Η οργή που ματώνει τη μέρα – Εύη Δουργούτη

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Όταν πήρα στα χέρια μου το βιβλίο που σε πολύ λίγο θα σας παρουσιάσω και αφού διάβασα το οπισθόφυλλο, οφείλω να ομολογήσω ότι ταράχτηκα. Τι είχα μόλις διαβάσει; Μια νεκρή, κάποιοι ένοχοι και σιγή ιχθύος; Άλλο ένα μυστήριο που αναζητά λύση, σκέφτηκα. Ένα ακόμη γεγονός που οι οικείοι του θέλουν να περάσει στη λήθη, μα κάποιος, δεν ξεχνά. Κάποιος θα επιλέξει να γράψει τους τίτλους τέλους της ιστορίας με βάση τα δικά του μέτρα και σταθμά.
Είστε έτοιμοι να ταξιδέψουμε μαζί του;
Να αναζητήσουμε κομβικά σημεία, να αγωνιούμε για τις εξελίξεις και να αδημονούμε για την τιμωρία των ενόχων;
Ελάτε μαζί μου και αν σας αρέσει η περιπέτεια, σίγουρα θα βγείτε κερδισμένοι.

Στην Ορεινή Αρκαδία, το έτος 1980 μια 15χρονη κοπέλα και τέσσερα αγόρια θα αναμοχλεύσουν τις μοίρες τους και θα προσπαθήσουν να αποσιωπήσουν τα γεγονότα που τους σημάδεψαν. Τι γίνεται όμως, όταν κάποιος έχει παρακολουθήσει τις κινήσεις τους; Τι γίνεται όταν έχει ορκιστεί την εκδίκησή τους;
Το σκηνικό αλλάζει άρδην, μεταφερόμαστε στην Αθήνα του 2019, ξεχνάμε προς το παρόν τους ήρωες της Αρκαδίας, αλλάζουμε σελίδα και γνωρίζουμε μια δυνατή αδερφική φιλία ανάμεσα στον Θοδωρή και τον Μάριο.
Πρόκειται για δυο αστυνομικούς, άψογους επαγγελματίες, λειτουργούς που υπηρετούν με σθένος και ευλάβεια το πόστο τους. Μαζί τους θα πορευτούμε, θα αγωνιούμε για τις εξελίξεις της προσωπικής τους ζωής, θα αναζητούμε λύσεις σε γρίφους και θα προσπαθούμε να συνδέσουμε το παρελθόν, με το παρόν, πράγμα θα ομολογήσω δύσκολο και ίσως ακατόρθωτο.
Η σύζυγος Ελπίδα που αφήνεται έρμαιο στο τέλμα της καθημερινότητάς της, ένας νεκρός δάσκαλος 57 ετών πλάι σε ένα περίεργο σημείωμα, μια πολυλογού γειτόνισσα που δεν βοηθά το έργο της αστυνομίας, ένα βάζο ίριδες που μαγεύουν με τα χρώματά τους και ένα μάτσο αλλοδαπές κλειδωμένες σε διαμέρισμα, μπορεί να σας φαίνονται ασύνδετα στοιχεία, όμως οφείλω να ομολογήσω ότι αποτελούν κρίκους μιας μεγάλης, βαριάς και δύσοσμης αλυσίδας που σέρνει πτώματα, ταλαιπωρημένες ψυχές, ενοχές, μυστικά και απωθημένα.
Ένα ολοζώντανο όνειρο που ταράζει τον ύπνο του Μάριου, ένα περίεργο μήνυμα σε κινητό χωρίς παραλήπτη, ένα ρομαντικό δείπνο με την Αθήνα απλωμένη στα πόδια ενός ζευγαριού, μύχιες ερωτικές σκέψεις που σκαλώνουν στο μυαλό του αστυνόμου και ένα φιλί που θα στοιχειώσει δυο κορμιά, δεν αφήνουν περιθώρια να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου, αν και ακόμα ως αναγνώστης δεν έχεις καταφέρει να βρεις τα στοιχεία εκείνα που θα σε οδηγήσουν ένα βήμα πιο κοντά στη λύση του γρίφου.
Στις σελίδες του βιβλίου, παρελαύνουν γυναικεία πρόσωπα πολλά. Η Βίκυ, η Χαρίκλεια, η Στεφανία, η Σόνια, η Νάντια, η Ζωή, η Τζένη, η Μάρω, η Βασιλική και η Μαγδαληνή. Όλες τους κρατούν στα χέρια τους κομμάτια του παζλ της ιστορίας. Άλλα κομβικά και άλλα όχι και τόσο, μα όλα χρειάζονται για να φτάσουμε σε ένα άρτιο αποτέλεσμα, σε έναν καμβά ολοκληρωμένο, σε ένα κουβάρι που πλέον κατάφερε να ξεμπλέξει.
Σειρά έχει ένας εφιάλτης που κρατά χρόνια, μια νέα αυτοκτονία που έλαβε χώρα στην Πρέβεζα, ένας κύριος που ‘ρίχνεται’ στην ψυχοκόρη υπηρέτρια του σπιτιού τους, ένα στενό δανεικό φόρεμα που εκτελεί χρέη νυφικού, αλλά και μια αθώα παιδική καρδιά που πληγώνεται από τα σχόλια των συνομηλίκων της.
Αντιλαμβάνομαι ότι όλα όσα έχω γράψει, σας έχουν μπερδέψει, μα να είστε σίγουροι ότι όλα συνάδουν μεταξύ τους. Δεν είναι πρόθεσή μου να σας αποκαλύψω μυστικά, αλλά να σας τροφοδοτήσω αγωνία, να σας περιγράψω γεγονότα που θα σας κινήσουν το ενδιαφέρον ώστε να αναζητήσετε το βιβλίο και να ταξιδέψετε μαζί του πλάι σε κακοτράχαλα μονοπάτια, πλάι σε πονεμένες προσωπικότητες, πλάι σε αβυσσαλέο μίσος που δεν επιθυμεί να καταλαγιάσει το μένος του.
Ώρα είναι να αναφέρω τον αγαθό Κωνσταντή με το αργό μυαλό του, έναν έρωτα για έναν ακατάλληλο νέο και μια απέλπιδα προσπάθεια να απαγκιστρωθεί ένα όμορφο και αθώο κορίτσι από τον ασφυκτικό κλοιό ενός υπερόπτη.
Ετοιμαστείτε να αντιμετωπίσετε τον θυμό, τη φρίκη, το μίσος, τη σιχασιά, την αγανάκτηση που θα θέλει να σας πνίξει, τον οίκτο για τις πονεμένες ψυχές που δεν είναι λίγες, τον φόβο που φωλιάζει μέσα τους, αλλά και τα δάκρυα μιας μάνας που δεν θα λησμονήσει ποτέ την μονάκριβή της.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Εύης Δουργούτη, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
…μόνο η αγάπη αξίζει σε τούτη τη ζωή. Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Μόνο η αγάπη…

Αφού διαβάσουμε ένα απόσπασμα από την Παλαιά Διαθήκη γραμμένο σε τοίχο και φτάσουμε σε έναν ξεχασμένο τόπο με τη βοήθεια μιας τσαλακωμένης ζωγραφιάς, θα πρέπει να ατσαλώσουμε τον χαρακτήρα μας γιατί βρισκόμαστε μια ανάσα από τους τίτλους τέλους.
Πραγματικά δεν φανταζόμουν την πολύκροτη συνέχεια. Δεν είχα την παραμικρή υπόνοια για τη σύνδεση των προσώπων ή για την τροπή που πήρε τελικά η ιστορία. Ξαφνιάστηκα, απόρησα, πόνεσα και στάθηκα πλάι σε ήρωες που μας έχουν ανάγκη.
Δεν θα προβώ σε αποκαλύψεις. Δεν το έχω κάνει και δεν προτίθεμαι να αλλάξω τον τρόπο παρουσίασης των βιβλίων που μου εμπιστεύονται. Θα πω μονάχα ότι οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου καίνε και σίγουρα δεν διαβάζονται μόνο μια φορά…

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Ορεινή Αρκαδία, Δεκέμβριος 1980
«Σταματήστε! Σταματήστε σας λέω!» ακούστηκε μία φωνή γεμάτη πανικό. «Νομίζω πως είναι νεκρή…»
Για λίγα λεπτά η απόλυτη ησυχία βασίλεψε στο μικρό ξέφωτο, ενώ οι ένοχοι έστεκαν αμίλητοι, μην τολμώντας να στρέψουν το βλέμμα τους στην άτυχη κοπέλα που κείτονταν λίγο παραπέρα λιπόθυμη, γεμάτη λάσπες και μώλωπες.
«Ορκιστείτε όλοι πως κανείς δεν θα μιλήσει. Θα ξεχάσουμε ό,τι έγινε σαν να μην συνέβη ποτέ».
Κάποιος, όμως, είχε ορκιστεί ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ. Τριάντα χρόνια μετά, θα παίξει με τον χρόνο σκαλίζοντας μυστικά που θάφτηκαν στο φως του φεγγαριού.

Ένα μυστήριο που εδώ και χρόνια αναζητά τη λύση του. Μία αποκάλυψη που αποδεικνύει ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποιον πραγματικά έχει στο πλάι του…

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.
Η Εύη Δουργούτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σουφλί Έβρου. Από πολύ μικρή λάτρευε να πειραματίζεται με διάφορα είδη γραπτού λόγου αποτυπώνοντας τον εσωτερικό της κόσμο στο χαρτί. Αν και προτιμά τις πράξεις, αφού υποστηρίζει πως «οι λέξεις είναι μόνο για τη στιγμή που λέγονται και δεν εγγυώνται τίποτα για το μέλλον, κάνε, μη μου λες», χάνεται συχνά σ’ αυτόν τον ρευστό κόσμο των λέξεων, κι ας ξέρει πως είναι πλαστός και πως το παραμικρό που θα ερεθίσει τη φαντασία της, οδηγώντας τη σε άλλα μονοπάτια, είναι ικανό να κάνει μια ολόκληρη ιστορία να καταρρεύσει και να την οδηγήσει να ξεκινήσει να γράφει από την αρχή. Κάπως έτσι, όμως, έχει ζήσει νοερά πολλές και διαφορετικές ζωές παρέα με τους χάρτινους ήρωές της.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΞΗ.