας χοντρικά την πορεία του Ιωάννη Μόσχου. Ξεκινώντας από το Άγιο Όρος και κατεβαίνοντας σταδιακά μέχρι τις κοπτικές μονές της Άνω Αιγύπτου, ήθελα να κάνω εκείνο που καμία μελλοντική γενιά ταξιδιωτών δεν θα είχε τη δυνατότητα να κάνει: να δω, όπου ήταν δυνατόν, ό,τι είχαν δει ο Μόσχος και ο Σωφρόνιος, να κοιμηθώ στις ίδιες μονές, να προσευχηθώ κάτω από τις ίδιες τοιχογραφίες και τα ψηφιδωτά, να ανακαλύψω ό,τι είχε απομείνει και να διαπιστώσω ιδίοις όµµασι τις τελευταίες στιγμές από το λυκόφως του Βυζαντίου
Απόσπασμα από το βιβλίο

«Η θρηνωδία του Νταλρίµπλ για τον χριστιανισμό της Ανατολής συγκαταλέγεται στα σπουδαία σύγχρονα ταξιδιωτικά βιβλία, αντίστοιχο µε το Η πορεία προς την Κωνσταντινούπολη του Πάτρικ Λη Φέρµορ».
Scotsman