Όταν το δύο δεν λειτουργεί… υπάρχει το τρίο

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Όταν παρέλαβα το βιβλίο από τις εκδόσεις Κάκτος, τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα. Είχα απορία για το περιεχόμενο του βιβλίου, μια μικρή επιφύλαξη σχετικά με το ύφος του και συνάμα μια ανάλαφρη χροιά να με κατακλύζει. Οφείλω να ομολογήσω ότι το διάβασα αβίαστα, ευχάριστα και χωρίς κόπο.
Ανάλαφρο κείμενο, με μικρά και προσιτά κεφάλαια, με χαρακτήρες που σε προϊδεάζουν να τους σκιαγραφήσεις και να τους αναλύσεις. Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου, είναι ο Δημοσθένης. Είναι φυσικός στο επάγγελμα και εργάζεται σε σχολείο. Είναι τολμηρός, αποφασιστικός και όπως θα αποδειχτεί στη διάρκεια άντρας χωρίς ταμπού και κόμπλεξ.

…καμιά φωτιά δεν πονάει τόσο, όσο αυτή που δεν άναψε…

Όταν στον χώρο εργασίας του εμφανιστεί η πολύ όμορφη και ευγενική Σόνια, καθηγήτρια και εκείνη, ο Δημοσθένης θα νιώσει έλξη που γρήγορα θα την εκφράσει στη Σόνια και κάπως έτσι θα αρχίσει η κοινή τους πορεία. Η Σόνια που όπως θα αποδειχτεί στη συνέχεια φοβάται τα συναισθήματά της, είναι μια γυναίκα που θέτει στον εαυτό της προτεραιότητες λανθασμένες. Ζει με τους γονείς της και έχει αναλάβει τη φροντίδα τους, εργάζεται σε σχολείο και τα απογεύματά της σε φροντιστήριο και ο χρόνος που απομένει για την προσωπική της ζωή είναι ελάχιστος και πολλές φορές ανύπαρκτος.
Αυτός θα είναι και ο κύριος λόγος που η σχέση των δύο ηρώων θα φθείρεται, θα αλλάζει πρόσημο, θα περνά από κύματα και τα σκαμπανεβάσματα θα τους εξουθενώνουν και τους δύο, αλλά κυρίως τον Δημοσθένη.
Θα διαβάσουμε για ένα τριαντάφυλλο που η διάρκεια ζωή του μπορεί να αγγίξει τον ένα χρόνο, για τις ξεναγήσεις στις παραλίες του Σαρωνικού, για τις ερωτικές συνευρέσεις του ζευγαριού που διαφέρουν σε σχέση με την μεταξύ τους επικοινωνία, για τον αστρολόγο Γιάννη και τις εύστοχες συμβουλές που δίνει στον φίλο του Δημοσθένη, αλλά και για τις συγκρατημένες εκδηλώσεις συναισθημάτων της Σόνιας που ενοχλούν τον διαχυτικό Δημοσθένη.
Ακολουθεί μια εκδρομή στο Ναύπλιο το Μεγάλο Σάββατο, η έκδοση του πρώτου βιβλίου του Δημοσθένη, η πέμπτη φορά πένθους, η ρήξη μεταξύ του ζευγαριού, μια ξανθιά και μια μελαχρινή Μαρία και οι σκέψεις που μπλέκονται στο μυαλό του Δημοσθένη για την πρώην Νάσια.
Κάπου εδώ το σκηνικό αλλάζει και ο αναγνώστης μπαίνει σε αχαρτογράφητα νερά, αν και ο τίτλος του βιβλίου έχει αφήσει ελεύθερη τη φαντασία να πλάσει τα δικά του σενάρια.
Οι Μαρίες αποδεικνύονται άξιες προσδοκιών και εξελίσσονται σε καλές φίλες του Δημοσθένη, τα emails που ανταλλάσσει με τη Σόνια είναι χωρίς σκοπό και νόημα και η απόλυτη φαντασίωση κάθε άνδρα, παίρνει σάρκα και οστά χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς αναστολές.

…ένας έρωτας που μένει μισός, καταδικάζει και τον επόμενο…

Σειρά έχουν οι διακοπές στην Αστυπάλαια, η συνάντηση με τη Νάσια, η συνειδητοποίηση της πολυπλοκότητας της κατάστασης που βιώνει ο Δημοσθένης, η πληθώρα φωτογραφιών από τις καλοκαιρινές διακοπές, αλλά και το απρόσμενο σημείωμα της θείας Τιτίκας.
Οι εξελίξεις τρέχουν, τα συναισθήματα εναλλάσσονται και η καθημερινότητα άλλοτε φτάνει μουντή και άλλοτε χρωματίζεται με άλικα και φλογερά χρώματα.
Η νοσταλγική περίοδος της ζωής στη Ζάκυνθο, μια επεισοδιακή γιορτή για τη 17η Νοεμβρίου, η έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο και η επίσκεψη του Δημοσθένη με την ιδιότητα του συγγραφέα, μια επόμενη ερωτική σύντροφος καταδικασμένη από την άσβεστη φωτιά που καίει μέσα στον Δημοσθένη για τη Σόνια και η περίοδος αναγκαστικής ‘αγρανάπαυσης’, δίνουν τη σκυτάλη στους τίτλους τέλους του βιβλίου που ακόμη δεν έχει πει την τελευταία του λέξη.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο του Διονύση Σγούρου, ένα σύντομο βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:
…δεν ξεχνάμε εύκολα όσα αγαπάμε, γι’ αυτό δεν αγαπάμε εύκολα…

Το επεισοδιακό ταξίδι για τη Σαντορίνη, η επίσκεψη στο γηροκομείο και εκείνη στο νοσοκομείο, η ιστορία του καπετάν Στράτου ξέχειλη από περιπέτειες και έρωτες, ένας ακόμη εορτασμός της γιορτής των ερωτευμένων αλλά και οι διακοπές στην Πάργα, οδηγούν τον ήρωά μας σε νέες εξελίξεις για τη ζωή του, σε νέες αποφάσεις, σε νέα πλάνα και σχέδια.
Όταν μια γυναίκα αδυνατεί να ανταποκριθεί στον έρωτα ενός άνδρα, εκείνος στρέφει αλλού τα βέλη του και όταν βρει πρόσφορο έδαφος και ανταπόκριση δεν αναλύει περισσότερο την κατάσταση. Ζει με όλο του το είναι, ρουφά μέχρι την τελευταία ρανίδα τον έρωτα και ευχαριστιέται κάθε κοινή στιγμή του με το νέο ταίρι του.
Κι αν αντί για ένα ταίρι είναι περισσότερα, υπάρχει από εσάς πρόβλημα; Γιατί από τον Δημοσθένη… μάλλον κανένα!

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Πρώτα ο μονόπλευρος έρωτας ενός άντρα για μια γυναίκα. Ύστερα ο αμοιβαίος έρωτας του ίδιου άντρα για δύο άλλες γυναίκες. Πότε το συναίσθημα είναι πιο δυνατό; Πότε η ερωτική πράξη είναι πιο συγκλονιστική;
Ο ήρωας θα βιώσει και τις δύο αυτές εμπειρίες αλλά και κάποιες ακόμα. Συγχρόνως, θα αφουγκραστεί τις ιστορίες ζωής άλλων ανθρώπων, προσπαθώντας να διδαχτεί από αυτές. Οι ανατροπές που θα του φέρνει η ζωή θα ανατρέπουν και τις απόψεις του.
Με οδηγό πάντα το συναίσθημα, θα καταλήξει άραγε κάπου;

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου.
Ο Διονύσης Σγούρος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε φυσικές επιστήμες και μετεωρολογία. Εργάστηκε στην ΕΜΥ ως μετεωρολόγος και στη μέση εκπαίδευση ως καθηγητής. Έχει κάνει πολλά ταξίδια στον κόσμο και εκφράζεται καλλιτεχνικά με τη φωτογραφία και τη συγγραφή. Έχει συμμετάσχει σε φωτογραφικές ομάδες και φωτογραφικές εκθέσεις. Το 2023 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Βαθιές ανάσες από τις εκδόσεις Όστρια.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ.