Posts From admin

Βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου «ΜΟΝΑΧΙΚΕΣ ΑΛΚΥΟΝΕΣ» της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΤΣΟΥΝΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΗΓΗ από την Βιργινία Αυγερινού

«…Η Αλκυόνη, φανερά αναστατωμένη, έτρεξε στην ακρογιαλιά για να βρει τον αγαπημένο της. Μάταια φώναζε και κοίταζε σε κάθε βράχο… Μη γνωρίζοντας τι άλλο να κάνει, μέσα στην απελπισία της, άρχισε να κλαίει. Οι μέρες περνούσαν καθώς και οι νύχτες. Η Αλκυόνη έμενε εκεί, προσέχοντας και θρηνώντας για τον χαμό του αγαπημένου της συζύγου…» Ο μύθος της Αλκυόνης, που ζει με τον σύντροφό της, όλη της την ζωή, μα σαν

Βιβλία που διάβασα και σας προτείνω ανεπιφύλακτα! από την Ιουλία Ιωάννου

Είναι ανάγκη, σαν το οξυγόνο που αναπνέω ένα πράγμα… δεν μπορώ να αντισταθώ όταν τα βλέπω να με κοιτάζουν παρακλητικά και πάντα αναρωτιέμαι, ποιο να πάρω πρώτα και ποιο θα αφήσω παραπονεμένο; Διαβάζω ασταμάτητα, ίσως και δύο την εβδομάδα… είναι άπειρα και μ’ αρέσει που συνεχώς οι στοίβες ανεβαίνουν και έχω τη δυνατότητα να ταξιδεύω μέσα από τις ιστορίες τους, σε χρόνους περασμένους, σε αγάπες ανεκπλήρωτες, σε μυστικά καλά κρυμμένα…

Παρουσίαση του βιβλίου «Άσπρα γαρύφαλλα» της Ραφαέλας Παπαμιχαήλ, των εκδόσεων ΠΗΓΗ από την Βιργινία Αυγερινού

«…Μάνα και κόρη, βυθίστηκαν, σαν δυο ψυχές αγκαλιασμένες στις νότες μιας μουσικής που τις ταξίδευσε σε έναν άλλο κόσμο, μακριά από τον πόνο, μακριά από την μιζέρια που συνεχώς τους χτυπούσε την πόρτα. Σε ένα κόσμο μαγικό, αλλιώτικο…» Πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας η κ. Ραφαέλα Παπαμιχαήλ, με το βιβλίο της «Άσπρα γαρύφαλλα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΗΓΗ με ένα μαγευτικό εξώφυλλο, δίνει ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, μία ιστορία ξεχωριστή, μια ιστορία που

Η Βασιλική Αποστολοπούλου γράφει για το βιβλίο “Πουλί θα κάμω τη χαρά” Της Μαρία Πρινάρη-Καρκαβατσάκη, Εκδόσεις ΠΝΟΗ

Κατάθλιψη. Ένας λαβύρινθος τρομακτικός, χωρίς διέξοδο θαρρείς. Μια πορεία σε δάσος σκοτεινό, με δέντρα να κινούνται απειλητικά εναντίον σου. Με δρομάκια φιδογυριστά και λακκούβες γεμάτες λάσπη, όπου βυθίζεται το βήμα της ψυχής σου και βουλιάζεις. Βουλιάζεις συνεχώς μέχρι (αν είσαι τυχερός) να βρεθεί ένα χέρι να σε τραβήξει, να σε βγάλει στο φως. Εκεί παραδέρνει η Λένα, η ηρωίδα μας. Σ’ έναν τέτοιον λαβύρινθο. Σ’ ένα τέτοιο σκοτεινό δάσος. Σημαδεμένη

Το κείμενο της Αναστασίας Δημητροπούλου για το βιβλίο «Ευτυχισμένες Οικογένειες» του Δημήτρη Στεφανάκη

  Άριστες οι οικογένειες, των οποίων οι περιουσίες αποκτήθηκαν χωρίς την παραμικρή αδικία, φυλάσσονται χωρίς καμία δυσπιστία, και ξοδεύονται χωρίς δράμι μετάνοιας. Συγκροτημένες αυτές που τα χαρτιά τους είναι προσβάσιμα και ανοιχτά στα μέλη τους. Ενωμένες όσες κατισχύουν τις ηθικές θρομβώσεις στο κοινό τους αίμα και διατηρούν το σφρίγος τους στις κοιλάδες του χρόνου και των συνθηκών. Ευλογημένες. Αιώνια επιφορτισμένες, θαρρείς, μ’ ένα πανομοιότυπο μακάριο χαμόγελο κρεμασμένο στα χείλη, ως

Η Βιργινία Αυγερινού γράφει για το βιβλίο «ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΛΗ» του Blake Crouch – εκδ. ΔΙΟΠΤΡΑ

Τον Blake Crouch τον γνωρίσαμε από την τριλογία του «Η Πόλη», όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη χώρα μας, το καλοκαίρι του 2014, το πρώτο του βιβλίο και ακολούθησαν, το 2015, τα επόμενα δύο. Το ελληνικό αναγνωστικό κοινό, τον αγκάλιασε ξανά τον Φεβρουάριο του 2017, πάλι από τις εκδόσεις Διόπτρα, όταν κυκλοφόρησε η «ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΛΗ», σε μετάφραση Δημήτρη Αλεξίου. ‘Ένα συναρπαστικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, με κεντρικό ήρωα τον Τζέισον Ντεσεν,

Η Βιργινία Αυγερινού γράφει για το βιβλίο «Η νύφη της Κεϋλάνης» Dinah Jefferies – εκδ. Κλειδάριθμος

«…Για την Γκουέν, η Κεϋλάνη ήταν ένα μέρος όπου είχαν χτιστεί βρετανικά όνειρα και είχαν γίνει περιουσίες, ένα μέρος όπου αγγλικές οικογένειες ζούσαν και γεννούσαν τα παιδιά τους… Ωστόσο εδώ υπήρχε ένας διαφορετικός κόσμος, όπου τα κορίτσια περιφέρονταν με απλές βαμβακερές μπλούζες και λιωμένες φούστες, όπου τα μωρά γουργούριζαν και σέρνονταν στις λάσπες, και οι άνθρωποι δεν είχαν αρκετά χρήματα για να φάνε…» Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα, η Νύφη της Κεϋλάνης,

Η Αναστασία Δημητροπούλου γράφει για το βιβλίο του Σπύρου Πετρουλάκη «Το τελευταίο δαχτυλίδι» – εκδ. Μίνωας

Είναι αλήθεια πως το μόνο που κάνει ο άνθρωπος όταν συνειδητοποιεί πλήρως τον εαυτό του, είναι να ζητά διαρκείς αναβολές από το δικαστήριο του θανάτου, θηρεύοντας με πάθος τα όνειρα και τις ελπίδες του. Ζει συλλέγοντας τις εμπειρίες σαν όστρακα από τον απέραντο ωκεανό της ύπαρξης του και σε κάθε μακροβούτι ρισκάρει, πληγώνεται, δίνει και παίρνει όσα μπορεί, και κυρίως όσα αντέχει. Έτσι είναι το έλλογο και πιο αγαπημένο πλάσμα

Η αναγνώστρια Ρένα Τσολάκη γράφει για το βιβλίο «Το τελευταίο τραγούδι του Ντύλαν»

Ο Γαλάνης, η Θεώνη, ο Βασίλης με την Αδριανή, ο Πέτρος και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές του βιβλίου «Το τελευταίο τραγούδι του Ντύλαν», είναι όλοι τους γνώριμοι χαρακτήρες. Τους συναντήσαμε ή θα τους συναντήσουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας. Θα κάνουμε παρέα μαζί τους, θα γίνουμε φίλοι, θα μαλώσουμε… θα αγαπηθούμε. Είναι άνθρωποι που ζούνε ανάμεσά μας έχουν τις αδυναμίες τους, παλεύουν με τα προβλήματα με τα όνειρά τους με την

Σκέψεις για το βιβλίο της Μαίρης Κόντζογλου «Οι Μαγεμένες» – εκδόσεις Μεταίχμιο, από την Ιουλία Ιωάννου

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα μαθαίνει τον αναγνώστη να βλέπει με διαφορετικό μάτι τα γεγονότα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην πορεία των χρόνων. Όταν αυτό το μυθιστόρημα περνάει και κοινωνικά μηνύματα μιας άλλης εποχής, τόσο όμως βαθιά συνδεδεμένα με τη σημερινή και όταν ο απόλυτος έρωτας των ηρώων σε κάνει να βιώνεις μαζί τους τα χτυποκάρδια και το πάθος τους, τότε κρατάς στα χέρια σου ένα μυθιστόρημα που τα έχει όλα! Η