«Ο δρόμος για να ξεφεύγεις από τον φόβο σου περνάει μέσα από τον ίδιο τον φόβο». Η 38χρονη Λίντα Κόνραντς είναι μια επιτυχημένη συγγραφέας, η οποία όμως εδώ και 11 χρόνια μένει κλεισμένη στο σπίτι της με μόνη συντροφιά τον σκύλο της τον Μπουκόβσκι. Κοντά της βρίσκεται και η Σαρλότε, η γυναίκα που την βοηθάει στο σπίτι και κάνει τις εξωτερικές δουλειές. Δεν την επισκέπτεται κανείς, ούτε οι γονείς της,
«Η μοίρα της ήταν να ζήσει. Και ν’ αγαπήσει πέρα από τα όρια!» Harmony Verna Οι εκδόσεις Κλειδάριθμος μπορούν να είναι περήφανες για την έκδοση της κόρης της Αυστραλίας, της Harmony Verna, σε μετάφραση Μαρίας-Ρόζας Τραϊκόγλου. Πρόκειται για ένα, ας μου επιτραπεί η έκφραση, λογοτεχνικό έπος της Αυστραλιανής υπαίθρου, όταν πια συνυπήρχαν οι μετανάστες άποικοι και η αυστραλιανή φυλή των ιθαγενών Αβοριγίνων, στις αρχές του 20ου αιώνα. «…Ατελείωτα χιλιόμετρα κόκκινης
Όταν ένας συγγραφέας σκέφτεται να ξεκινήσει μια ιστορία για το βιβλίο του, συνήθως στηρίζεται σε ένα αληθινό γεγονός, σε κάτι που βίωσε, που άκουσε, σε περιστατικά που μπλέκονται με την αστείρευτη φαντασία του και δίνουν ένα αποτέλεσμα απόλυτα αληθινό στον αναγνώστη. Τι γίνεται όμως όταν ακόμα και ο πιο ευφάνταστος νους δεν μπορεί να συλλάβει τα αληθινά γεγονότα που μπορεί να έχει ζήσει ένας άνθρωπος και μάλιστα σε τόσο μεγάλο
Πολλές φορές η ζωή αποφασίζει να δείξει σε κάποιους το σκληρό της πρόσωπο από πολύ νωρίς… Αυτό ακριβώς συνέβη και με την Άννα, την ηρωίδα του νέου βιβλίου της Ιωάννας Νοταρά “Πριν Χαράξει”. Η Άννα δεν χάρηκε ως παιδί, δεν έζησε την αθωότητα και την ανεμελιά της παιδικής της ηλικίας. Δεν ένιωσε το μητρικό χάδι, τη στοργή και την αγάπη. Τους γονείς μας, δυστυχώς, δεν τους επιλέγουμε, αυτοί αντίθετα οφείλουν
Ο Κλουζ είναι ο μεγαλύτερος μικρός ντετέκτιβ του κόσμου! Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τους διάσημους συναδέλφους του! Υπάρχουν τόσα πολλά παιδικά βιβλία που μπορείτε να χαρίσετε στα παιδιά σας. Η σειρά Ντετέκτιβ Κλουζ του Γίργκεν Μπανσέρους είναι σίγουρα μία πολλά υποσχόμενη σειρά παιδικών βιβλίων που οι μικροί αναγνώστες θα λατρέψουν και συνεχώς θα αναζητούν να διαβάσουν τις απίστευτες περιπέτειές του. Ο δεκάχρονος Κλουζ αναλαμβάνει να εξιχνιάσει δύσκολες υποθέσεις
«…Νομίζω πως η μοίρα σε έστειλε στο κατάλληλο μέρος» είπε … διαισθανόμενη την εξουσία του πεπρωμένου. Καμιά φυγή ή προσποιητή αδιαφορία δεν μας σώζει από το μονοπάτι που εκείνο σχεδιάζει μπροστά μας. Του χαμογελάς καθώς καταθέτει τον νικητήριο λόγο του, σιωπάς και αποδέχεσαι τους όρους της συμφωνίας. Ζωή και μοίρα σε απόλυτη σύμπνοια, και ο άνθρωπος να περιφέρεται ανάμεσά τους σαν πιόνι πάνω σε σκακιέρα…» Η Ιφιγένεια Τέκου είναι μια
Χαρακτήρας δεν είναι τόσο το αποτέλεσμα της φύσης, όσο το απότοκο της παιδείας, εκείνης της αναγκαίας μόρφωσης που απευθύνεται πρώτα στην καρδιά, στη συνείδηση και ύστερα στο πνεύμα. Και είναι σωστό αυτό αν αναλογιστεί κανείς πως μια κοινωνία, στην οποία κατοικούν μονάχα κακοαναθρεμμένα όντα δίχως ηθικές προσωπικότητες, δίχως αγάπη για την πατρίδα, δίχως κοινά όνειρα, δίχως μνήμη, δίχως περηφάνια για καθετί περασμένο, είναι πιο επικίνδυνη από ένα συσπειρωμένο σύνολο θηρίων.
Από τη Βιργινία Αυγερινού Το «Ν’ αγαπάς όπως δεν μπορούν οι άλλοι» της κ. Ραπανάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σιδέρη, είναι ένα μυθιστόρημα κοινωνικό, απλό στην γραφή, το οποίο καταπιάνεται με την μητρική αγάπη (σε όποια διάσταση και αν βρίσκεται η μάνα) και ειδικά των γονέων που υιοθετούν τα «παιδιά της καρδιάς» τους. Ας μεταφέρουμε την περίληψη του βιβλίου, από το οπισθόφυλλό του, έτσι όπως επέλεξε η συγγραφέας και
«Άλλωστε στη ζωή βλέπεις μόνο όσα θέλεις, τα άλλα τα παραμερίζεις και κάποτε τα ξεχνάς». Στη νουβέλα του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη «Η Λιτανεία» ξεδιπλώνεται μια ιστορία που μοιάζει τόσο πολύ το χθες με το σήμερα που ο αναγνώστης αναγνωρίζει την επαναλαμβανόμενη -δυστυχώς- αλληλουχία των γεγονότων που βιώνει ο τόπος μας. Στη μικρή επαρχιακή πόλη της Άρτας του 20ου αιώνα οι κάτοικοι μετά το τέλος της τουρκοκρατίας προσπαθούν να ανασυνταχθούν και να
Σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι αποφεύγουν να ρίχνουν γέφυρες και να δίνουν ο ένας χείρα βοηθείας, μα κυρίως αγάπης και εμπιστοσύνης, στον άλλον, σε καιρούς όπου η ψυχρή λογική επισκιάζει τον καρδιακό παλμό και τείνουμε να σχηματίζουμε όλο και μικρότερα πακέτα έτσι όπως κλεινόμαστε στο καβούκι μας, και αρέσουμε στους άλλους μονάχα όταν είμαστε κάτι, και κατά προτίμηση ό,τι σκοτεινότερο είναι οι ίδιοι, πρέπει να εστιάζουμε στις απλές καθημερινές