ΣΚΕΨΕΙΣ - ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ

Σκέψεις για το μυθιστόρημα του Γιώργου Τζιτζικάκη «Τ’ αηδονιού το δάκρυ» από την Ιουλία Ιωάννου

Κι όμως αλλάζει η ζωή! Αλλάζει αρκεί να μην παραιτηθείς. Αρκεί να μην περιμένεις όλα η ζωή να σ’ τα κάνει και φυσικά να μην περιφρονήσεις την ακατάλυτη δύναμή της. Πρέπει να βρεις τη σωστή αναλογία, την κατάλληλη πορεία, το σωστό δρομολόγιο για να βγεις στον προορισμό σου…     Πόσο έντονα συναισθήματα έχει τη δύναμη να γεννά η ανάγνωση ενός βιβλίου! Όσο βυθίζεσαι στην πλοκή της ιστορίας, τόσο περισσότερο

Σκέψεις για το βιβλίο του Δημήτρη Βαζελάκη «Σε χρόνο αόριστο» από την Ιουλία Ιωάννου

  «Είναι που ο χρόνος κυλάει αμείλικτα και μας παρασέρνει στο τέλος, χαρίζοντας ενδιάμεσα χαρές και λύπες, αυτές που έχει ήδη μοιράσει η μοίρα σε καθέναν από εμάς, μα δίχως να μας αποκαλύψει την αλληλουχία που έχει γραφτεί μ’ εκείνο το αόρατο στα μάτια μας μελάνι που αδυνατούμε να διαβάσουμε, καθιστώντας με αυτό τον τρόπο άγνωστο το αύριο, πολύτιμη την ελπίδα κι απαραίτητη την προσπάθεια». Πολλοί έχουν ασχοληθεί με την

Σκέψεις για το μυθιστόρημα του Νίνο Αυγέρη «Οι μάγισσες των Ιωαννίνων» από την Ιουλία Ιωάννου

«Αν θέλεις πραγματικά η τράπουλά σου να είναι μαγική, τότε θα πρέπει να περιμένεις. Γιατί μην ξεχνάς ότι η μαγεία είναι η ίδια η ζωή!» Διαβάζοντας ένα βιβλίο που αναφέρεται στη μαγεία, πολλοί θα αναρωτηθούν αν υπάρχει κάτι αδιευκρίνιστο, κάτι που να έχει τη δύναμη να παραμείνει μυστικό μα συγχρόνως να ορίζει τον τρόπο και το δρόμο που θα πάρουν τα πράγματα στη ζωή. Η μαγεία είναι η ίδια η

Σκέψεις για το βιβλίο του Δημήτρη Στεφανάκη «Ο χορός των ψευδαισθήσεων» από την Ιουλία Ιωάννου

«Ο άνθρωπος που στέκεται αναποφάσιστος ανάμεσα στο γέλιο και στο κλάμα βρίσκεται, χωρίς να το αντιλαμβάνεται, στο πιο ψηλό σημείο της θλίψης του». Ο χορός των ψευδαισθήσεων που στήνει γύρω μας η ζωή και που εμείς οι ίδιοι επιλέγουμε να ακολουθήσουμε τα βήματα που μας μαθαίνει, είναι η αποτύπωση της σημερινής κοινωνίας. Ίσως βέβαια να συμφωνήσουμε όλοι, πως αν ο κόσμος μας ήταν φτιαγμένος από αλήθεια να ήταν ακόμη πιο

Σκέψεις για το μυθιστόρημα της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου «Από ξύλο και ασήμι» από την Ιουλία Ιωάννου

Η λαχτάρα για έρωτα, η δίψα για ελευθερία, η ανάγκη για πίστη και ο αγώνας για υψηλά ιδανικά μπλέκονται σε έναν ατέρμονο κύκλο ζωής και θανάτου με την ελπίδα να μένει αλώβητη και επιτακτική. «Με αυτά τα λόγια του είχε εμπιστευτεί την προδοσία του. Ήθελε να συνεργαστεί με τον εχθρό, για να γλιτώσει το τομάρι του – ίσως και των υπολοίπων. Τι αξία όμως έχει μια ζωή ατιμασμένη;» Ένα ιστορικό

Σκέψεις για το μυθιστόρημα της Μαριάννας Τσαντίλη «Σαν ψίθυρος στην έρημο» από την Ιουλία Ιωάννου

«Πώς διαγράφονται οι κουρασμένες σκιές, το στίγμα της απουσίας, η γεύση της ερημιάς;» «Πώς αντιμετωπίζεις τη συνειδητοποίηση του ανύπαρκτου και της πλάνης; Πώς διακινδυνεύεις να κάνεις έστω ένα βήμα προς το μέλλον, όταν τα πόδια σου ακουμπούν πάνω στο κενό που στήριζε τη ζωή σου μέχρι σήμερα;» Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αμείλικτα ερωτήματα που απάντηση δεν βρίσκουν στο εξαιρετικό μυθιστόρημα «Σαν ψίθυρος στην έρημο» της Μαριάννας Τσαντίλη! Και

Σκέψεις για το μυθιστόρημα της Μαίρης Κόντζογλου «Τα παλιά ασήμια» από την Ιουλία Ιωάννου

Κύκλος ζωής πρώτος «…η ζωή κάτι μεγάλο της έπαιρνε και κάτι άλλο, το ίδιο μεγάλο, της πρόσφερε…» Είναι δύσκολο να περιγράψεις εικόνες και συναισθήματα σε ένα μικρό και περιορισμένο αριθμό λέξεων, οι οποίες όμως θα πρέπει να περικλείουν όσα θαυμαστά σου άφησαν οι ώρες που πέρασες απολαμβάνοντας ένα έργο όπως «τα παλιά ασήμια»! Μυρωδιές και μνήμες, ιστορικά στοιχεία δοσμένα με τόσο μοναδικό τρόπο, ροή κειμένου που σε κερδίζει κυρίως με

Σκέψεις για το μυθιστόρημα «Κάθε στιγμή μετράει» της LISA GENOVA από την Ιουλία Ιωάννου

STILL ALICE (από 12 Μαρτίου στους κινηματογράφους) Υπάρχει ζωή χωρίς αναμνήσεις; «Χίλιες φορές καλύτερα να είχε καρκίνο. Θα αντάλλαζε το Αλτσχάιμερ με τον καρκίνο χωρίς δεύτερη σκέψη. Ντράπηκε που ευχόταν κάτι τέτοιο, άλλωστε ήταν μια ανούσια ευχή, όμως ακόμη κι έτσι επέτρεψε στον εαυτό της να το φανταστεί». Το «Κάθε στιγμή μετράει» είναι ένα βιβλίο με συγκλονιστικές αλήθειες για τις σχέσεις των ανθρώπων, για το πώς αντιλαμβανόμαστε τη ζωή, τις

Σκέψεις για το μυθιστόρημα «ΜONA» του DAN SEHLBERG από την Ιουλία Ιωάννου

Βρόμικα παιχνίδια, θρησκευτικές διαφορές, επισφαλείς τεχνολογικές εξελίξεις και επικίνδυνα συμφέροντα συνθέτουν ένα καλογραμμένο, χορταστικό θρίλερ. Πόσο μακριά βρίσκεται η ανθρωπότητα από τις φριχτές παρενέργειες των επιστημονικών αποκαλύψεων; Είναι η ΜΟΝΑ ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας μόνο ή μπορεί να είναι ο προάγγελος ενός μέλλοντος -όχι πολύ μακρινού- και των αποτελεσμάτων της τεχνολογίας που τρέχει πια με ιλιγγιώδη ταχύτητα; Η δύναμη της εκδίκησης είναι το πιο ισχυρό όπλο, αυτό που μπορεί να

Έτσι ξαφνικά γίνονται όλα… της Ιουλίας Ιωάννου

Έτσι ξαφνικά γίνονται όλα σ΄ αυτή τη ζωή. Μια σκέψη,  μια ιδέα, ένα συναίσθημα και γεννιέται κάτι  νέο, κάτι  καινούργιο. Ή ακόμα καλύτερα μια ζωή ξεκινάει έτσι ξαφνικά ή και φεύγει…  Ένας νέος έρωτας σου χτυπάει την πόρτα και σε απογειώνει ή σου την κλείνει κατάμουτρα και πέφτεις του θανατά γιατί νιώθεις ότι ο κόσμος τελείωσε για σένα. Όλα λοιπόν είναι θέμα λίγων λεπτών, οι μεγάλες αποφάσεις, οι μεγάλες ιδέες,