Ορέστης Στασινός: συνέντευξη στη Μαρία Τσακίρη

Συγγραφέας του βιβλίου One night stands – Εκδόσεις Bell

Ο Ορέστης Στασινός έβαλε ένα στοίχημα. Να γράψει «ένα βιβλίο που θα ήταν τολμηρό, σέξι, πρόστυχο, ένα πορνογράφημα βασισμένο κατά 100% σε αληθινές ιστορίες, αλλά χωρίς να είναι με κανέναν τρόπο σεξιστικό…». Και το κέρδισε! Το One night stands αυτό ακριβώς είναι: Ένα βιβλίο για το έντιμο σεξ της μίας βραδιάς χωρίς συναισθήματα και δεσμεύσεις. Μια κλειδαρότρυπα στην κρεβατοκάμαρά του, που ίσως βοήθησε αυτό το «καυτό» από πολλές απόψεις καλοκαίρι, τους αναγνώστες του να χαλαρώσουν και να χαμογελάσουν. Άλλωστε, όπως λέει στο Vivlio-life αυτή ήταν η βασική του επιθυμία. «Και, επειδή τα στενάχωρα πράγματα δεν θα λείψουν ούτε το φθινόπωρο, ούτε τον χειμώνα που μας έρχεται, ευχή μου θα ήταν να συνέχιζαν να προσφέρουν αυτές τις στιγμές…». «Και να δίνουν ιδέες στους αναγνώστες, άντρες και γυναίκες. Όχι «πώς» να το κάνουν, αλλά για «να» το κάνουν. Εφόσον θέλει και ο άλλος πάντα, βέβαια. Αυτό είναι ο κανόνας νούμερο 1. Αν δεν υπάρχει απόλυτη συναίνεση, δεν υπάρχει και τίποτε άλλο. Και δεν πρέπει να υπάρξει, ποτέ».
(σημείωση: σ’ αυτή τη συνέντευξη δεν υπάρχει φωτογραφία του συγγραφέα, ούτε βέβαια βιογραφικό του. Το Ορέστης Στασινός είναι ψευδώνυμο)

Αφιερώνετε το βιβλίο σας «Σε όλες τους». Κάτω από την αφιέρωσή σας διαβάζω: «Σας ευχαριστώ. Και συγνώμη». Ποια ανάγκη σας έκανε να ζητήσετε συγνώμη από τις 24 γυναίκες που κάνατε σεξ μαζί τους;
Πολύ προσωπική ερώτηση! Αλλά δίκαιη. Νομίζω το έκανα για δύο λόγους. Ο ένας είναι προφανής. Πήρα τις ιστορίες τους, γιατί δεν είναι μόνο δικές μου, είναι και δικές τους, και τις έκανα βιβλίο. Ο άλλος είναι ο πραγματικά πιο προσωπικός. Μπορεί να μην ήμουν ακριβώς καλός μαζί τους εκείνο τον καιρό. Νομίζω ότι κανένας μας δεν είναι ποτέ πολύ καλός με τον άλλο, ή όσο θα όφειλε καλός. Κάνουμε λάθη, λέμε ανοησίες, ή μπορεί απλώς να είμαστε ντυμένοι ακατάλληλα. Αλλά σπάνια το παραδεχόμαστε, ή μόνο όταν είναι πολύ αργά. Οπότε, εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία.
Όπως γράφει στον πρόλογο του βιβλίου η δημοσιογράφος, συγγραφέας και sex editor στο Andro.gr Γεωργία Δρακάκη, «Το σεξ της μίας φοράς, της μίας βραδιάς είναι μια ιδιαίτερη κατηγορία, ίσως η πιο έντιμη, όταν δεν εμπλέκονται συναισθήματα από καμία πλευρά». Οι γυναίκες, που από φύση τους είναι πιο συναισθηματικές, πιστεύετε το βλέπουν με την ίδια οπτική ή κάποιες απ’ όλες αυτές επιδίωξαν μια συνέχεια μαζί σας;
Γενικά νομίζω, όπως και η Γεωργία, ότι και οι γυναίκες και οι άντρες βλέπουμε αυτά τα πράγματα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Δύο ελεύθεροι άνθρωποι που συναντιούνται για μια νύχτα, ή για μια μέρα, ή για δυο ώρες. Όλα καλά. Από την άλλη, ναι, ίσως κάποιες φορές να υπάρχουν και παρεπόμενα, επίσης τόσο από τη μία όσο και από την άλλη πλευρά. Και ο ένας και ο άλλος μπορεί να τσιμπηθούν, μπορεί να θέλουν κάτι παραπάνω κ.τ.λ., και ο άλλος να μη θέλει, να μην του περνάει κάτι τέτοιο από το μυαλό ούτε για αστείο. Αλλά νομίζω είναι σπάνιες περιπτώσεις αυτό. Ένα 4%-5% περίπου. Οι υπόλοιποι και οι υπόλοιπες απλώς το αφήνουν εκεί. Δεν χρειάζεται να χαλάσουν μια καλή ανάμνηση. Ευχαριστώ με την ευκαιρία τη Γεωργία για τον πρόλογο, ήταν ο ιδανικός άνθρωπος για να το κάνει. Είναι εκπληκτική γενικά. Κρίμα που έχουμε τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας.
Τι πιθανότητες δίνετε κάποια από τις 24 να γνωρίζει την έκδοση του βιβλίου σας;
Πολύ μικρές. Αλλά στ’ αλήθεια, θα είναι η μόνη που θα καταλάβει και θα ξέρει. Κανείς άλλος. Είναι όλα ελεγμένα εξονυχιστικά. Όσα τυχαίνει να αποκαλύπτω τα ξέρω μόνο εγώ και εκείνες, άρα δεν μπορεί να γίνει κάποια σύνδεση από τρίτο άτομο. Και όλα τα υπόλοιπα «στοιχεία ταυτότητας» είναι προσεκτικά αλλαγμένα και επινοημένα, για να μη συμβούν παρεξηγήσεις. Αλλά, για να επανέλθω, ναι δεν πιστεύω ότι θα τύχαινε να το διαβάσει κάποια. Όμως, εάν συνέβαινε, απλώς θα χαμογελούσε. Έτσι πιστεύω.
Όλες οι ιστορίες σας έχουν συμβεί μέσα σε μια πενταετία «όταν ήμουν μεταξύ σαράντα πέντε και πενήντα ετών». Πιστεύετε πως αυτή η ηλικία στον άνδρα, που το πιθανότερο είναι να είναι παντρεμένος με παιδιά, είναι μια καλή ηλικία ώστε να ζήσει σε όλο του το μεγαλείο ένα one night stand;
Ναι. Από την άλλη μεριά βέβαια, καμία ηλικία δεν είναι απαγορευτική. Το ίδιο επίσης ισχύει και για τις γυναίκες. Σαράντα, σαράντα πέντε, πενήντα — ωραίες ηλικίες. Όπως και οι πιο πριν και οι πιο μετά.
Και μετά τις 24 τι; Έχετε κλείσει ως άνδρας;
Περίπου ναι. Εκείνη ήταν μια πολύ ιδιαίτερη εποχή, που έφυγε και πάει.
Σίγουρα το βιβλίο σας σχολιάστηκε, από κάποιους θετικά και από κάποιους άλλους, ίσως, αρνητικά. Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον και ποιο το πιο ακραίο σχόλιο που διαβάσατε ή ακούσατε;
Πέρα από τις κριτικές, που πράγματι είναι όπως τις λέτε, τα περισσότερα σχόλια που έχουν φτάσει στ’ αυτιά μου μέχρι τώρα έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι οι γυναίκες περιγράφονται «όπως πρέπει» στο βιβλίο, και όχι ας πούμε ακραία, ή με χυδαιότητα, ή υπερβολή κ.τ.λ. Και ας πούμε με σεβασμό. Οπότε αυτό το στοίχημα κερδήθηκε. Θέλαμε να κάνουμε ένα βιβλίο που θα ήταν τολμηρό, σέξι, πρόστυχο, ένα πορνογράφημα βασισμένο κατά 100% σε αληθινές ιστορίες, αλλά χωρίς να είναι με κανέναν τρόπο σεξιστικό ή κάτι τέτοιο. Νομίζω το πετύχαμε, και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό.
Δώσατε άραγε και ιδέες για ένα απολαυστικό σεξ μιας βραδιάς; Υπήρξε κάποια επιβεβαίωση σε μήνυμα αναγνώστη;
Η αλήθεια είναι πως όχι. Άλλωστε, αυτά είναι πράγματα που προκύπτουν, και κάθε φορά είναι και κάπως διαφορετικά, είναι προσωπικό το θέμα. Όλοι οι άνθρωποι έχουν τις δικές τους σχεδόν ίδιες ή τελείως διαφορετικές ιστορίες να αφηγηθούν. Εγώ απλώς έτυχε να έχω λίγο περισσότερες.
Οι λόγοι που υπογράφετε το βιβλίο σας με ψευδώνυμο είναι προφανείς. Τι πιστεύετε πως θα συνέβαινε, όμως, αν τολμούσατε να βάλετε το πραγματικό σας όνομα;
Όχι, δεν θα ήθελα να το φανταστώ καν αυτό το πράγμα!
Όση ώρα συνομιλούμε μια ιδέα στροβιλίζει στο μυαλό μου: Μήπως πίσω από το ψευδώνυμο Ορέστης Στασινός κρύβεται κάποια γυναίκα που παραθέτει ερωτικές ιστορίες μιας βραδιάς, δικές της και των φιλενάδων της…
Ο.Σ.: ΔΓ/ΔΑ.
Αυτό το καλοκαίρι μας βρήκε αρκετά αγχωμένους, απογοητευμένους, οργισμένους απ’ όσα στενάχωρα βιώσαμε τους προηγούμενους μήνες. Αυτό το παράθυρο ή έστω η κλειδαρότρυπα με θέα τις ερωτικές σας περιπτύξεις που προσφέρατε σ’ εμάς τους αναγνώστες, πιστεύετε πως χάρισαν κάποιες στιγμές χαλάρωσης και χαμόγελου ή ερωτικής επιθυμίας;
Το ελπίζω. Είναι η βασική μου επιθυμία. Και, επειδή τα στενάχωρα πράγματα δεν θα λείψουν ούτε το φθινόπωρο, ούτε τον χειμώνα που μας έρχεται, ευχή μου θα ήταν να συνέχιζαν να προσφέρουν αυτές τις στιγμές που λέτε. Και να δίνουν ιδέες στους αναγνώστες, άντρες και γυναίκες. Όχι «πώς» να το κάνουν, αλλά για «να» το κάνουν. Εφόσον θέλει και ο άλλος πάντα, βέβαια. Αυτό είναι ο κανόνας νούμερο 1. Αν δεν υπάρχει απόλυτη συναίνεση, δεν υπάρχει και τίποτε άλλο. Και δεν πρέπει να υπάρξει, ποτέ.
Πόσο σας βοήθησε ως προσωπικότητα, αυτό το ταξίδι αυτοανακάλυψης, όπως το χαρακτηρίζετε στο επιλογικό σας σημείωμα; Καταφέρατε τελικά να κατανοήσετε καλύτερα τον εαυτό σας και τις επιθυμίες σας αλλά και να εντοπίσετε τα τυχόν λάθη σας;
Κανονικά πρέπει να πω πως, ναι, συνέβησαν όλα αυτά. Αλλά θα ήταν ψέματα. Η αλήθεια είναι πως, φέρνοντας πάλι στη μνήμη μου όλα αυτά τα γεγονότα, όλες αυτές τις γυναίκες, όλες αυτές τις νύχτες, απλώς χάρηκα κάπως. Θέλω να είμαι ειλικρινής. Δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας, και σίγουρα όχι από τα πάθη μας.
Αν σας δινόταν η ευκαιρία μιας δεύτερης βραδιάς με κάποια από τις 24, ποια θα επιλέγατε; Σε περίπτωση που τις ξεχάσατε παραθέτω τα ονόματά τους: Αλίκη, Βασιλική, Γεωργία, Δήμητρα, Έλλη, Ζωή, Ηλέκτρα, Θεανώ, Ιωάννα, Κατερίνα, Λένα, Μαίρη, Ναυσικά, Ξένια, Όλγα, Πηνελόπη, Ρένα, Σοφία, Τατιάνα, Υακίνθη, Φαίδρα, Χαρά, Ψυχή, Ωραία…
Και πάλι, κανονικά πρέπει να πω πως και οι 24 ήταν και είναι σπουδαίες και αξέχαστες, και όχι για να μην προσβάλω κάποια από όλες. Δεν θα έλεγα ψέματα, καθώς είναι πράγματι υπέροχες, όλες ανεξαιρέτως. Αλλά δεν θέλω να κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου. Οπότε: με την Αλίκη, ασυζητητί. Γι’ αυτό και την έβαλα πρώτη-πρώτη στο βιβλίο. Δεν μπορεί να βγει από το μυαλό μου — δυστυχώς. Και όχι τίποτε άλλο, αλλά είμαι απόλυτα σίγουρος ότι εκείνη με έχει ξεχάσει.

Λίγα λόγια για το βιβλίο
24 γυναίκες, 24 ιστορίες, 24 νύχτες, 24 συνευρέσεις…
24 ONE-NIGHT STANDS

ΤΟ ΜΟΝΟ ΨΕΜΑ Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ. «Οι ιστορίες που θα διαβάσετε είναι όλες τους αληθινές. Συνέβησαν όπως ακριβώς τις περιγράφω. Ακόμη και τα σημεία που θα σας φανούν μάλλον κάπως… απίθανα. Γιατί τις έγραψα; Η πιο σύντομη απάντηση είναι αυτή: για να θυμηθώ, και για να μην ξεχάσω. Και μια κάπως εκτενέστερη είναι η εξής: καθώς μοιράζομαι με απόλυτη ειλικρίνεια αυτές τις ιστορίες, θέλησα να προσφέρω στους αναγνώστες και τις αναγνώστριες ένα παράθυρο, ή έστω μια κλειδαρότρυπα». (Ορέστης Στασινός, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) «Σε διαφορετικά μέρη, με διαφορετικές διαθέσεις και κατά τη διάρκεια διαφορετικών ωρών μες στη μέρα ή τη νύχτα, ο συγγραφέας-εραστής αφήνεται στα χέρια γυναικών που καμία δε μοιάζει με την άλλη, περνώντας συνήθως υπέροχα μαζί τους. Τις αντιμετωπίζει με σεβασμό, τις φροντίζει, τις ακούει και, φυσικά, τις περιποιείται δεόντως χωρίς αναστολές, ανάλογα με τις επιθυμίες τους. Συζητά μαζί τους, και τους χαρίζει δυνατούς οργασμούς -ο ίδιος, εν τω μεταξύ, απολαμβάνει επίσης πολύ το σεξ μαζί τους, αλλά και τις στιγμές πριν και μετά, δίνοντας σε γυναίκες και άντρες αναγνώστες ωραίες ιδέες για δικές μας σεξουαλικές περιπτύξεις και καλλιεργώντας τις φαντασιώσεις μας». (Από τον Πρόλογο της Sex Editor Γεωργίας Δρακάκη)