ΣΚΕΨΕΙΣ - ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ
Λένε πως φωτογραφίζεις σωστά όταν βάζεις στην ίδια ευθεία το μυαλό, το μάτι και το χέρι. Οι «Αυτόπτες μάρτυρες» Χρήστος Καραγιαννόπουλος, Μπάμπης Γιαννακίδης, Λάζαρος Θεοδωρακίδης και Γιάννης Κεσσόπουλος, με το εξαιρετικό δίγλωσσο λεύκωμά τους «Η Θεσσαλονίκη σε εικόνες – 120 καρέ μέσα από τον φακό τεσσάρων δημοσιογράφων» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μαλλιάρης – Παιδεία απέδειξαν πως βρήκαν τη σωστή ευθεία, αλλά για ένα πολύ σημαντικό επιπλέον λόγο: Επειδή πρόσθεσαν
Πόση σαπίλα να αντέξουνε οι γυναίκες, πόση αδικία να καταπιούνε, πόση απογοήτευση να διαχειριστούν. Η στερεότυπη εικόνα της γυναίκας που προκαλεί εξακολουθεί να κυριαρχεί κι ας πέρασαν δεκαετίες από τότε που οι γυναίκες διαβάζανε με ιερότητα το «Δεύτερο φύλο», που γράφανε συνθήματα στους τοίχους, διεκδικούσανε χειραφέτηση, ίσες ευκαιρίες, εναντιωνότανε στις προκαταλήψεις, αμφισβητούσανε τα πατριαρχικά πρότυπα, ονειρευόντανε μια κοινωνία με ίσα δικαιώματα, να περπατάνε μόνες τα βράδια χωρίς να φοβούνται, να
Σε έναν παραθαλάσσιο ξεχασμένο τόπο, ζουν και συνάμα ασφυκτιούν τέσσερις νεαρές φίλες. Η Ισμήνη, η Ρεβέκκα, η Μαριάννα και η Σόνια. Η δυναμικότερη όλων, φερόμενη και ως αρχηγός, είναι η Ισμήνη. Ατίθαση, τρομακτική, δεσποτική, απαλλαγμένη από νόρμες, η Ισμήνη είναι ένα ισχυρό κορίτσι, που αναζητά τη δύναμη της μαγείας στα χνάρια του Εωσφόρου. Στο πλευρό της έχει τη Ρεβέκκα, υποχείριό της, να την παρασέρνει σε ό,τι διεστραμμένο και επικίνδυνο βάζει
«Με είδα σαν κουρδιστό πουλί που πετούσε στον καλοκαιρινό ουρανό και κούρνιαζε στο κλαδί κάποιου τεράστιου δέντρου κουρδίζοντας το ελατήριο του κόσμου. Εάν πράγματι δεν υπήρχε πια κουρδιστό πουλί, κάποιος θα ‘πρεπε ν’ αναλάβει τα καθήκοντά του. Κάποιος θα ‘πρεπε να κουρδίζει κάθε μέρα το ελατήριο του κόσμου. Αλλιώς το ελατήριο θα ξεκουρδιζόταν και το περίτεχνο αυτό σύστημα θα σταματούσε οριστικά και αμετάκλητα. Όμως ο μόνος που έμοιαζε να έχει
Ένας φασίστας σιγοπίνει σε κάβα σκοτεινή, στα «Ξύδια του Γκιούλιβερ». Πίνει ώσπου ο ίδιος εγκαταλείπει τον εαυτό του. Ζει δυο άλλες ζωές: Ως Διονύσης, μεγαλώνει στην επαρχία, ερωτεύεται αγόρια, συγκρούεται με τον κακοποιητικό πατέρα του, πόλεμος στο σχολείο, πάει στον στρατό και στο τέλος καταλήγει με νταβατζή στην πορνεία με πελάτες στην πιάτσα· ως Αριάδνη, μεγαλώνει σε ένα σπίτι κλειστό, γυρίζει τους ψυχιάτρους και τις κλινικές και διατηρεί μια πληθωρική
(Γερμανικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2020) Γράφει : Ο Κώστας Τραχανάς «Τη μία εκείνη φευγαλέα στιγμή που στρέφεται κανείς για να αντικρίσει τη ζωή του, ο Σίσυφος, προτού επιστρέψει στον βράχο του ξανά, κοιτάζει τη διαδοχή των πράξεων που έχουν διακοπεί και βρίσκονται μονάχα στο βλέμμα του μυαλού του, και που θα τις σφραγίσει ο θάνατός του όταν έρθει. Ο αγώνας, το ολοήμερο βάσανο και ο κόπος ώσπου να φτάσει εκεί ψηλά,
Στο βιβλίο «Οι μνήμες ταξιδεύουν», η Αφροδίτη Σαββίδη, θα μας διηγηθεί μια αληθινή ιστορία, για ανθρώπους κατατρεγμένους που αναγκάστηκαν να αφήσουν τον τόπο τους και να αναζητήσουν μια νέα πατρίδα στην Ελλάδα, σε ένα ταξίδι που πέρα από τα λίγα υπάρχοντα που μπορούσαν να πάρουν μαζί τους, ταξίδεψαν τις μνήμες τους, μνήμες γεμάτες πόνο για όσα έμειναν πίσω και λαχτάρα για την αντάμωσή τους που εν τέλει δεν έγινε ποτέ.Η
«Ο Πάστερνακ, ο Μάξιμος και το Κίεφσκι Βοκζάλ-Σοβιετική εμπειρία και μεταβολή στο ελληνικό μυθιστόρημα Πάρνης, Αλεξανδρόπουλος, Ζέη-Ελληνικό θέατρο των πολιτικών προσφύγων στη Μόσχα, Φίλοι ποιητές και η Ρωσία στην ελληνική λογοτεχνία» Μιχάλης Πάτσης Εκδόσεις δ/λ 2022 σελ.420 Το βιβλίο αυτό αναφέρεται κυρίως σε τρεις συγγραφείς Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες, τον Αλέξη Πάρνη, τον Μήτσο Αλεξανδρόπουλο και την Άλκη Ζέη.Οι Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες Ανατολικές Χώρες έζησαν
Εκδόσεις Πηγή 2022 σελ.184 (Πανελλήνιο Βραβείο Λογοτεχνίας από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών)-Γράφει: Ο Κώστας Τραχανάς Η Θεά Δήμητρα φτάνει κουρασμένη και στενοχωρημένη στην Ελευσίνα. Μετά από μήνες άκαρπης αναζήτησης, έχει καθίσει στην Αγέλαστη Πέτρα και θρηνεί το χαμό της μοναχοκόρη της. Και τότε εμφανίζεται η Βαυβώ. Αρχίζει τα αθυρόστομα ανέκδοτα, συνεχίζει με άσεμνες ιστορίες και τελικά πώς καταφέρνει να την κάνει να γελάσει; Σηκώνει τα φουστάνια της και δείχνει το
Μετάφραση: Μαρία Φακίνου – Εκδόσεις Πατάκη «Το Άουσβιτς κατασκευάστηκε για να μας φυλακίσει. Το Μπιρκενάου κατασκευάστηκε για να μας σκοτώσει.» «Ο κήπος του Μένγκελε» κυκλοφόρησε φέτος το καλοκαίρι από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ σε μετάφραση Μαρίας Φακίνου. Πρόκειται για ένα βιβλίο με θεματολογία επηρεασμένη από το Ολοκαύτωμα, τον άγγελο του θανάτου, Μένγκελε, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, και τη μοίρα που επιφύλασσε στα δίδυμα αδέλφια στο Άουσβιτς. […Όμως, εκεί όπου θα έπρεπε να
