Στις στάχτες τις Σαλονίκης – Άννα Φωτίου

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Η Έλλη Μακρή, είναι φοιτήτρια στο ιστορικό τμήμα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Λατρεύει την ιστορία της Θεσσαλονίκης, μυείται με κάθε ευκαιρία στα χνάρια της και απολαμβάνει να μαθαίνει λεπτομέρειες της εποχής της μεγάλης πυρκαγιάς της.
Με έναν τρόπο που δεν θα σας αποκαλύψω, θα γίνει κομμάτι της ιστορίας, θα βιώσει στιγμές από την φρίκη του 1917 και η ζωή της θα αλλάξει άρδην.
Μια πορτάρα που αποτέλεσε το πέρασμα από τη ζωή στην αθανασία, η μυστηριώδης πύλη της οδού Μαύρης Πέτρας, ο Μάρκος από το χωρίο Πάνιδο της Ανατολικής Θράκης, και οι προσφυγικές φτωχοκαλύβες που τις γλείφουν οι φλόγες, εισάγουν τον αναγνώστη στην ιστορία με δυναμισμό και περίσσεια αγωνία.

…μια όμορφη ανάμνηση μπορεί να γίνει μια επικίνδυνη πολύχρονη παγίδα…

Καπνοί, λυγμοί, θρήνος, πύρινη λαίλαπα, εκρήξεις, απελπισμένες κραυγές, σπίτια που καταρρέουν, αλλά και επικλήσεις βοήθειας, αναμοχλεύονται με την Έλλη που προσπαθεί να καταλάβει που βρίσκεται, πως πρέπει να προστατευτεί και με ποιον τρόπο να βοηθήσει όσους περισσότερους Σαλονικιούς μπορεί, ώστε να γλιτώσουν από το μένος της καταστροφικής φωτιάς όπως η ιστορία θα καταγράψει.
Μέσα σε αυτόν τον συρφετό θα γνωρίσει τον Μάρκο, έναν ψηλό νέο με μουστάκι γύρω στα 25, ο οποίος θα την εμπιστευτεί και θα την ακολουθήσει, αντιδρώντας σθεναρά στη δεσποτική του μάνα και μαζί θα καταφέρουν να συνδράμουν όπως μπορούν στους κατατρεγμένους και απογοητευμένους συντοπίτες τους.
Η μη οργανωμένη πυροσβεστική υπηρεσία, οι λεηλασίες ξένων περιουσιών, οι σκηνές τραγωδίας που εξελίσσονται σε πολλά μέτωπα, η προσφυγοπούλα Κατερίνα που χάθηκε μέσα στο πανδαιμόνιο της πυρκαγιάς και ο αποφασιστικός Λοχαγός Τομ Μπλάιθ με τα γκριζογάλανα μάτια, καθηλώνουν τον αναγνώστη που αφουγκράζεται τον πόνο και τη φρίκη των ηρώων και αδημονεί για τη συγκλονιστική ως φαίνεται συνέχεια της ιστορίας.
Η Έλλη θα ζήσει μια περιπέτεια που παρόμοια δεν βάζει ο νους σας. Θα επιδιώξει να απαγκιστρωθεί από το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται, αλλά βαθύτερες σκέψεις θα την κρατούν μετέωρη ανάμεσα στα πρέπει και τα θέλω.
Η στολή από τις νοσοκόμες του Ερυθρού Σταυρού, η θέση υπεύθυνης διερμηνέα, οι ιστορικές πληροφορίες που αποδεικνύονται σωτήριες, ένα μακρόσυρτο πρώτο φιλί, το πιο όμορφο κίτρινο τριαντάφυλλο και ένα ξαφνικό χτύπημα αδερφού σε αδερφό, δεν αφήνουν περιθώρια να αποκλίσεις από το βιβλίο.

…δεν μπορείς να αλλάξεις το παρόν, μόνο να το ζήσεις μπορείς. Απλά διάλεξε το πώς. Κλαίγοντας και μοιρολογώντας ή ζώντας και παλεύοντας…

Σειρά έχουν τα νέα δεδομένα που εισβάλλουν στη ζωή της Έλλης τα οποία γεννά αβίαστα η αγάπη, οι δυο άνδρες που μάχονται να κερδίσουν έδαφος στην καρδιά της τελευταίας, το απαξιωτικό βλέμμα της κυράς Χρυσής, ο Νικόλας με το χαιρέκακο γέλιο και τα μοχθηρά μάτια, ένα δωμάτιο γιομάτο βιβλία αλλά και η καλόκαρδη Ραχήλ, που η ευεργετική της στάση απέναντι στην Έλλη θα γεμίσουν την καρδιά της με την ελπίδα.
Η ιστορία εξελίσσεται, οι ήρωές μας προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στα νέα δεδομένα και η Έλλη που βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα πασχίζει να αντικρούει κατηγορίες και εριστικές συμπεριφορές.
Σειρά έχουν η Λυδία και η Ειρήνη δυο νεαρές που ανήκουν σε μια από τις επιφανέστερες οικογένειες της Θεσσαλονίκης, μια αγκαλιά σε δωμάτιο νοσοκομείου γεμάτη θαλπωρή, η απρόσμενη συνάντηση της Έλλης με την Κατερίνα και μια ακόμη ανάμεσα στους τρεις κεντρικούς ήρωες τον Μάρκο, τον Τομ και την Έλλη, οι αρρωστημένες ορέξεις του Νικόλα, αλλά και ένα πραγματικό φιλί που σε κάνει να χάσεις τη γη κάτω από τα πόδια σου.
Ακόμη μας περιμένουν πολλά. Σε μια εποχή λίγο διαφορετική από τη σημερινή, η Έλλη προσπαθεί να ορθοποδήσει, προσπαθεί να ανταπεξέλθει και όλα όσα βιώνει δεν είναι ρόδινα. Ένα ξαφνικό και απρογραμμάτιστο ταξίδι στο Λονδίνο αλλά και ένα δαχτυλίδι αντίκα με τρεις πέτρες, θα δώσουν τη σκυτάλη στους τίτλους τέλους που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Άννας Φωτίου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
…πώς λες σε κάποιον να εγκαταλείψει τα όνειρά του, πώς τον αναγκάζεις να σε ακολουθήσει, όταν έχει χάσει τα πάντα και κοιτά να πιαστεί από μια ελπίδα, όσο μικρή και αν είναι; Πώς θα αναγκάσεις κάποιον να σωθεί, όταν ο ίδιος δεν το θέλει;…

Οι ζωές αλλάζουν, οι άνθρωποι ερωτεύονται, οι καρδιές ποθούν κι ας ξέρουν πως είναι λάθος. Ένα γράμμα καταπέλτης για την ήδη εξουθενωμένη ψυχική κατάσταση της Έλλης, μια στάσιμη 10ετία, ο Μάρκος που εμφανίζεται απρόσμενα μπροστά της, ένας θάνατος από σύφιλη και ένας βίαιος καβγάς μεταξύ αδερφών, θα κλείσουν την αυλαία και θα αφήσουν το περιθώριο στον αναγνώστη να βγάλει τα δικά του μοναδικά συμπεράσματα.

Αλήθεια, όταν καλείσαι να ζήσεις τον έρωτα, επιτρέπονται όλα;
Τα σχόλια δικά σας…

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Μια ιστορία ζωντανή, γεμάτη μνήμες και πάθη.
Θεσσαλονίκη, Αύγουστος 1917. Η μεγάλη πυρκαγιά ξεσπά. Ο κόσμος τρέχει να σωθεί από την πύρινη λαίλαπα που καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά της. Ανάμεσά τους και η Έλλη, που φωνάζει να κατευθυνθούν ανατολικά. Μέσα στον πανικό όμως κανείς δεν της δίνει σημασία∙ παρά μόνο ο Μάρκος. Μαζί διασχίζουν την πόλη και φτάνουν στον καταυλισμό. Από εκεί, θα ζήσουν τις έντονες στιγμές της καταστροφής.
Οι μέρες περνούν και ανάμεσα στην Έλλη και τον Μάρκο γεννιέται ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα. Αυτό το παράξενο κορίτσι κάνει την καρδιά του να χτυπά δυνατά, κι ας μην ξέρει τίποτα γι’ αυτήν, παρά μόνο το όνομά της. Από την άλλη, ο λοχαγός Τομ Μπλάιθ νιώθει ότι η Έλλη δεν είναι αυτή που λέει. Όμως, βλέπει την αλήθεια στα μάτια της και αισθάνεται μια απροσδιόριστη ανάγκη να είναι δίπλα της. Ανακαλύπτει το μυστικό που κρύβει και το μόνο που θέλει είναι να την προστατεύσει, να μην κάνει τα ίδια λάθη με εκείνον. Πώς θα βρει τη δύναμη, όμως, να μπει εμπόδιο στην ευτυχία της και να της αποκαλύψει τι νιώθει πραγματικά;
Η Έλλη για πρώτη φορά πρέπει να αποφασίσει αν θα ζήσει αληθινά ή αν θα παραμείνει δέσμια της συμβατικής ζωής της. Ερωτεύεται, πληγώνεται, έρχεται αντιμέτωπη με τον ίδιο της τον εαυτό και την καρδιά της, μέχρι να τη χαρίσει σε εκείνον που πραγματικά αγαπά.

Μια αληθινή ιστορία αγάπης που γεννήθηκε μέσα από τις στάχτες και άνθισε στα χρόνια του πολέμου.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.
Η Άννα Φωτίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει με την οικογένειά της. Από μικρή περνούσε τις ώρες της διαβάζοντας και έγραφε τις δικές της ιστορίες. Η δυνατότητα που έχουν οι δάσκαλοι να διαμορφώνουν και να σμιλεύουν ψυχές και συμπεριφορές στάθηκε καθοριστικό κίνητρο για την επιλογή τής επαγγελματικής της πορείας, καθώς σπούδασε στην Παιδαγωγική Σχολή της Φλώρινας και στη συνέχεια στο Μεταπτυχιακό της τμήμα. Εδώ και 16 χρόνια είναι δασκάλα σε ιδιωτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης. Συμμετέχει σε παιδαγωγικά συνέδρια αναφορικά με τα Ελληνικά και τα Μαθηματικά στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε παιδαγωγικά περιοδικά. Επίσης, είναι υπεύθυνη του Ομίλου Δημιουργικής Γραφής στο σχολείο της. Διηγήματά της είναι δημοσιευμένα σε συλλογικά έργα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΞΗ.