” ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ ” του ΝΙΚΟΥ ΓΟΥΛΙΑ εκδόσεις Ψυχογιός Μια αγαπημένη τριλογία και λίγα λόγια για το έργο που άφησε πίσω του ο αείμνηστος Νίκος Γούλιας. «Ο κύκλος είχε κλείσει». Με αυτή τη φράση ολοκληρώνεται η ΣΜΥΡΝΑ, η τρίτη και πιο σαγηνευτική από τις ηρωίδες της τριλογίας «Στα Χρόνια Της Ομίχλης» του συγγραφέα που έμελε να δώσει μια νέα πνοή στο ιστορικό μυθιστόρημα, του Νίκου Γούλια. Η κάθε
Μετάφραση: Λουίζα Μιζάν – Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ Γράφει η Βιργινία Αυγερινού “…Αγαπητό τετράδιο, με τις εβδομήντα δύο σελίδες από χαρτί φιλικό προς το περιβάλλον κατασκευής της εταιρείας «Νταφτάρ», έφτασα ήδη στο ένα σου τέταρτο και ακόμα δε συστήθηκα όπως πρέπει.Γκίλι.Όνομα προβληματικό, όπως και να το δεις, και κυρίως επειδή προέρχεται από την εβραϊκή ρίζα της λέξης «χαίρομαι» και μάλιστα στην προστακτική…” Ένα βαθιά κοινωνικό έργο για τη ζωή τριών γυναικών που
Οι πτήσεις και οι πτώσεις, έχουν την ίδια ρίζα…Ο Άνθρωπος, συνήθως πετάει στα σύννεφα. Πετάει με τις δικές του πτητικές μηχανές, χωρίς κανόνες ασφαλείας και δίχτυα να προστατεύουν την πτώση του. Ένα πέταγμα ανέμελο, με κινητήριο δύναμη την ψυχή και πιλότο την φαντασία, χωρίς το φόβο συνεπιβάτη του. Ευφροσύνη η συνάντηση με σμάρια πουλιών, που μπαίνουν στις τουρμπίνες της άυλης μηχανής, της δίνουν τη δύναμη των φτερών τους, το ηδύ
Μτφρ: Στέλα ΖουμπουλάκηΓράφει η Μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη Πρόκειται για το πιό πρόσφατο από μία σειρά βιβλίων που έχει γράψει ο Λουί με χαρακτήρα αυτοβιογραφικής μυθοπλασίας. Είναι μία ακόμη εξιστόρηση της δύσκολης παιδικής και εφηβικής του ηλικίας που καθορίστηκε από την οικογενειακή και κοινωνική αποδοκιμασία, έως την μετάβαση στον γνωστό λογοτέχνη του σήμερα, με άρωμα και διάθεση απολογητική.Με το φακό του στραμμένο εντός του, στον “διαβρωμένο” ψυχικό κόσμο του φωτίζει όλα όσα
Ένα όμορφο συναίσθημα τις μέρες των γιορτών, είναι να καθόμαστε αναπαυτικά, αγκαλιά με τα παιδιά μας και να διαβάζουμε ιστορίες, παραμύθια με άρωμα Χριστουγέννων. Μια ακόμη δελεαστική πρόταση από τις εκδόσεις Ψυχογιός, αποτελεί το βιβλίο της Λούσι Πόουλαντ για παιδιά από 3 έως 6 ετών.Ποιος δεν αγαπά τα ξωτικά;Ποιος πιστεύει ότι υπάρχουν; Η μαμά επιβεβαιώνει πως τα ξωτικά είναι χρήσιμα μονάχα στον Άγιο Βασίλη, αλλά ο μικρούλης της ιστορίας μας,
1960. Τρία ήταν τα γνωστά ονόματα των οικογενειών της Χώρας της Άνδρου: οι γαιοκτήμονες Δελαγραμμάτικα, οι αξιοπρεπείς Βαλμάδες, οι εφοπλιστές Γαλανοί. Η Λεώνη της οικογένειας των Βαλμάδων, θέλει να γίνει η πρώτη κυρά στο νησί. Το κλειδί ήταν να την ερωτευτεί ο Μάξιμος Γαλανός, με σπουδές στην Ευρώπη, που είχε γυρίσει για να ανοίξει σχολείο στη Χώρα με δικά του κεφάλαια, γιος του Ζαννή Γαλανού του βουλευτή, ο οποίος έπαιζε
Ο συγγραφέας αναφέρεται σε αυτό το βιβλίο για την ειδυλλιακή τοποθεσία Betshtesgaden, στις Βαυαρικές Άλπεις και σε υψόμετρο 1000 μέτρων, επί της οποίας δεσπόζει η «φωλιά του αετού» (Kehlsteinhaus) καθώς αποτελεί ένα από τα σημεία σύμβολα του γερμανικού εθνικοσοσιαλιστικού παρελθόντος. Ο συγγραφέας επισκέφθηκε την περιοχή και εκεί συνέλαβε την ιδέα ενασχολήσεώς του με τον τόπο, την ιστορία του και κατ΄ επέκταση με ιστορικές αναφορές οι οποίες συνδέουν τον πλέον διάσημο
ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ 24γράμματα Το ιστορικό μυθιστόρημα είναι ένα μάθημα ιστορίας στην πιο ευχάριστη αναγνωστική μορφή του, το οποίο, μέσα από τη μυθοπλασία που εμπλέκεται, απαλλάσσεται από την “ξύλινη γλώσσα” και αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η Δήμητρα Παπαναστασοπούλου, με την πολύχρονη και σταθερά σημαντική παρουσία στον λογοτεχνικό χώρο, έχει αφήσει το αποτύπωμα της στη συγγραφική αυτή κατηγορία. Επιστρέφει εδώ με ένα κοινωνικό μυθιστόρημα το οποίο περιέχει πολλά βέβαια στοιχεία ιστορικά, σαφώς
Μετάφραση: ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΣΟΦΙΑ Γράφει η Βιργινία Αυγερινού «…Απέμεναν πέντε ημέρες για τα Χριστούγεννα και μια κλωστή χειμωνιάτικης μαγείας στροβιλιζόταν σαν σπείρα στον αέρα. Πλεκόταν στροβιλιστά γύρω από τον κόσμο σαν μια αόρατη κορδέλα, τυλίγοντας το κάθε πλάσμα σε έναν περιποιημένο φιόγκο, ενώνοντάς τα όλα μαζί. Κανείς δε γνώριζε ακόμη πως η αόρατη κορδέλα κάπου τους οδηγούσε· πως τους έδενε όλους μαζί σε μια χιονισμένη χριστουγεννιάτικη περιπέτεια…» Μετά το μαγικό βιβλίο
Ο πάτερ Λίβυος αναφέρει στο βιβλίο αυτό κάποια θέματα ψυχοθεραπείας, ηθικής, χριστιανικής πνευματικότητας και αυτογνωσίας.Γιατί αρνούμαστε να ζήσουμε;Είμαστε ζωντανοί ή απλώς επιβιώνουμε;Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν στα τριάντα κι απλώς τους θάβουν στα ογδόντα τους…Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη φοβάται τον θάνατο. Τόσο γιατί είμαστε θνητοί και φθαρτοί όσο και διότι έχουμε πλαστεί για την αιωνιότητα. Φοβούνται τον θάνατο περισσότερο εκείνοι που φοβούνται τη ζωή. Ο φόβος του θανάτου είναι