Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Δεν είναι λίγοι, φίλοι μου αυτοί που ισχυρίζονται ότι τα αγόρια δεν μεγαλώνουν ποτέ. Οξύμωρο; Ίσως, μα θα συμφωνήσω μαζί τους ότι μια δόση αλήθειας την έχει η παραπάνω πρόταση.
Το βιβλίο του Νίκου Αδάμ Βουδούρη, ένα σύντομο βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, όταν μου προτάθηκε από τις εκδόσεις Πατάκη, μου κίνησε την περιέργεια.
Θέλησα να το διαβάσω, να περιηγηθώ ανάμεσα στα πολλών ετών αγόρια που κρύβουν οι δεκατέσσερις ιστορίες του και να καταλήξω σε εκείνη που ξεχώρισε στα δικά μου μάτια.
Ποικίλοι χαρακτήρες, εγωκεντρικοί, ανέμελοι, απείθαρχοι, αλλόφρονες, εξωπραγματικοί και εξοργιστικοί.
Οι ιστορίες έχουν κάτι να σου δώσουν, αρκεί να είσαι σε θέση να το διεκδικήσεις, να το κερδίσεις και να το κάνεις κτήμα σου.

Ένας σατράπης σύζυγος και πατέρας που θα πληρωθεί με το ίδιο νόμισμα και στη συνέχεια ότι ήθελε προκύψει.
Ένας νέος και ένας νεότερος, μάρτυρες μιας ‘μυσταγωγίας’, μιας συνουσίας ερωτικής.
Ένα μποστάνι – έριδα ανάμεσα σε δυο Ιορδάνηδες, ένα σκιάχτρο από άχυρο και ένα παντελόνι γερμένο σε γέρικα πόδια.
Λάσπες και λασπόνερα, γάντια λάτεξ βαθυκόκκινα και μια απεικόνιση σε ζωγραφιά. Αληθινή ή ψεύτικη; Κανείς δε θα μάθει…
Ένας γιος, η θεραπευτική ιδιότητα του λυκοπενίου και ένα ζευγάρι στα όρια της διάστασης κι ακόμη παραπέρα.
Ένας πατέρας ικανός να διδάξει στον γιο του προσωπικές απολαύσεις που ενδεχομένως να ήταν προτιμότερο να τις ανακαλύψει μονάχος του.
Ο κοινωνικός διαχωρισμός, οι ανιδιοτελείς πράξεις και οι κομματικές διαφορές που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος ακόμη και στην τελευταία κατοικία των ανθρώπων.
Μια κραυγή από τα δύσβατα της ψυχής ενός θύματος ενδοοικογενειακής βίας που τάσσεται ενάντια στα κοιμισμένα μάτια της μητρός του.
Οι ιστορίες μιας Βερόνικας made by Κοσμάς και οι παράπλευρες απώλειες της ζωής του.
Η δυστυχία της μοναξιάς μετά την επιτυχία και η εκκωφαντική σιωπή της λήθης. Μήπως τελικά πρόκειται για παιχνίδια του μυαλού; Μήπως όχι;
Ένας ακόμη άνδρας συναισθηματικός, ‘παραδοσιακός’ που δεν ντρέπεται να τσαλακωθεί και να κλάψει από αγάπη, από τύψεις, από απώλειες. Σας θυμίζει κάτι;
Μπορεί το κοντάρι ενός λαχειοπώλη να εκτελέσει χρέη σκήπτρου; Μπορεί, ακόμα και για έναν μορφωμένο…
Τι κοινό έχουν μια συνάντηση κουμπάρων, ένα μπάρμπεκιου και ένας κρίκος περασμένος σε θηλή;

Ο πολλών ετών αγόρι, είναι ο ήρωας Ανδρέας. Είναι κομμάτι μιας ιστορίας μεγαλύτερης συγκριτικά με τις υπόλοιπες, μιας ιστορίας που κρύβει πάθη, ενοχές, και γονικά δεσμά. Η σχολή υποκριτικής, οι βόλτες σε μέρη άγνωστα, οι δίσκοι του Θεοδωράκη, η εμφάνιση ενός κλόουν, η εξειδικευμένη κατ’ οίκον φροντίδα, ένα πολωνικό τραγούδι, το προσκύνημα ενός γίγαντα αλλά και ένα εφάπαξ που γρήγορα γίνεται βορά, σκόνη και θρύψαλα, είναι οι καταβολές της ιστορίας που κυοφορούνται εντός της.

Το βιβλίο μπορείς να το κάνεις μια ανάγνωση και να το τοποθετήσεις πλάι σε άλλα στη βιβλιοθήκη. Ο χρόνος που θα χρειαστείς, είναι λίγος.
Μπορείς όμως να σταθείς στις ιστορίες του, να τις αναμοχλεύσεις, να αναζητήσεις τα βαθύτερα νοήματά του, να γίνεις κριτής ή συνοδοιπόρος των ηρώων, να αναλογιστείς τις πράξεις τους, να πονέσεις, να θυμώσεις, να ταξιδέψεις μαζί τους και να πας ένα βήμα μακρύτερα. Να στοχαστείς τα πάθη τους, να αναζητήσεις το κομμάτι ουρανού που εκείνοι δεν βλέπουν, να προσπαθείς να βρεις τη ρίζα του κακού.
Αυτός είναι ο δύσβατος δρόμος ανάγνωσης που εγώ επέλεξα και που θαρρώ πως βγήκα κερδισμένη.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Δεκατέσσερις ιστορίες µε πρωταγωνιστές µικρά, µεγάλα και µεγαλύτερα αγόρια.
Η πρώιµη ενηλικίωση, η παρατεταµένη εφηβεία, η πρώτη ερωτική µύηση, οι ασαφείς αναµνήσεις από την παιδική ηλικία, οι γονείς, οι φίλοι, οι ορέξεις των άλλων, τα ρούχα των άλλων και, κυρίως, τα λόγια των άλλων σε ένα βιβλίο για αγόρια που, αν και µεγαλώσανε, µείνανε παράξενα παιδάκια γερασµένα.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου.
Ο Νίκος Αδάµ Βουδούρης γεννήθηκε στο Γλυκορρίζι Μεσσηνίας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Από τις Εκδόσεις Πατάκη έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία του Ο βυθός είναι δίπλα (διηγήµατα· 2008), Καϊάφας (µυθιστόρηµα· 2016), Πολλών ετών αγόρι (διηγήματα· 2024).

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.