ΣΚΕΨΕΙΣ - ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ
«Σ’ ένα χωριό ζούσαν τρεις γυναίκες. Η πρώτη ήταν κακιά, η δεύτερη ήταν ψεύτρα, η τρίτη ήταν εγωίστρια. Κι όμως, είχαν ένα κοινό σημείο, κάτι σαν μυστικό…» Οι εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ μπορούν να είναι υπερήφανες για το γεγονός ότι ο Michel Bussi με τα δύο σημαντικά βιβλία του ανήκει στο δυναμικό τους. Μετά το εξαιρετικό «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΠΤΗΣΗΣ 5403», δίνουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό το δεύτερο βιβλίο του Bussi «ΤΡΙΑ
Ο Γάλλος ποιητής Paul Claudel, του οποίου η τέχνη ανέκαθεν υποστήριζε την πολυπλοκότητα και την ευρύτητα του σύμπαντος ως πιστοποίηση για την ύπαρξη του Θεού στα πράγματα, συνήθιζε να λέει την εξής φράση: «Λοιπόν, Θεέ μου δε σου ζητώ τίποτα. Να υπάρχεις μονάχα, και αυτό είναι αρκετό». Σκεφθείτε για λίγο αυτή τη μετριοπαθή, αλλά ταυτόχρονα υποβλητική στάση απέναντι στο θείο, καθώς και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη της πίστης και της
ΚΙ ΑΝ ΕΓΩ ΧΑΘΩ του Adam Haslett Μια αξέχαστη ιστορία αγάπης και πίστης Ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα του 2016 σύμφωνα με το περιοδικό Time Βραβείο Μυθιστορήματος L.A. Times Το μυθιστόρημα Κι αν εγώ χαθώ (Imagine me gone) του βραβευμένου αμερικανού Adam Haslett που κυκλοφορεί αύριο από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, σε εξαιρετική μετάφραση του Αύγουστου Κορτώ, είναι ένα ευφυώς δομημένο και βαθιά ανθρώπινο ψυχολογικό μυθιστόρημα που διερευνά τους οικογενειακούς δεσμούς
«… Το σπίτι μου το παντοτινό εν τω ψυχιατρείο…» «Αναστασία, Παλεύοντας με τη Σχιζοφρένεια», μια αληθινή ιστορία, γραμμένη από την Άντρη Χαϊράλλα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις i-Write (Πηγή). Ο τίτλος του βιβλίου εκτός από αντιπροσωπευτικός του έργου, προϊδεάζει τους αναγνώστες για το τι είναι αυτό που θα διαβάσουν. Πρόκειται για ένα βιβλίο βαθιά ανθρώπινο και αληθινό, που παρουσιάζει όλη την ζωή ενός ανθρώπου, όταν αυτός πάσχει από σχιζοφρένεια, χωρίς
Λένε πως αυτοί που φέρνουν τον ήλιο στις ζωές των άλλων εκεί όπου τα νέφη είναι πυκνά και άχαρα, φωτίζουν ταυτόχρονα και την δική τους ύπαρξη. Αποδεικνύουν και παραδέχονται την ίδια στιγμή πως ζωή είναι η αδιάπαυστη προσαρμογή των εσωτερικών σχέσεων στις εξωτερικές, και πως σαν σώματα, όλοι είμαστε μονάδες αυτόνομες και διαφορετικές μεταξύ τους, μα ως ψυχές μοιάζουμε και ενωνόμαστε με μια αινιγματική κοινή συνισταμένη. Κι αυτό γιατί ο
Ένα απολαυστικό μυθιστόρημα, μια συνέχεια απερίγραπτη… σε λίγες μόνο γραμμές, είναι το δεύτερο μέρος του Greek Θέραπι που μας παραδίδει η Θάλεια Κουνούνη. Το χιούμορ της Θάλειας είναι αστείρευτο, οι ατάκες σφάζουν με το γάντι, οι συναντήσεις της αλλοπρόσαλλης παρέας μόνο μία σκέψη σου φέρνουν στο μυαλό… μα αυτό ΠΡΕΠΕΙ να γίνει σήριαλ!!! Δεν θα σταθώ στο στόρι, που πιστέψτε με, καμία σημασία δεν έχει (αυτό άλλωστε το διαβάζετε στο
Τον Dicker Joël, τον γνωρίσαμε από την «αλήθεια για την υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ», που επίσης κυκλοφορεί στην χώρα μας από τις εκδόσεις Πατάκη, ένα βιβλίο που δικαίως γνώρισε τεράστια επιτυχία πουλώντας εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Επανέρχεται με ένα νέο βιβλίο «Το βιβλίο των Μπάλτιμορ», που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 2016, σε μετάφραση Γιάννη Στρίγκου, και στο οποίο κεντρικός ήρωας είναι και πάλι ο συγγραφέας Μάρκους Γκόλντμαν «…Αν βρείτε αυτό το βιβλίο,
Μια αληθινή ιστορία ήταν το έναυσμα της συγγραφής αυτού του βιβλίου, με τίτλο «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ», της Schulman Ninni που στην χώρα μας κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, σε μετάφραση της Χριστίνας Μανιά από τη γαλλική γλώσσα. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό, πολυπρόσωπο, αγωνιώδες αστυνομικό και κοινωνικό μυθιστόρημα μέσα στο οποίο, ενώ οι ανατροπές και οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και συνυπάρχουν στοιχεία θρίλερ, αγωνίας και φόβου, ο
«.. Πώς μυρίζει έτσι ο έρωτας! Πώς ποτίζει τα πάντα και γεμίζει γωνιές και στιγμές… Πόσο καιρό είχε να μυρίσει έρωτας στο σπίτι μας… Πόσο καιρό είχε να ονειροπολήσει κάποιος κάτω από το κουμκουάτ μου; …» Η Πηνελόπη Κουρτζή, εμφανίστηκε στην σκηνή της Ελληνικής λογοτεχνίας, για πρώτη φορά, τον Οκτώβριο του 2016, όταν οι εκδόσεις Ψυχογιός, κυκλοφόρησαν το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Κουμκουάτ, εκεί όπου ρίζωσε η αγάπη» αν
«… Αυτό που ήξερα και ήμουν βέβαιη ήταν η βαθύτερη ανάγκη μιας φυγής. Πάντα ήθελα να φεύγω. Να πετάει η ψυχή μου σαν τα πουλιά. Να νιώθω την γλύκα μιας ατέλειωτης φυγής. Όχι να φεύγω για άλλους τόπους. Από την ίδια τη ζωή μου να φεύγω. Να ρίχνω τα «στοπ» στον δρόμο μου. Να γκρεμίζω τις πινακίδες που σηματοδοτούσαν διαδρομές. Να πατάω στις διαχωριστικές γραμμές. Ν αψηφώ τα όρια της
